ഇസ്‌ലാമിക നാഗരികതയുടെ വേറിട്ട വായന

bookഇസ്‌ലാമിനു വേണ്ടി ‘ജീവിതം ഉഴിഞ്ഞുവെച്ച ആള്‍’ എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടാറുള്ള ഡോ. മുഹമ്മദ് ഹമീദുല്ലയുടെ മറ്റൊരു പ്രൗഢ കൃതി കൂടി കൈരളിക്ക് ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു. ‘ഇസ്‌ലാം ചരിത്രം സംസ്‌കാരം നാഗരികത’ എന്ന പേരില്‍ അശ്‌റഫ് കീഴുപറമ്പ് ഐ.പി.എച്ചിനു വേണ്ടി മൊഴിമാറ്റം നടത്തിയ ഈ കൃതി ഇതിനകം ഉര്‍ദുവിലും ഇംഗ്ലീഷിലും പ്രചുര പ്രചാരം നേടിയതാണ്.

1980-ല്‍ പാകിസ്താനിലെ ബഹാവല്‍പൂര്‍ ഇസ്‌ലാമിയ യൂനിവേഴ്‌സിറ്റിയില്‍ ഡോ. മുഹമ്മദ് ഹമീദുല്ല പന്ത്രണ്ട് ദിവസങ്ങളിലായി നടത്തിയ പ്രഭാഷണങ്ങളാണ് ഈ കൃതിയുടെ ഉള്ളടക്കം. വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആന്റെ ചരിത്രം, ഹദീസിന്റെ ചരിത്രം, ഫിഖ്ഹിന്റെ ചരിത്രം,അന്താരാഷ്ട്ര നിയമം, എന്താണ് മതം, രാഷ്ട്രീയവും ഭരണസംവിധാനവും, പ്രതിരോധത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയം, പ്രവാചകന്റെ കാലത്തെ വിദ്യാഭ്യാസ രീതി, നിയമനിര്‍മാണവും ജുഡീഷ്യറിയും, റവന്യൂ, കലണ്ടര്‍, ഇസ്‌ലാമിന്റെ പ്രബോധനവും പ്രചാരണവും എന്നിങ്ങനെയുള്ള തലക്കെട്ടുകളില്‍ വിഭജിക്കപ്പെട്ട ഈ കൃതി ഉപര്യുക്ത വിഷയങ്ങളിലെല്ലാം വായനക്കാര്‍ക്ക് ഉള്‍ക്കാഴ്ച നല്‍കാന്‍ പര്യാപ്തമാണ്. ഗ്രന്ഥകാരന്റെ മൗലിക ചിന്തയുടെയും ഗവേഷണ പടുത്വത്തിന്റെയും മുദ്ര പതിഞ്ഞ ഈ പുസ്തകം വിവര്‍ത്തകക്കുറിപ്പില്‍ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയ പോലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഠിന ശ്രമത്തിന്റെ സാക്ഷാത്കാരമത്രെ. കിട്ടാവുന്നിടത്തോളം ഇസ്‌ലാമിക രചനകളും കൈയെഴുത്ത് പ്രതികളും മറ്റു ഉപാദാനങ്ങളും തേടിപ്പിടിച്ച് പഠനവിധേയമാക്കുന്ന മുഹമ്മദ് ഹമീദുല്ലയുടെ വേറിട്ട ശൈലി ഈ ഗ്രന്ഥത്തെയും വേണ്ടുവോളം അനുഗ്രഹിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഒന്നാം അധ്യായത്തില്‍ തൗറാത്ത്, സബൂര്‍, ഇഞ്ചീല്‍ എന്നിവയെ പറ്റി സവിസ്തരമായി പ്രതിപാദിച്ച ശേഷം വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആന്റെ ക്രോഡീകരണത്തിന്റെ വിവിധ ഘട്ടങ്ങളെയും ലോകത്തിന്റെ നാനാ ഭാഗങ്ങളില്‍ അവ എത്തിച്ചേര്‍ന്നതിനെയും പറ്റി വിവരിക്കുന്നു. ഒപ്പം വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആനെതിരെ ശത്രുക്കള്‍ നടത്തുന്ന നിഴല്‍ യുദ്ധങ്ങളെ പറ്റിയും പരാമര്‍ശിക്കുന്നു. 1933-ല്‍ ഗ്രന്ഥകാരന്‍ പാരീസ് യൂനിവേഴ്‌സിറ്റിയിലുണ്ടായിരിക്കെ നടന്ന ഒരു സംഭവം അദ്ദേഹം അനുസ്മരിക്കുന്നുണ്ട്. മൂന്നു തലമുറകളായി അധ്വാനിച്ച് വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആന്റെ 43000 കോപ്പികള്‍ ശേഖരിച്ച് പഠനം നടത്തിയിട്ടും അതിലൊന്നും ഒരൊറ്റ വൈരുധ്യവും കണ്ടെത്താന്‍ ക്രൈസ്തവ പണ്ഡിതന്മാര്‍ക്കായില്ല. എന്നാല്‍, ഇവര്‍ തന്നെ അക്കാലത്ത് ലഭ്യമായിരുന്ന പൂര്‍ണവും അപൂര്‍ണവുമായ, ബൈബിളിന്റെ മുഴുവന്‍ (ഗ്രീക്ക്) കൈയെഴുത്തു പ്രതികളും പരിശോധിച്ചപ്പോള്‍ രണ്ട് ലക്ഷത്തോളം വിരുദ്ധ പരാമര്‍ശങ്ങള്‍ കണ്ടെത്തിയത്രെ (പേജ് 33). ഫിഖ്ഹിനെക്കുറിച്ച വിശാലമായ ചര്‍ച്ചയില്‍ കാലഘട്ടത്തെ മുന്നില്‍ വെച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഇജ്തിഹാദിന്റെ (ഗവേഷണം) ആവശ്യകത അദ്ദേഹം ഊന്നിപ്പറയുന്നു. ഒരു സംഭവം ഒരേകാലത്തു തന്നെ വിവിധതരം വ്യാഖ്യാനങ്ങള്‍ക്ക് പാത്രീഭവിക്കുന്നുവെങ്കില്‍, മാറുന്ന കാലത്തിനൊത്ത് ഫിഖ്ഹും മാറണമെന്നത് ബുദ്ധിയുടെ തേട്ടമാണ്. ഇക്കാര്യം അവഗണിക്കുക വയ്യ. മുഹമ്മദ് ഹമീദുല്ലയെ ഉദ്ധരിക്കട്ടെ: ”ഒരു വിഷയത്തില്‍ ഒരുകാലത്തെ പണ്ഡിതന്മാരെല്ലാം ഏകാഭിപ്രായം (ഇജ്മാഅ്) പറഞ്ഞുവെന്ന് കരുതുക. ആ അഭിപ്രായത്തിന് അതിന്റേതായ വിലയും പരിഗണനയും ഉണ്ട് എന്നത് നേരാണ്. അതിനര്‍ഥം ലോകാവസാനം വരേക്കും ആ കൂട്ടായ പണ്ഡിതാഭിപ്രായത്തെ ആരും ചോദ്യം ചെയ്തുകൂടാ എന്നല്ല” (പേജ് 85).

dr hamidullah‘രാഷ്ട്രീയവും ഭരണസംവിധാനവും’ എന്ന അധ്യായം ഈ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ ഏറ്റവും കാതലായ വശമാണെന്ന് പറയാം. ലോകത്തെ ഏറ്റവും പഴക്കമുള്ളതാണ് അറേബ്യന്‍ നാഗരികതയെന്ന് ഈ ഭാഗത്ത് ഗ്രന്ഥകാരന്‍ സമര്‍ഥിക്കുന്നു. ഗ്രീക്കും റോമും സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നതിന് എത്രയോ മുമ്പ് യമന്‍ രാഷ്ട്രം നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു. ‘അന്താരാഷ്ട്ര നിയമം’ എന്ന അധ്യായത്തിലും ഇതേക്കുറിച്ച പരാമര്‍ശങ്ങളുണ്ട്. ഇസ്‌ലാമിന്റെ രാഷ്ട്രീയ സെറ്റപ്പിനെപ്പറ്റി ഏറെ വാചാലനാകുന്ന ഗ്രന്ഥകാരന്‍ പ്രവാചകാഗമന കാലത്തുണ്ടായിരുന്ന മക്കയുടെ ‘പാര്‍ലമെന്റി’നെ പറ്റിയും അവിടത്തെ ‘മന്ത്രിമാരെ’ പറ്റിയുമെല്ലാം ചരിത്ര രേഖകളുടെ പിന്‍ബലത്തില്‍ സംസാരിക്കുന്നു. അതോടൊപ്പം നബി(സ)യും അനുചരന്മാരും മക്കയിലെ ഭരണസംവിധാനത്തോട് അനുവര്‍ത്തിച്ച നിലപാടുകളെ പറ്റിയും ഈ ഭാഗത്ത് ചര്‍ച്ച ചെയ്യുന്നു. മക്കയില്‍ നിന്ന് തീര്‍ത്തും വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു മദീനയുടെ അവസ്ഥ. നബി(സ) ആഗതനാവുമ്പോള്‍ രാഷ്ട്ര ഭരണത്തിന്റെ യാതൊരു അടയാളവും മദീനയിലുണ്ടായിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അക്ഷീണ യത്‌നം നടത്തി മദീനയെ ലക്ഷണമൊത്ത ഒരു രാഷ്ട്രമായി പ്രവാചകന്‍ പരിവര്‍ത്തിപ്പിച്ചു. ഗോത്ര സഖ്യങ്ങള്‍, വിവര ശേഖരണം, ബദ്ര്‍ യുദ്ധം, യുദ്ധത്തടവുകാര്‍, ഉഹുദ് യുദ്ധം, ഖന്‍ദഖ്, മക്കയിലേക്കുള്ള തീര്‍ഥാടനം, ഹുദൈബിയാ സന്ധി, കരാര്‍ ലംഘനം, മക്കാ വിജയം എന്നിങ്ങനെയുള്ള ഉപശീര്‍ഷകങ്ങളിലൂടെ പ്രവാചകന്റെ രാഷ്ട്രീയ ഇടപെടലുകളെ ഗ്രന്ഥകാരന്‍ കൃത്യമായി അടയാളപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട് ‘പ്രതിരോധത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയം’ എന്ന അധ്യായത്തില്‍.

‘പ്രവാചക കാലത്തെ വിദ്യാഭ്യാസ രീതി’ എന്ന ഭാഗം തന്റെ സമൂഹത്തെ സാക്ഷരരാക്കാന്‍ നബി(സ) നടത്തിയ ശ്രമങ്ങളെയും അവയില്‍ നിന്ന് നാം പകര്‍ത്തേണ്ടുന്ന പാഠങ്ങളെയും പറ്റി വിശദമാക്കുന്നു. ഇസ്‌ലാമിക സംസ്‌കൃതിയിലെ ആദ്യത്തെ ‘റസിഡന്‍ഷ്യല്‍ യൂനിവേഴ്‌സിറ്റി’യായ ‘അസ്സൂഫ്ഫ’ പ്രവാചകന്റെ കാലത്ത് മദീനയിലുണ്ടായിരുന്ന ഒമ്പത് പള്ളികളിലെ വിദ്യാഭ്യാസ രീതികള്‍, ‘മാസ്റ്റര്‍ ടെക്സ്റ്റ് ബുക്ക്’ ആയ വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആന്റെ പ്രാധാന്യം എന്നിങ്ങനെ ഈ ഭാഗത്ത് ഇതള്‍ വിരിയുന്നു.

തുടര്‍ന്നുള്ള രണ്ട് അധ്യായങ്ങള്‍ (നിയമനിര്‍മാണങ്ങളും ജുഡീഷ്യറിയും, റവന്യൂ, കലണ്ടര്‍) അരികുപറ്റിയ ജനവിഭാഗങ്ങളെ ഉയര്‍ത്തിക്കൊണ്ടുവരാന്‍ പ്രവാചകന്‍ നടത്തിയ ത്യാഗപരിശ്രമങ്ങളുടെ വായനയാണ്. ദൈവിക നിയമങ്ങളുടെ മൗലികതയായ വിട്ടുവീഴ്ചയില്ലാത്ത നീതിബോധത്തെ പറ്റിയും അധികാരമെന്ന ഉത്തരവാദിത്തത്തെ പറ്റിയും ഈ ഭാഗത്ത് ഏറെ ചര്‍ച്ച ചെയ്യുന്നുണ്ട്.

‘ഇസ്‌ലാമിന്റെ പ്രബോധനം പ്രചാരണം’ എന്ന അവസാന അധ്യായം പ്രവാചക കാലഘട്ടത്തിലെ ഇസ്‌ലാം വളര്‍ച്ചയുടെ രാസത്വരകങ്ങള്‍ വരച്ചുകാട്ടുന്നു. ഒപ്പം ‘മുസ്‌ലിംകളല്ലാത്തവരോടുള്ള നിലപാട്’ എന്ന ഉപശീര്‍ഷകവും ഏറെ ശ്രദ്ധേയമാണ്. ഗ്രന്ഥകാരന്റെ വാക്കുകള്‍: ”മുസ്‌ലിംകളല്ലാത്തവരുടെ പരിചരണത്തില്‍ അദ്വിതീയമായ തത്ത്വമാണ് ഇസ്‌ലാം ആവിഷ്‌കരിച്ചത്. ഓരോ മതസമൂഹത്തിനും പൂര്‍ണ സ്വയംഭരണാവകാശമാണ് അത് നല്‍കുന്നത്. വിശ്വാസ-അനുഷ്ഠാന സ്വാതന്ത്ര്യം മാത്രമല്ല, അവരവരുടേതായ നിയമങ്ങള്‍ ആവിഷ്‌കരിക്കാനും ജഡ്ജിമാരെ നിയമിക്കാനും വരെയുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം അവര്‍ക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. പൂര്‍ണ ആഭ്യന്തര സ്വയം നിര്‍ണയാവകാശം എന്ന ഈ തത്ത്വം നിരവധി ഖുര്‍ആനിക സൂക്തങ്ങളിലൂടെ സ്ഥിരപ്പെട്ടതാണ്” (പേജ് 243).

പുതിയകാലത്ത് ഏറെ വിലയിരുത്തപ്പെടേണ്ട ഒരു പുസ്തകമാണിത്. കൂര്‍മബുദ്ധിയുടെ ഉടമയായ ഡോ. മുഹമ്മദ് ഹമീദുല്ല തലമുറകള്‍ക്കായി കരുതിവെച്ച ഇതിലെ ചിന്തയും നിഗമനങ്ങളും നമുക്ക് തീര്‍ച്ചയായും പുതിയ ഉള്‍ക്കാഴ്ച പകരും. നാസര്‍ എരമംഗലത്തിന്റെ കവര്‍ ഡിസൈന്‍ ഉള്‍പ്പെടെ കെട്ടിലും മട്ടിലും മനോഹരമാണ് ഈ കൃതി. എങ്കിലും ‘അലഖി’ന് രക്തപിണ്ഡം എന്നര്‍ഥം പറയുന്ന, കാലഹരണപ്പെട്ട ചിലതെങ്കിലും മുഴച്ചുനില്‍ക്കാതെയുമില്ല. എന്തായാലും ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ട് സംഭാവന ചെയ്ത ഒരു മൗലിക പ്രതിഭയുടെ ചിന്താ പദ്ധതികളുമായി സംവദിക്കാന്‍ അവസരൊരുക്കിയ പുസ്തകത്തിന്റെ അണിയറ ശില്‍പികളെ അഭിനന്ദിക്കുന്നു.

ജമാല്‍ കടന്നപ്പള്ളി

(Prabodhanam,2014 ജൂലൈ 04)

എന്റെ ആദ്യറമദാന്‍ വിസ്മയാവഹം

by മര്‍ജാന – റഷ്യ
——————-
muslims-observe_200_200എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ആദ്യറമദാനായിരുന്നു അത്. നോമ്പനുഷ്ഠിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ആലോചിച്ചപ്പോള്‍ ഒത്തിരി ആശങ്ക തോന്നാതിരുന്നില്ല. പകല്‍മുഴുവന്‍ ഭക്ഷണവും പാനീയവും ഒഴിവാക്കി കഴിഞ്ഞുകൂടുന്നതെങ്ങനെയെന്നതായിരുന്നു എന്റെ ചിന്ത. എന്റെ അടുത്തബന്ധുക്കളും സുഹൃത്തുക്കളും തദ്‌സംബന്ധിയായ പ്രശ്‌നങ്ങളും പ്രയാസങ്ങളും എന്നോട് ചര്‍ച്ച ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. ശാരീരികാവശ്യങ്ങളെ വിശ്വാസത്തിന്റെ പേരുപറഞ്ഞ് ഒഴിവാക്കുന്നതിലെ അര്‍ഥശൂന്യതയെപ്പറ്റി ചിലര്‍ വിമര്‍ശിച്ചു. ഭക്ഷണവും പാനീയവും ദീര്‍ഘസമയം ഒഴിവാക്കുമ്പോള്‍ അള്‍സര്‍ പിടിപെടുമെന്നും പഠനകാര്യങ്ങളില്‍ ശ്രദ്ധിക്കാന്‍ സാധിക്കില്ലെന്നും അവരെന്നെ ഭയപ്പെടുത്താന്‍ ശ്രമിച്ചു. വ്രതാനുഷ്ഠാനത്തില്‍നിന്ന് പിന്തിരിപ്പിക്കാന്‍ എത്രമാത്രം അവര്‍ ശ്രമിച്ചുവോ അത്രത്തോളം നോമ്പുപിടിക്കണമെന്ന എന്റെ നിശ്ചയദാര്‍ഢ്യം വര്‍ധിച്ചുവന്നു.

മുസ്‌ലിംസമൂഹവും അതിന്റെ അടയാളങ്ങളും ഉള്ള ഒരു നാട്ടില്‍നിന്നും തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായി മുസ് ലിംകളെയൊന്നും കാണാത്ത ഒരു അമുസ് ലിംഭൂരിപക്ഷരാജ്യത്ത് നോമ്പനുഷ്ഠിക്കുകയെന്നുപറഞ്ഞാല്‍ വളരെ പ്രയാസകരമായിരുന്നു. ഇസ് ലാമിലേക്ക് തൊട്ടുമുമ്പ് കടന്നുവന്നതിനാലും മുസ്‌ലിംസുഹൃത്തുക്കള്‍ എണ്ണിപ്പറയാനില്ലാത്തതിനാലും വിരസമായി റമദാന്‍ കടന്നുപോകുമോയെന്ന് ഞാന്‍ ഭയപ്പെട്ടു. എന്റെ പരിചയക്കാരായ ആളുകള്‍, റമദാനിലാണ് ഇപ്പോഴുള്ളതെന്നറിയുമ്പോള്‍ പകല്‍മുഴുവന്‍ ഭക്ഷണമൊന്നും ഇല്ലാതെ എങ്ങനെ കഴിഞ്ഞുകൂടുമെന്ന് സഹതാപം പ്രകടിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

യഥാര്‍ഥത്തില്‍ അനുഷ്ഠാനം എന്ന നിലയ്ക്ക് അത്രയൊന്നും പ്രയാസകരമായിരുന്നില്ല റമദാന്‍ നോമ്പ്. എന്നാല്‍, അടുത്തസുഹൃത്തുക്കളുടെ സന്തോഷനിമിഷങ്ങളില്‍ പങ്കുകൊള്ളാനാകില്ലല്ലോയെന്നത് അങ്ങേയറ്റം വിഷമകരമായിരുന്നു. അതിനാല്‍ എനിക്ക് എന്റെതായ സന്തോഷങ്ങള്‍ കണ്ടെത്തേണ്ടിയിരുന്നു. റമദാന്‍ അതിന് നല്ല ഒരു അവസരമായിരുന്നു. അശരണര്‍ക്ക് ഭക്ഷണവും സഹായവും എത്തിക്കുക, രോഗികളെ ആശ്വസിപ്പിക്കുക ഇതിലൂടെയെല്ലാം സന്തോഷം കണ്ടെത്തി. റമദാന്‍ ഇതിനെയെല്ലാം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ. വല്ലപ്പോഴുമൊക്കെ ഏതെങ്കിലും മുസ്‌ലിംസഹോദരനെ കാണുമ്പോള്‍ പതിന്‍മടങ്ങ് സന്തോഷം തോന്നിയിരുന്നു.

ഇടയ്ക്ക് മാര്‍ക്കറ്റില്‍ പോയി തിരികെ വീട്ടിലെത്തി പൊതിയഴിച്ചുനോക്കുമ്പോള്‍ മുസ്‌ലിംസെയില്‍സ്മാന്‍ അധികമായി വെച്ചിട്ടുള്ള സമ്മാനങ്ങള്‍ കാണാറുണ്ട്. അതൊരുപക്ഷേ, ആപ്പിളോ അല്ലെങ്കില്‍ പീച്ചുപഴമോ ഒക്കെ ആയിരിക്കും. ആളുകള്‍ക്ക് എന്തെങ്കിലും നന്‍മചെയ്യണമെന്ന ആഗ്രഹത്തെ അത് പ്രചോദിപ്പിക്കാറുണ്ട്.

റമദാന്റെ ആദ്യദിനങ്ങള്‍ പോഷണക്കുറവിന്റെ പ്രയാസം അനുഭവപ്പെട്ടേക്കാം. നോമ്പുതുറയുടെ സമയത്ത് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതില്‍ നിയന്ത്രണം വെക്കാന്‍ ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു. ഇസ് ലാമിലേക്ക് വരുന്നതിനുമുമ്പ് എന്റെ കൂട്ടുകാര്‍ പറയുന്നത് ഞാന്‍കേട്ടിട്ടുണ്ട്: ‘മുസ് ലിംകള്‍ പകല്‍ പട്ടിണികിടക്കുമെങ്കിലും രാത്രിയില്‍ വയര്‍നിറച്ച് കഴിക്കുന്നവരാണ്.’ അതുപക്ഷേ, റമദാനിന്റെ ചൈതന്യത്തിനെതിരാണ്. ഇസ് ലാമിലേക്ക് കടന്നുവന്ന ആദ്യമായി നോമ്പനുഷ്ഠിക്കുന്നവരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം നോമ്പുതുറസമയത്ത് ഭക്ഷണപാനീയങ്ങളില്‍ നിയന്ത്രണം കൊണ്ടുവരികയെന്നത് അല്‍പം പ്രയാസകരമായിരിക്കും. ഇക്കാര്യത്തില്‍ ഖുര്‍ആന്‍ നമുക്ക് നല്‍കിയിട്ടുള്ള നിര്‍ദ്ദേശം പാലിക്കുകമാത്രമാണ് നമ്മുടെ മുമ്പിലെ പോംവഴി.’ആദം സന്തതികളേ, എല്ലാ ആരാധനകളിലും നിങ്ങള്‍ നിങ്ങളുടെ അലങ്കാരങ്ങളണിയുക. തിന്നുകയും കുടിക്കുകയും ചെയ്യുക. എന്നാല്‍ അമിതമാവരുത്. അമിതവ്യയം ചെയ്യുന്നവരെ അല്ലാഹു ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല'(അല്‍അഅ്‌റാഫ്:31)

ആദ്യനോമ്പിനെത്തുടര്‍ന്ന് വയറുവേദനയും വയറിളക്കവും പിടിച്ചതിനെത്തുടര്‍ന്ന് എന്റെ ഇഫ്താര്‍ ഭക്ഷണക്രമത്തില്‍ ചിലമാറ്റങ്ങള്‍ വരുത്താന്‍ ഞാന്‍ നിര്‍ബന്ധിതയായി. ശരിയായ റമദാന്‍ ഭക്ഷണക്രമത്തിന് ഞാന്‍ പ്രവാചകന്‍തിരുമേനി(സ)യുടെ ചര്യ പരതി. മുഹമ്മദ് നബി(സ) പറഞ്ഞു:’തന്റെ വയറിനേക്കാള്‍ മോശമായ മറ്റൊരു പാത്രവും മനുഷ്യന്‍ നിറച്ചിട്ടില്ല. ആദം സന്തതിക്ക് തന്റെ നടുനിവര്‍ത്താന്‍ ഏതാനും ഉരുളകള്‍ മതി. ഇനി അവന് ഏറെ ആവശ്യമുണ്ടെങ്കില്‍ ആമാശയത്തിന്റെ മൂന്നിലൊന്ന് ഭക്ഷണത്തിനും മൂന്നിലൊന്ന് പാനീയത്തിനും ശേഷിക്കുന്നത് വായുവിനും വേണ്ടി ഒഴിച്ചിടട്ടെ!'(തിര്‍മിദി, ഇബ്‌നുമാജഃ).

പ്രവാചകചര്യയനുസരിച്ച് ഒരാള്‍തന്റെ വ്രതം അവസാനിപ്പിക്കുന്നത് കാരക്ക ഉപയോഗിച്ചായിരിക്കണം. ഇനി കാരക്കയില്ലെങ്കില്‍ കുറച്ച് വെള്ളം കുടിച്ചുകൊണ്ടാകാം. ഇപ്രകാരം നോമ്പുതുറന്നശേഷം മഗ് രിബ് നമസ്‌കരിക്കുന്നു. ശേഷമാണ് ഭക്ഷണം കഴിക്കുക. നബിതിരുമേനി(സ) പറഞ്ഞു:’ആരെങ്കിലും നോമ്പ് തുറക്കാനുദ്ദേശിക്കുന്നുവെങ്കില്‍ അത് കാരക്ക ഉപയോഗിച്ചാകട്ടെ. ഇനി കാരക്ക കിട്ടിയില്ലെങ്കില്‍ വെള്ളം കുടിച്ചെങ്കിലും അത് നിര്‍വഹിക്കട്ടെ. കാരണം അത് ശുദ്ധിയാണ്.’ ഇത്തരം പ്രവാചകനിര്‍ദ്ദേശങ്ങള്‍ അറിയാനിടവന്നപ്പോള്‍ ഞാന്‍ കാരക്ക ഭക്ഷിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. അതോടെ കഠിനമായ വിശപ്പ് കെട്ടടങ്ങി. എല്ലാം തിന്ന് വയറുനിറക്കുന്നതിനുപകരം ഈ ഒരു രീതി സ്വീകരിച്ചത് ആത്മനിയന്ത്രണത്തിന് സഹായിച്ചു. മാത്രമല്ല, തുടര്‍ന്നുള്ള ദിനങ്ങളില്‍ നോമ്പ് വളരെ എളുപ്പമായിത്തീരുകയുംചെയ്തു.

ഒരു ദിവസം എന്റെ സഹപ്രവര്‍ത്തകരിലൊരാള്‍ എന്നോട് ചോദിച്ചു:’താങ്കള്‍ ഒന്നുംതന്നെ തിന്നില്ലെന്നോ? ആരും താങ്കളെ കാണാത്ത അവസ്ഥയിലും ഒന്നും തിന്നാറില്ലെന്നോ?’ അവരുടെ ചോദ്യം എന്നില്‍ ചിരിയുയര്‍ത്തി. നോമ്പ് എന്നാല്‍ കേവലം അന്ന-പാനീയ-ഭോഗങ്ങളുപേക്ഷിക്കല്‍ മാത്രമല്ലെന്ന് ഞാന്‍ വിശദീകരിച്ചു. മുസ് ലിംകള്‍ അല്ലാഹുവിന് വേണ്ടിയാണ് നോമ്പനുഷ്ഠിക്കുന്നത്. ഓരോ വിശ്വാസിയും തന്നാലാകുംവിധം മനസ്സിനെയും ശരീരത്തെയും തിന്‍മകളില്‍നിന്ന് അകറ്റിനിര്‍ത്തുന്നു. റമദാനില്‍ അത്തരം വ്യക്തികള്‍ക്ക് കിട്ടുന്ന അനുഗ്രഹത്തെ ഉപമിക്കാനാകില്ല. ഭക്ഷണവും പാനീയവും മാത്രം ഉപേക്ഷിക്കുന്നതോടൊപ്പം തന്നെ അല്ലാഹുവിന് സമര്‍പ്പിക്കുമ്പോള്‍ മാത്രമേ റമദാനിന്റെ ചൈതന്യം സ്വാംശീകരിക്കാനാകൂ എന്ന് വിശ്വാസികള്‍ക്കറിയാം. അങ്ങനെ സത്കര്‍മങ്ങള്‍ക്കായി സദാ മത്സരിക്കുന്ന മനസ്സുമായാണ് അവര്‍ റമദാനെ സജീവമാക്കുന്നത്.

ഖുദ്‌സിയായ ഹദീഥില്‍ ഇപ്രകാരം വന്നിരിക്കുന്നു:’അല്ലാഹു സുബ്ഹാനഹു വ തആലാ പറഞ്ഞു: ആദം സന്തതിയുടെ എല്ലാ കര്‍മങ്ങളും അവനുള്ളതാണ്, നോമ്പൊഴികെ. അത് എനിക്കുള്ളതാണ് നാമാണതിന് പ്രതിഫലം നല്‍കുക.'(മുസ്‌ലിം)

റമദാനിലെ രാത്രികളില്‍ ഖുര്‍ആനിലെ ഏറ്റവും ചെറിയ അധ്യായങ്ങള്‍ മനഃപാഠമാക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോളുണ്ടായ സന്തോഷത്തിന് അതിരുണ്ടായിരുന്നില്ല. അറബി എഴുതാനോ വായിക്കാനോ അറിയാതിരുന്ന വ്യക്തിയെന്ന നിലക്ക് ഇതെല്ലാംവലിയ നേട്ടമായിരുന്നു. മനഃപാഠമാക്കാന്‍ ഒത്തിരി ബുദ്ധിമുട്ടിയെങ്കിലും അതിന് പ്രചോദനമേകിയത് റമദാനാണെന്നതില്‍ തര്‍ക്കമില്ല. മനഃപാഠമാക്കിയവ നമസ്‌കാരത്തില്‍ ഓതുമ്പോള്‍ അത് പകര്‍ന്നുതന്നിരുന്ന നിര്‍വൃതി വിവരിക്കാന്‍ വാക്കുകളില്ല.

ബുഖാരിയിലും മുസ് ലിമിലും വന്നിട്ടുള്ള ഹദീഥില്‍ ഇപ്രകാരം കാണാം.’നോമ്പനുഷ്ഠിക്കുന്നവന് രണ്ടു സന്തോഷങ്ങളുണ്ട്. അതിലൊന്ന് നോമ്പുതുറയുടെ വേളയാണ്. രണ്ടാമത്തേത് തന്റെ നോമ്പിന്റെ ഫലമായി റബ്ബിനെ കണ്ടുമുട്ടുമ്പോഴാണ്.’ ആദ്യറമദാനില്‍ ഇതുരണ്ടും ഞാന്‍ അനുഭവിച്ചു.

ആ റമദാനില്‍ എന്റെ വികാരങ്ങളെ, ആഗ്രഹങ്ങളെ ,കാമനകളെ ഒക്കെ നിയന്ത്രിക്കാന്‍ ഞാന്‍ പഠിച്ചു. ക്ഷമയുടെ പാഠങ്ങള്‍ ഞാന്‍ അഭ്യസിച്ചു. റമദാനിനുമുമ്പ് ഞാന്‍ ഒട്ടേറെ സമയം പാഴാക്കിയിരുന്നു. വായനയിലൂടെയും പഠനത്തിലൂടെയും മനസ്സിനെ പ്രബൂദ്ധമാക്കുന്നതിനുപകരം ടിവി സീരിയലും പാട്ടും മൊബൈല്‍സംഭാഷണവുമായി ഞാന്‍ സമയം പാഴാക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. റമദാനില്‍ ഇതിനെല്ലാം അറുതിവരുത്തി. പകരം, ഖുര്‍ആന്‍ വായിക്കുകയും ആശയം മനസ്സിലാക്കുകയും പ്രാര്‍ഥിക്കുകയുമായിരുന്നു. ഇടക്ക് ഇസ് ലാമിക് സെന്ററില്‍ ചെന്ന് ക്ലാസുകള്‍ കേള്‍ക്കുകയും ഇസ് ലാമിനെപ്പറ്റി കൂടുതല്‍ മനസ്സിലാക്കുകയുംചെയ്തു.

റമദാനിനെ അവഗണിക്കുന്ന മുസ് ലിംകളെക്കുറിച്ച് ഓര്‍ത്ത് വേദനതോന്നുന്നു. അവര്‍ റമദാനിന്റെ അനുഗ്രഹങ്ങളെ ബോധപൂര്‍വം അവഗണിക്കുകയാണ്. റമദാനിന്റെ ഓരോ നിമിഷത്തിലും തന്റെ നാഥങ്കല്‍നിന്ന് അനുഗ്രഹവര്‍ഷം ഉണ്ടെന്ന് അവര്‍ അറിഞ്ഞിരുന്നുവെങ്കില്‍. കഴിഞ്ഞുപോയ ഒരു നിമിഷവും തിരിച്ചുവരില്ലല്ലോ.
(Islam Padasala, 2014 jul 07)

ശരീഅത്ത് കോടതികള്‍ക്ക് നിയമസാധുതയില്ലെന്ന് സുപ്രീം കോടതി

supremeന്യൂഡല്‍ഹി : രാജ്യത്തെ ശരീഅത്ത് കോടതികള്‍ക്കും അവ പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന ഫത്‌വകള്‍ക്കും നിയമസാധുതയില്ലെന്ന് സുപ്രീം കോടതി വ്യക്തമാക്കി. മൗലികാവകാശങ്ങളെ ഹനിക്കുന്ന ഫത്‌വകള്‍ അംഗീകരിക്കാനാവില്ലെന്നും ജസ്റ്റിസ് സി.കെ പ്രസാദിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ബെഞ്ച് വ്യക്തമാക്കി. മുസ്‌ലിം പേഴ്‌സണല്‍ ബോര്‍ഡിന്റെ തര്‍ക്ക പരിഹാര വേദിക്കെതിരെ ഡല്‍ഹിയിലെ വിശ്വ ലോചന്‍ മദന്‍ എന്ന അഭിഭാഷകന്റെ ഹരജിയിലാണ് കോടതിയുടെ ഈ നിരീക്ഷണം.
ദാറുല്‍ ഖദ, ദാറുല്‍ ഇഫ്താ എന്നീ സ്ഥാപനങ്ങള്‍ സമാന്തര കോടതികള്‍ ആയി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നു എന്ന് കാണിച്ചായിരുന്നു ഹരജി. രാജ്യത്തെ മുസ്‌ലിം പൗരന്‍മാരുടെ സാമൂഹ്യ-മത സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ ഹനിച്ച് തീരുമാനങ്ങള്‍ എടുക്കുന്ന ശരീഅത്ത് കോടതികള്‍ അനധികൃതമാണെന്നായിരുന്നു ഹരജിക്കാരന്റെ പ്രധാന വാദം. ഖാദിമാരും മുഫ്തിമാരും പുറപ്പെടുക്കുന്ന ഫത്‌വകളിലൂടെ മുസ്‌ലിം പൗരന്‍മാരുടെ മൗലികാവകാശങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കാനാവില്ലെന്നും ഹരജിക്കാരന്‍ വാദിച്ചു. ഉത്തര്‍പ്രദേശില്‍ ഒരു വീട്ടമ്മയെ ബലാത്സംഗം ചെയ്തതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഫത്‌വ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയായിരുന്നു ഹര്‍ജി. അതേസമയം, ഹര്‍ജിയില്‍ ആവശ്യപ്പെട്ട പ്രകാരം ശരീഅത് കോടതികള്‍ നിരോധിക്കണമെന്ന ആവശ്യം കോടതി അംഗീകരിച്ചില്ല. വിശ്വാസികള്‍ക്ക് ഇത്തരം കോടതിയെ സമീപിക്കാം. എന്നാല്‍ അതുകൊണ്ട് മാത്രം മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് മേല്‍ നിയമം അടിച്ചേല്‍പ്പിക്കാന്‍ സാധിക്കില്ല. നിയമസാധുതയില്ലാത്തതിനാല്‍ തന്നെ ശരീഅത് വിധികള്‍ അനുസരിക്കേണ്ടതില്ലെന്നും സുപ്രീം കോടതി വ്യക്തമാക്കി.
മുസ്‌ലിം ഭൂരിപക്ഷ പ്രദേശങ്ങളില്‍ ആണ് ഈ സമാന്തര കോടതികളുടെ പ്രവര്‍ത്തനം എന്നും അവിടെയുള്ള ജനങ്ങള്‍ ഇവരുടെ വിധികളെ എതിര്‍ക്കുന്നില്ലെന്നും പറഞ്ഞ ഹരജിക്കാരന്‍ മുസ്‌ലിം സ്ത്രീകളുടെ വിഷയം പരാമര്‍ശിച്ചപ്പോള്‍ വിഷയത്തെ അമിതമായ നാടകീയ വല്‍ക്കരികേണ്ടതില്ലെന്ന് പറഞ്ഞ കോടതി തങ്ങള്‍ അവരുടെ രക്ഷക്കെത്തുമെന്ന് പറഞ്ഞു. താങ്കള്‍ പറയുന്നു എല്ലാ ഫത്‌വകളും യുക്തി രഹിതമെന്ന്. എന്നാല്‍, അതില്‍ ചിലതെങ്കിലും നല്ലതുമാണ്. രാജ്യത്തെ ജനങ്ങള്‍ മതിയായ ബുദ്ധിയുള്ളവരാണ്. രണ്ടു പേര്‍ വിചാരിക്കുന്നു അവര്‍ക്ക് മധ്യസ്ഥം വേണമെന്ന്. അപ്പോള്‍ അവരെ ആര്‍ക്ക് തടയാന്‍ കഴിയും എന്നും കോടതി ചോദിച്ചു.
എന്നാല്‍, ഫത്‌വകള്‍ മൗലികാവകാശങ്ങളെ ഹനിക്കുന്നുവെന്ന് തോന്നുന്നുവെങ്കില്‍ ആര്‍ക്കും കോടതിയെ സമീപിക്കാമെന്ന് മുസ്‌ലിം വ്യക്തി നിയമ ബോര്‍ഡ് പറഞ്ഞു. വ്യക്തികളുടെ മൗലിവാകാശങ്ങള്‍ ലംഘിക്കാത്തപക്ഷം മുസ്‌ലിം വ്യക്തി നിയമത്തില്‍ തങ്ങള്‍ ഇടപെടില്ലെന്ന് മുന്‍ സര്‍ക്കാര്‍ വ്യക്തമാക്കിയ കാര്യവും ബോര്‍ഡ് ചൂണ്ടിക്കാട്ടി.
(Islam Onlive,Jul-07-2014)