Monthly Archives: February 2014

ਕੁਫ਼ਰ ਇੱਕ ਜ਼ੁਲਮ ਹੈ,

واذالجبال سيرت

ਬਲਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਜ਼ੁਲਮ ਕੁਫ਼ਰ ਹੀ ਹੈ । ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਜ਼ੁਲਮ ਕਿਸਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ? ਜ਼ੁਲਮ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ੁਭਾਅ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਕੰਮ ਲਿਆ ਜਾਵੇ । ਤੁਸੀਂ ਜਾਣ ਦੇ ਹੋ ਕਿ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿੰਨੀਆਂ ਵੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ ਸਾਰੀਆਂ ਰੱਬ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸੁਭਾਅ ਹੀ ‘ਇਸਲਾਮ’ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਵਿਧੀ ਤੇ ਨਿਯਮ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨਾ ਹੈ । ਖ਼ੁਦ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਸਮੁੱਚਾ ਸਰੀਰ ਤੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਹਰੇਕ ਭਾਗ ਜਨਮੋਂ ਹੀ ਇਸੇ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਦੇ ਅਨੁਰੂਪ ਹੈ । ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਇਹਨਾਂ ਵਿਸਤਾਂ ਉੱਤੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਅਧਿਕਾਰ ਜ਼ਰੂਰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਪਰੰਤੂ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਇਹ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਲਿਆ ਜਾਵੇ ਪਰ ਜਿਹੜਾ ਵਿਅਕਤੀ ਕੁਫ਼ਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਇਹ ਇਹਨਾਂ ਸਭਨਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੰਮ ਲੈਂਦੇ ਹੈ ।ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ, ਪ੍ਰੇਮ ਤੇ ਡਰ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,ਜਦੋਂਕਿ ਦਿਲ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਇਹ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਇਸ ਵਿੱਚ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਵਡਿਆਈ, ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਡਰ ਭਉ ਹੋਵੇ । ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਸਮੂਹ ਇੰਦਰੀਆਂ ਤੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਭਨਾਂ ਵਸਤਾਂਤੋਂ ਜਿਹੜੀਆਂ ਉਹਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਵਿੱਚ ਹਨ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੰਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ । ਜਦੋਂ ਕਿ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਇਹ ਚਾਹੁੱਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਵਿਧੀ ਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਲਿਆ ਜਾਵੇ ।ਦੱਸੋ ਅਜਿਹੋ ਵਿਆਕਤੀ ਨਾਲੋਂ ਵਧਕੇ ਹੋਰ ਕੌਣ ਜ਼ਾਲਮ ਹੋਵੇਗਾ ਜਿਹੜਾ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਹਰ ਸਮੇਂ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਉੱਪਰ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਆਪਣੇ ਆਪ ‘ਤੇ ਵੀ ਜ਼ੁਲਮ ਢਾਹੁੰਦਾ ਰਹੇ । ਯਹਾਂ ਤੱਕ ਹੁਵਾ

ਕੁਫ਼ਰ ਦੀਆਂ ਹਾਨੀਆਂ

 

 

 

 

 

 

سبحان الله

ਕੁਫ਼ਰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਆਗਿਆਨਤਾ ਹੈ ਸਗੋਂ ਅਸਲੀ ਆਗਿਆਨਤਾ ਕੁਫ਼ਰ ਹੀ ਹੈ ।ਇਸ ਤੋਂ ਵਧਕੇ ਹੋਰ ਕੀ ਆਗਿਆਨਤਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਖ਼ੁਦਾ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਹੋਵੇ ।ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਇੰਨੇ ਵੱਡੇ ਕਾਰਖ਼ਾਨੇ ਨੂੰ ਬਨਾਉਣ ਤੇ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਕੌਣ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਹ ਕਿਹੜਾ ਕਾਰੀਗਰ ਹੈ ਜਿਸਨੇ ਕੋਲੇ, ਲੋਹੇ, ਕੈਲਸ਼ੀਅਮ ਅਤੇ ਸੋਡੀਅਮ ਤੇ ਅਜਿਹੀਆਂ ਹੀ ਕੁੱਝ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾਕੇ ਮਨੁੱਖ ਵਰਗੇ ਆਕਰਸ਼ਕ ਪ੍ਰਾਣੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ । ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਸੰਨਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹਰ ਪਾਸੇ ਅਜਿਹੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੇ ਅਜਿਹੇ ਕੰਮ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਅਦੁੱਤੀ ਇੰਜਨੀਅਰੀ, ਹਿਸਾਬ ਦਾਨੀ, ਰਸਾਇਣ ਗਿਆਨ ਤੇ ਸਮੁੱਚੀਆਂ ਯੁਕਤੀਆਂ ਦੇ ਚਮਤਕਾਰ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਪਰੰਤੂ ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਉਹ ਗਿਆਨ ਤੇ ਬੁੱਧੀਮੱਤਾ ਵਾਲੀ ਸੱਤਾ ਕਿਹੜੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਹਨ । ਸੋਚੋ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰੋ ਕਿ ਅਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਅਸਲੀ ਗਿਆਨ ਦੇ ਬੂਹੇ ਕਿਵੇਂ ਖੁੱਲ੍ਹ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਸਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸਿਰਾ ਹੀ ਨਾ ਲੱਭਿਆ ਹੋਵੇ? ਚਾਹੇ ਉਹ ਕਿੰਨੀ ਵੀ ਸੋਚ ਵਿਚਾਰ ਕਰੇ, ਕਿੰਨਾ ਹੀ ਭਾਲ –ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਖਪਾਵੇ,ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਤੇ ਸਤਿ ਮਾਰਗ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੱਢ ‘ਚੇ ਹੀ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦਾ ਹਨੇਰਾ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇਗਾ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੁੱਝ ਨਹੀਂ ਵੇਖੇਗਾ ।

ਕੁਫ਼ਰ ਦੀ (ਅਸਲੀਅਤ) ਵਾਸਤਵਿਕਤਾ

حجرمتحرك

ਕੁਫ਼ਰ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿੱਚ ਦੂਜਾ ਮਨੁੱਖ ਉਹ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਮੁਸਲਮਾਨ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਭਰ ਅਚੇਤਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੁਸਲਮਾਨ ਹੀ ਰਿਹਾ, ਪਰੰਤੂ ਆਪਣੀ ਬੁੱਧੀ ਤੇ ਗਿਆਨ ਬਲ ਤੋਂ ਕੰਮ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਰੱਬ ਨੂੰ ਨਾ ਪਛਾਣਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਜਾਦ ਖੇਤਰ ਦੀ ਸੀਮਾ ਵਿੱਚ ਅੱਲਾਹ ਦਾ ਹੁਕਮ ਮੰਨਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ।ਇਹ ਵਿਅਕਤੀ ਕਾਫ਼ਰ ਹੈ ਕੁਫਰ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਰਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਸ਼ਬਦ ਹੈ । ਕੁਫ਼ਰ ਦੇ ਅਸਲ ਅਰਥ ਛੁਪਾਉਣ ਤੇ ਪਰਦਾ ਪਾਉਣ ਦੇ ਹਨ । ਅਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਇਸੇ ਲਈ ਕਾਫ਼ਰ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸਹਿਜ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਾਦਾਨੀ ਦਾ ਪਰਦਾ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ । ਉਸ ਦੀ ਜਨਮ ਸਿੱਧ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਦੇ ਅਨੁਰੂਪ ਹੈ । ਉਸ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਤੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਹਰ ਭਾਗ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ।ਉਸ ਦੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਇਸਲਾਮ ‘ਤੇ ਚਲ ਰਹੀ ਹੈ । ਪਰੰਤੂ ਉਸ ਦੀ ਅਕਲ ਉੱਤੇ ਪਰਦਾ ਪੈਗਿਆ ਹੈ । ਸਮੁੱਚੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਤੇ ਖ਼ੁਦ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਉਸ ਦੇ ਅੱਖੋਂ ਪਰੋਖੇ ਹੋ ਗਈ ਹੈ । ਉਹ ਉਸਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚੱਲਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ।ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਕਾਫ਼ਰ ਹੈ, ਉਹ ਕਿੰਨਾ ਰਾਹੋਂ ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ

ਮਨੁੱਖੀ ਹੈਸਿਆਤ

ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਹਾਲਤਾਂ ਅਲੱਗ-ਅਲੱਗ ਪਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ । ਪਹਿਲੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦਿਆਂ ਦੂਜੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਾਂਗ ਜਨਮੋਂ ਹੀ ਮੁਸਲਮਾਨ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁਸਲਮਾਨ ਹੋਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੈ । ਦੂਜੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਮੁਸਲਮਾਨ ਹੋਣਾ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਣਾ ਉਸ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਵਿੱਚ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਅਧਿਕਾਰ ਸਦਕਾ ਹੀ ਮਨੂੱਖ ਦੋ ਵਰਗਾਂ ਵਿੱਚ  ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । ਇੱਕ ਮਨੂੱਖ ਉਹ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਆਪਣੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਤੇ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦਾ ਹੇ, ਉਸਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਵਾਮੀ ਤੇ ਰੱਬ ਮੰਨਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਇੱਛੁਕ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਸਦੇ ਪਸੰਦ ਕੀਤੇ ਹੋਵੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ । ਇਹ ਪੂਰਨ ਮੁਸਲਮਨ ਹੈ, ਇਸ ਦਾ ਇਸਲਾਮ ਸੰਪੂਰਨ ਹੋ ਗਿਆ ।ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਉਸਦਾ ਜੀਵਨ ਪੂਰਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮ ਹੈ। ਹੁਣ ਉਹ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਵੀ ਉਸ ਦਾ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਬਣ ਗਿਆ ਜਿਸ ਦਾ ਆਗਿਆ ਪਾਲਣ ਉਹ ਅਣਜਾਣੇ ਵੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ । ਹੁਣ ਉਹ ਆਪਣੇ ਇਰਾਦੇ ਤੇ ਮਰਜੀ ਨਾਲ ਵੀ ਉਸੇ ਅੱਲਾਹ ਦਾ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਸੰਕਲਪ ਦੇ ਸੀ । ਹੁਣ ਉਸ ਦਾ ਗਿਆਨ ਸੱਚਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਅੱਲਾਹ ਨੂੰ ਜਾਣ ਗਿਆ ਜਿਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਜਾਣਨ ਤੇ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਬਲ ਬਖ਼ਸ਼ਿਆ ਹੈ । ਹੁਣ ਉਸਦੀ ਬੁੱਧੀ ਤੇ ਰਾਇ ਉਚਿੱਤ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੇ ਸੋਚ ਸਮਝਕੇ ਉਸ ਰੱਬ ਦੇ ਆਗਿਆਪਾਲਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸੋਚਣ ਸੰਝਣ ਤੇ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਬਖ਼ਸ਼ੀ ਹੈ । ਹੁਣ ਉਸਦੀ ਜ਼ਬਾਨ ਸੱਚੀ ਹੈ । ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਸ ਅੱਲਾਹ ਨੂੰ ਮੰਨ ਰਹੀ ਹੈ ਜਿਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਬੋਲਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਹੈ । ਹੁਣ ਉਸ ਦੇ ਸੰਪੂਰਨ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾਈ ਹੀ ਸੱਚਾਈ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਛੁੱਕ ਤੇ ਅਣ-ਇੱਛੁਕ ਦੋਵੇਂ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਪਾਬੰਦ ਹੈ । ਹੁਣ ਸਮੁੱਚੇ ਵਿਸ਼ਵ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸੁਲਾਹ ਹੋ ਗਈ ਕਿਉਂਕਿ ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਸਮੂਹ ਵਸਤਾਂ ਜਿਸਦੀ ਬੰਦਗੀ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਉਸੇ ਦੀ ਬੰਦਗੀ ਉਹ ਵੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ । ਹੁਣ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅੱਲਾਹ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧ ਹੈ । ਸਮੁੱਚਾ ਸੰਸਾਰ ਉਸਦਾ ਤੇ ਉਹ ਅੱਲਾਹ ਦਾ ਹੈ ।

ਅਨੇਕੇਸ਼ਵਰਵਾਦ

لآاله الااله

 

 

 

 

 

 

 

ਉਸਦੇ ਸਮੂੱਚੇ ਅੰਗਾਂ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਰੋਮ-ਰੋਮ ਦਾ ਧਰਮ ਇਸਲਾਮ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਾਰੇ ਰੱਬੀ ਕਾਨੂਨ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਦੇ, ਵਧਦੇ ਤੇ ਗਤੀਸ਼ੀਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਉਸਦੀ ਉਹ ਜ਼ਬਾਨ ਵੀ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਮੁਸਲਮਾਨ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਨਾਦਾਨੀ ਬਸ ਸ਼ਿਰਕ (ਅਨੇਕੇਸ਼ਵਰਵਾਦ)ਅਤੇ ਕੁਫ਼ਰ (ਅਧਰਮ)ਸਬੰਧੀ ਵਿਚਾਰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ।ਉਸ ਦਾ ਉਹ ਸਿਰ ਵੀ ਜਨਮੋਂ ਹੀ ਮੁਸਲਮਾਨ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਮੱਲੋਜ਼ੋਰੀ ਅੱਲਾਹ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਦੂਜਿਆਂ ਅੱਗੇ ਝੁਕਾਉਂਦਾ ਹੈ । ਉਸ ਦਾ ਉਹ ਦਿਲ ਵੀ ਮੁਭਾਵਕ ਮੁਸਲਮਾਨ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅਗਿਆਨਤਾ ਕਾਰਨ ਅੱਲਾਹ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਦੂਜਿਆਂ ਦਾ ਆਦਰ ਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਰੱਖਦਾ ਹੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਮੂਹ ਵਸਤਾਂ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਨਿਯਮ ਦਾ ਹੀ ਪਾਲਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਹਰੇਕ ਕਿਰਿਆ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਧੀਨ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ।ਮਨੁੰਖ ਦੀ ਇੱਕ ਹੈਸੀਅਤ ਤਾਂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀਆਂ ਦੂਜੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਦੇ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਨਿਯਮਾਂ ਵਿੱਚ ਜਕੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਾਬੰਦੀ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੈ ।ਦੂਜੀ ਹੈਸੀਅਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹਦੇ ਕੋਲ ਅਕਲ ਹੈ, ਸੋਚਣ, ਸਮਝਣ ਤੇ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ । ਉਹ ਸੁਤੰਤਰਤਾਪੂਰਵਕ ਇੱਕ ਗੱਲ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਦੂਜੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ। ਇੱਕ ਢੰਗ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੂਜੇ ਤਰੀਕੇ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ । ਜੀਵਨ ਸਬੰਧੀ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਖ਼ੁਦ ਇੱਕ ਨਿਯਮ ਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਬਣਾਏ ਕਾਨੂੰਨ ਤੇ ਨਿਯਮ ਨੂੰ ਆਪਣਾਉਂਦਾ ਹੈ । ਇਸ ਹੈਸੀਅਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਹੋਰਨਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਾਂਗ ਕਿਸੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਪਾਬੰਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ । ਸਗੋਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ, ਆਪਣੀ ਰਾਇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਿਵਹਾਰ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨ ਵਿੱਚ  ਪੂਰਨ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ।

ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਹਕੀਕਤ

منظر مع السفينة احسن

ਤੁਸੀਂ ਦੇਖਦੇ ਹੋ ਕਿ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿੰਨੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਕ  ਨਿਯਮ ਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਨ । ਚੰਨ ਅਤੇ ਤਾਰੇ ਸਭ ਇੱਕ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਨਿਯਮ ਵਿੱਚ ਬੱਝੇ ਹੋਵੇ ਹਨ ਜਿਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉਹ ਰੱਤੀ ਭਰ ਨਹੀਂ ਹਿਲ ਸਕਦੇ । ਧਰਤੀ ਆਪਣੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਗਤੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਹੈ, ਇਸ ਦੇ ਲਈ ਜਿਹੜਾ ਸਮਾਂ, ਗਤੀ ਅਤੇ ਪੱਥ ਨਿਯਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਰੱਤੀ ਭਰ ਵੀ ਅੰਤਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ । ਜਲ ਤੇ ਹਵਾ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਤੇ ਤਾਪ ਸਾਰੇ ਇੱਕ ਨਿਯਮ ਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਪਾਬੰਦ ਹਨ । ਜਿੜ੍ਹੇ-ਪਦਾਰਥ, ਬਨਸਪਤੀ ਤੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹਰੇਕ ਲਈ ਜਿਹੜਾ ਨਿਯਮ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ, ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਸਾਰੇ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ,ਵਧਦੇ ਤੇ ਘਟਦੇ ਹਨ, ਜਿਊਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮਰਦੇ ਹਨ । ਖ਼ੁਦ ਮਨੂੱਖ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਤੇ ਵੀ ਗ਼ੌਰ ਕਰੋਗੇ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਚੱਲੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਵੀ ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤਕ ਨਿਯਮ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੈ । ਜਿਹੜਾ ਨਿਯਮ ਊਸ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਲਈ ਨਿਸ਼ਚਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,ਜਲ, ਆਹਾਰ, ਤਾਪ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ । ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਧਡ਼ਕਣ, ਉਸ ਦਾ ਖ਼ੂਨ ਸੰਚਾਰ,ਉਸ ਦੀ ਸਾਹ ਲੈਣ ਤੇ ਕੱਢਣ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਉਸੇ ਨਿਯਮ ਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਅਧੀਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ।ਉਸਦਾ ਦਿਮਾਗ਼,ਉਸਦਾ ਮਿਹਦਾ, ਉਸਦੇ ਫੇਫੜੇ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀਆਂ, ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਪੈਰ, ਜ਼ਬਾਨ, ਅੱਖਾਂ, ਕੰਨ ਤੇ ਨੱਕ ਭਾਵ ਇਹ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਭਾਗ ਉਹੀ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਉਹਦੇ ਲਈ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ,ਅਤੇ ਉਸੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ,ਜਿਹੜਾ ਉਹਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ।ਇਹ ਅਟੱਲ ਨਿਯਮ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਕਣ ਵੀ ਜਕੜੀਆ ਹੋਈਆ ਹੈ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਸ਼ਾਸ਼ਕ ਦਾ ਬਣਾਇਆ ਹੋਈਆ ਨਿਯਮ ਹੈ । ਸਮੁੱਚਾ ਜਗਤ ਤੇ ਜਗਤ ਦੀ ਹਰੇਕ ਵਸਤੂ ਉਹ ਸ਼ਾਸ਼ਕ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਆਗਿਆ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੀ ਹੈ.ਕਿਉਂਕੀ ਉਹ ਉਸੇ ਦੇ ਬਣਾਏ ਨਿਯਮ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ । ਇਸ ਲਈ ਸਮੁੱਚੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਧਰਮ ਇਸਲਾਮ ਹੈ , ਪਿਆਰੇ ਮਿਤਰੋ, ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਤਾਬੇਦਾਰੀ ਤੇ ਆਗਿਆ ਪਾਲਣ ਨੂੰ ਹੀ ਇਸਲਾਮ ਆਖਦੇ ਹਨ । ਸੂਰਜ, ਚੰਨ ਤੇ ਤਾਰੇ ਸਭ ਮੁਸਲਮਾਨ ਹਨ । ਧਰਤੀ ਵੀ ਮੁਸਲਮਾਨ ਹੈ,ਜਲ,ਹਵਾ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵੀ ਮੁਸਲਮਾਨ ਹੈ ।ਰੁੱਖ,ਪੱਥਰ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰ ਵੀ ਮੁਸਲਮਾਨ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਜਿਹੜਾ ਰੱਬ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦਾ, ਅੱਲਾਹ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਰਨਾਂ ਨੂੰ ਪੂਜਦਾ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਅੱਲਾਹ ਦਾ ਭਗੀਦਾਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਹਾਂ ਉਹ ਵੀ ਅਪਣੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਤੇ ਮਨੋ- ਬਿਰਤੀ ਪੱਖੋਂ ਮੁਸਲਮਾਨ ਹੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦਾ ਪੈਦਾ ਹੋਣਾ ਜੀਵਤ ਰਹਿਣਾ ਅਤੇ ਮਰਨਾ ਸਭ ਕੁਝ ਰੱਬੀ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਹੀ ਅਧੀਨ ਹੈ

ਇਸਲਾਮ ਨਾਉਂ ਰੱਖਣ ਦਾ ਕਾਰਣ

  • زهرة الابيض
  • -ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਧਰਮ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਦਾ ਨਾਉਂ ਜਾਂ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਾਂ ਉਸ ਜਾਤੀ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਧਰਮ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ । ਉਦਾਹਰਨ ਵਿੱਜੋਂ, ਈਸਾਈ ਧਰਮ ਦਾ ਨਾਂ ਇਸ ਲਈ ਈਸਾਈ ਧਰਮ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦਾ ਸਬੰਦ ਹਜ਼ਰਤ ਈਸਾ (ਅ)ਨਾਲ ਹੇ । ਬੁੱਧ ਮੱਤ ਦਾ ਨਾਂ ਇਸ ਲਈ ਬੁਧ ਮੱਤ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਦੇ ਬਾਨੀ ਮਹਾਤਮਾ ਬੁੱਧ ਸਨ ।ਜ਼ਰਦੁਸ਼ਤੀ ਧਰਮ ਦਾ ਨਾਂ ਆਪਣੇ ਬਾਨੀ ਜ਼ਰਦੁਸ਼ਤ ਤੇ ਨਾਂ ਤੇ ਹੈ । ਯਹੂਦੀ ਧਰਮ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਬੀਲੇ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਯਹੂਦਾਹ ਸੀ । ਇਹੋ ਹਾਲ ਦੂਜੇ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਨਾਵਾਂ ਦਾ ਹੈ, ਪਰੰਤੂ ‘ਇਸਲਾਮ’ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਜਾਂ ਜਾਤੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਦਾ ਨਾਉਂ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਗੁਣ ਨੂੰ ਪਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ‘ਇਸਲਾਮ’ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । ਇਸ ਨਾਉਂ ਤੋਂ ਖ਼ੁਦ ਸਪਸ਼ਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਦੀ ਉਪੱਜ ਨਹੀਂ, ਨਾਂ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਜਾਤੀ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਹੈ । ਇਸ ਦਾ ਸਬੰਧ ਵਿਅਤੀ, ਦੇਸ਼ ਜਾਂ ਜਾਤੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ,ਕੇਵਲ ‘ਇਸਲਾਮ’ ਦਾ ਗੁਣ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਕਰਨਾਂ ਇਸ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਹੈ । ਹਰੇਕ ਯੁੱਗ ਤੇ ਹਰੇਕ ਜਾਤੀ ਦੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਸੱਚ ਤੇ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗੁਣ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੁਸਲਮਾਨ ਹਨ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੋਣਗੇ 

ਪਿਆਰੇ ਮਿਤਰੋ  ਹੁੰਣ ਤੁਸੀਂ  ਇਸਲਾਮ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਜਾਣੋ ਇਸਲਾਮ ਅਰਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਸ਼ਬਦ ਹੈ । ਅਰਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ, ਹੁਕਮ ਮੰਨਣਾ, ਆਤਮ- ਸਮਰਪਣ ਤੇ ਆਗਿਆਪਾਲਣ । ਇਸਲਾਮ ਧਰਮ ਦਾ ਨਾਂ ਇਸਲਾਮ ਇਸ ਲਈ ਹੀ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਤਾਬੇਦਾਰੀ ਤੇ ਉਸਦਾ ਆਗਿਆ ਪਾਲਣ ਹੈ ‘ਇਸਲਾਮ’ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਇੱਕ ਦੂਜਾ ਅਰਥ ਹੈ ਸੁਲਾਹ. ਸ਼ਾਂਤੀ, ਕੁਸ਼ਲਤਾ, ਸੁਰੱਖਿਆ, ਸ਼ਰਣ ਆਦਿ । ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵਾਸਤਵਿਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਸਪੁਰਦ ਕਰ ਦੇਵੇ ਅਤੇ ਉਸੇ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਨ ਬਤੀਤ ਕਰਨ ਲੱਗੇ । ਅਜਿਹੇ ਹੀ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਮਾਨਸਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਸੇ ਨਾਲ ਵਾਸਤਵਿਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਸਥਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ