Category Archives: அல்குர் ஆன் (இறை வாக்கியம்)

குர்ஆனில் கூறப்பட்டவை அனைத்தும் நடைபெறுகின்றன


அற்புதங்களுக்கெல்லாம் அற்புதமாக அமைந்திருப்பது திருக்குர்ஆனே. நவீன விஞ்ஞானத்தோடு திருக்குர்ஆன் ஒத்துப்போகிறதா முரண்படுகிறதா என்பதை ஆராய்ந்தால்,

மகத்துவமிக்க திருக்குர்ஆன் ஓர் விஞ்ஞான நூலல்ல. அது ஒரு மெய்ஞ்ஞான நூல். அத்தாட்சிகளை உள்ளடக்கிய நூல். அதாவது திருக்குர்ஆனைப் பொறுத்தவரையில் ஒருவர் அதை எப்படி அணுகினாலும் சரியான காரண காரியங்களை வைத்து விளக்கங்களைப் பெற்ற பிறகு எந்தவொரு மனிதரும் திருக்குர்ஆனுடைய எந்தவொரு வசனமும் நவீன விஞ்ஞானக் கோட்பாட்டிற்கு முரண்படுவதாக நிரூபிக்க முடியாது.

திருக்குர்ஆன் விண்ணியலைப் பற்றித் தெளிவாக விளங்குகிறது. விஞ்ஞானிகள், விண்ணியல் வல்லுனர்கள் இந்த பூமியும், பிரபஞ்சமும் எப்படிப் படைக்கப்பட்டது என்பதை விளக்க முயற்சித்தனர்.

அதைப் பெரும் வெடிப்பு என்றும், ஆரம்பத்தில் ஒரேயொரு நட்சத்திரம் இருந்ததாகவும், அதுவே பெரும் வெடிப்பினால் பிளவுபட்டு விலகியதாகவும், அதுவே தனித்தனி நட்சத்திரங்ளும், நட்சத்திரக் கூட்டமும், சூரியனும் இந்த பூமியும் பிறக்கக் காரணம் என்றார்கள். இந்தத் தகவலை ஒரு சிப்பிக்குள் அடக்கியிருக்கிறது திருக்குர்ஆன்.

‘நிச்சயமாக வானங்களும் பூமியும் முதலில் இணைந்திருந்தன என்பதையும், இவற்றை நாமே பிரித்தோம் என்பதையும் பார்க்கவில்லையா?’ (சூறா அல் அன்பியா அத் 21 : வச 30) இந்தத் தகவல் நமக்கு அண்மைக் காலத்தில் தான் தெரிய வந்து. குர்ஆன் இதை 14 நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னே சொல்லிவிட்டது.

‘இன்னும் அவனே இரவையும் பகலையும்; சூரியனையும் சந்திரனையும் படைத்தான்; வானத்தில் தத்தமக்குரிய வட்டவரைக்குள் ஒவ்வொன்றும் நீந்துகின்றன’ (சூறா அல் அன்பியா அத் 21 : வச 33) இந்த வசனத்தை நவீன விஞ்ஞானம் உறுதி செய்கிறது.

விண்ணில் உள்ளவற்றைக் குறிப்பிடுகையில் அவை தன் சொந்த அச்சில் சுழல்கிறது எனலாம். ஆகவே குர்ஆன், சந்திரனும் சூரியனும் சுற்றுவதாகவும் தனது சொந்த அச்சில் சுழல்வதாகவும் சொல்கிறது.

நீர் சுழற்சி பற்றியும் திருக்குர்ஆன் மிகவும் விபரமாகப் பேசுகிறது. திருக்குர்ஆன் சொல்கிறது. ‘திரும்பத் திரும்பப் பொழியும் மழையை உடைய வானத்தின் மீது சத்தியமாக (சூறா அத்தாரிக் அத் 86 : வச 11) அதாவது நீராவி மாற்றம். பூமியின் மேல் தட்டான ஓஸோன் படலம் நீரை மட்டும் மழையாகத் திருப்பித் தருவதில்லை. அவை மனிதனுக்கு மிக இன்றியாமையாதது என்று அறிவோம்.

அது தண்ணீரை மட்டும் அனுப்பவில்லை என்பது இன்று நமக்குத்தெரிய வந்துள்ளது. வானம் இங்கிருந்து வாங்கிய ஒளியை ஒளி அலைகளைத் திருப்பித் தருகின்றது. அதே போன்று சில தீய கதிர்களும் பூமியை நோக்கி வருவது தடுக்கப்படுகிறது.

உதாரணமாக சூரிய ஒளியோடு வருகின்ற புற ஊதாக் கதிர்களால் சூரிய ஒளி அயன மண்டலத்தால் உறிஞ்சப்படுகின்றது. இது நடைபெறவில்லையெனில் பூமியில் உயிர் வாழ்வது முடியாமல் ஆகிவிடும். ஆகவே அல்லாஹ் ‘ரஜ்ஜுஸ்ஸமா’ திருப்பித்தரும் வானம் என்று சொல்கிறான்.

‘நிச்சயமாக அல்லாஹ் மேகத்தை மெதுவாக இழுத்துப்பின்னர் அவற்றை ஒன்றாக இணையச் செய்து பின் அதை ஒன்றின் மீது ஒன்று சேர்த்து அடர்த்தியாக்குகிறான். அப்பால் அதன் நடுவிலிருந்து மழை வெளியாவதைப் பார்க்கிaர்.’ (சூறா அந்நூர் அத். 24 : வச 43) இன்னும் பல இடங்களில் திருக்குர்ஆனானது நீர் சுழற்சி பற்றி விரிவாக விளக்கம் தருகிறது.

மண்ணியல் சம்பந்தமாக மண்ணியல் விற்பன்னர்கள் ‘பூமியின் குறுக்கு வாக்கு அரைவட்டத் தூரம் 3750 மைல்கள் உள்ளே செல்வதாக’ சொல்கிறார்கள். ஆழத்தில் இருக்கின்ற தட்டுகள் சூடாகவும் வெறும் நிலையிலும் இருக்கும். அங்கு உயிர் வாழ்வது முடியாது. மேலும் நாம் உயிர் வாழும் பூமியின் மேற்பகுதி உறுதியாக நிற்பதற்கு மலைத் தொடர்களே காரணம்.

திருக்குர்ஆன் சொல்கிறது ‘நாம் இப்பூமியை விரிப்பாக ஆக்கவில்லையா? இன்னும் மலைகளை முளைகளாக ஆக்கவில்லையா?’ (சூறா அந்நபா அத் 78 : வச. 6, 7) நவீன மண்ணியல் மலைகளுக்கு ஆழமான வேர்கள் இருப்பதாக 19 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் தான் கண்டுபிடித்தது.

மேலும் ஒத்த மலையின் ஒரு சிறிய பகுதியைத் தான் நாம் பூமியின் மேற்பகுதியில் பார்க்கிறோம். எஞ்சிய பெரும் பகுதி பூமியினுள்ளே ஆழத்தில் உள்ளது. திருக்குர்ஆன் சொல்கிறது ‘மலைகளை நாம் பூமியின் மேல் உறுதியாக நிறுத்தி வைத்திருக்கிறோம்’ (சூறா அந்நாஜிஆத் அத். 79 : வச 32) இன்று முன்னேற்றம் கண்டுள்ள நவீன மண்ணியல் விஞ்ஞானத்தில் மண்ணியலாளர்கள் நமக்கு மலைகள் பூமியை உறுதியாக நிறுத்துவதாகச் சொல்கிறார்கள்.

திருக்குர்ஆன் ஆக்காலகட்டத்தில் இருந்த அறபு மக்களுக்கும், முஸ்லிம்களுக்கும், மட்டுமன்றி முழு மனித இனத்துக்காகவும் அருளப்பட்டது.

யுக முடிவு நாள் வரைக்கும் வழி காட்டுவதற்கு வந்ததே புனித மறையாம் அல்குர்ஆன். திருக்குர்ஆன் பகர்கிறது, ‘மனிதர்களுக்கு (முழுமையான) வழிகாட்டியாகவும், தெளிவான சான்றுகளைக் கொண்டதாகவும் (நன்மை – தீமைகளைப்) பிரித்தறிவிப்பதுமான அல்குர்ஆன் இறக்கியருளப் பெற்றது’ (சூறா அல் பகறா அத். 2 : வச 185) ஆகவே திருக்குர்ஆனைப் பொறுத்தவரையில் அதன் அர்த்தத்தை அந்தக் காலத்துக்கு மட்டுமே என்று வரையறுக்க முடியாது அது எல்லாக காலங்களுக்கும் பொருந்தக் கூடியதாக இருக்கின்றது.

‘நிச்சயமாக நாம் மனிதரைக் களி மண்ணிலிருந்து படைத்தோம்’ ‘பின்னர் நாம் அவனை ஒரு பாதுகாப்பான இடத்தில் இந்திரியத் துளியாக்கி வைத்தோம்.’ ‘பின்னர் அந்த இந்திரியத் துளியை ‘அலக்’ என்ற நிலையில் ஆக்கினோம் : பின்னர் அந்த அலக்கை ஒரு தசைப்பிண்மாக்கினோம்; பின்னர் அத்தசைப்பிண்டத்தை எலும்புகளாகவும் ஆக்கினோம் : பின்னர் அவ்வெலும்புகளுக்கு மாமிசத்தை +லிவித்தோம். பின் நாம் அதனை மனிதனாகச் செய்தோம். இவ்வாறு படைத்தவனான அல்லாஹ் மிகப்பெரும் பாக்கியமுடையவன். மிக அழகான படைப்பாளன்.’ (சூறா முஃமினுன் அத் 23 : வச 12 – 14)

திருக்குர்ஆனின் இம்மூன்று வசனங்களும் கருவாக்கக் கட்டங்களை தெளிவாக விளங்குகின்து. இங்கு குறிப்பிடப்பட்டுள்ள ‘அலகா’ எனும் சொல்லிற்கு 3 அர்த்தங்கள் இருக்கின்றன. ஒன்று தொத்திக் கொண்டிருக்கும் ஒரு பொருள். அதாவது துவக்கத்தில் கரு கருவரைச் சுவரில் ஒட்டிக்கொண்டு தொடர்ந்து அப்படியே இருக்கின்றது. இரண்டாவது அட்டை போன்றது. அதாவது அந்தக் கரு துவக்க நிலைகளில் அட்டைப் போல் தான் இருக்கின்றது. அதுமட்டுமல்லாது தாயிடம் இருந்து இரத்தத்தை உறிஞ்சி அட்டையைப் போலவே இயங்குகின்றது. மூன்றாவது இரத்தக் கட்டி.

முன்னேறியுள்ள கருவியல் விஞ்ஞானத்தில் கருவனாது அட்டை போன்று காட்சியளிப்பது மட்டுமல்லாமல் இரத்தக் கட்டியாகவும் காட்சியளிப்பதாகக் கூறுகிறது. ஏனென்றால் ஆரம்பக் கட்டத்தில் கருவின் 3வது வாரத்தில் இரத்த நாளங்களுக்குள் இரத்தம் உறைந்து விடுகிறது. மேலும் இரத்த ஓட்டம் இருப்பதில்லை.

அது பிறகு தான் இடம்பெறுகிறது ஆகவே இந்தக் கட்டத்தில் கட்டியின் வடிவத்தில் தான் கரு இருக்கும். திருக்குர்ஆனில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள இந்தக் கருவாக்கக் கட்டங்கள் தோற்றத்தின் அடிப்படையிலேயே சொல்லப்பட்டிருகின்றன. 7வது வாரத்தின் முடிவில் தான் அந்தக் கரு மனித தோற்றத்தைப் பெறுகிறது. அதன் பிறகு அலும்புகள் உருவாகின்றன. இன்றைய கருவியல் 42 ஆவது நாட்களின் பின்னர் எலும்புகள் உருவாகி விட்டதாகச் சொல்கிறது. இது சூர்ஆனுக்கு ஒத்ததாக இருக்கின்றது.

இதற்கு முன்னர் மருத்துவர்கள் மூளையிலிருந்து உருவாகின்ற உணர்வே ‘வலி’ என்று நம்பி வந்தார்கள். இன்று தெரிய வந்துள்ளது மூளையைத் தவிர தோலில் உள்ள வலி உணர்வுகள் வலியை உணரக் காரணமாக இருக்கின்றன. அதை நாம் வலி உணர்வுகள் என்று அழைக்கிறோம். திருக்குர்ஆன் சொல்கிறது.

‘யார் நம் வேத வசனங்களை நிராகரிக்கிறார்களோ, அவர்களை நாம் நிச்சயமாக நரகத்தில் புகுத்தி விடுவோம்; அவர்கள் தோல்கள் கருகிவிடும் போதெல்லாம் அவையல்ல (வேறு) தோல்களை, அவர்கள் வேதனையை (பூரணமாக) அனுபவிப்பதற்கென அவர்களுக்கு நாம் மாற்றிக் கொண்டே இருப்போம்’ (சூறா அன்னிஸாவு அத் 4 : வச – 56) தோலுக்கு வலியை உணரக் கூடிய சக்தி இருக்கிறது என்பதற்கு அடையாளமாக இது சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. இதைத்தான் குர்ஆன் வலி உணர்வுகள் என்கின்றது.

எனவே உடன்பாட்டு முறையில் அல்லது முரண்பாட்டு முறையில் குர்ஆனை அணுகினாலும் அறிவு பூர்வமாகப் பார்த்தால் குர்ஆனின் ஒரு வசனம் கூட முரண்பாடாகவோ, நிரூபிக்கப்பட்ட விஞ்ஞானத்துக்கு எதிரானதாகவோ இருக்காது. இன்றைய நவீன விஞ்ஞானம் அண்மைக் காலத்தில் தான் அனைத்து விதமான விஞ்ஞானக் கோட்பாடுகளையும் கண்டுபிடித்தது.

கண்டு பிடித்துக்கொண்டிருக்கின்றது. ஆனால் இறைவனால் மாபெரும் அருளாக, முழு மனித சமூகத்திற்கும் வழிகாட்டியாக இறக்கியருளப்பெற்ற திருக்குர்ஆனில் 1400 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே அவை அனைத்தும் கூறப்பட்டுவிட்டன. ஆகவே திருக்குர்ஆன் தான் அற்புதங்களுக்கெல்லாம் மாபெரும் அற்புதமாக விளங்குகின்ற மெய்ஞ்ஞான நூல் என்றால் அது மிகையாகாது…

நல்வழிகாட்டி அல்குர்ஆன்


இறைவனின் உன்னத படைப்பினமாகிய மனித வாழ்வின் சகல துறைகளுக்குமான நல்வழிகாட்டல்களை, வழங்கி நிற்கும் தூய அல்லாஹ்வின் வாக்கும் தீர்ப்புமான புனித அல்-குர்ஆனை மக்கள் சமுதாயத்தினருக்கு அருட்கொடையாக அருளினான்.
மகத்துவமும், தனித்துவமுமிக்க அருள் மறை, ஏனைய அனைத்து மதங்களினதும், வேத நூல்களையும் விட நித்தியமானதாகவும், மாற்றுக்கருத்துக்களுக்கு இடமில்லாததாகவும், தனிப்பண்புகளுடனும், சிறப்பாகவும் திகழ்கின்றது.
இறையருள் சுரப்பதும், பார்க்கியமுமிக்கதான அருள் மறையை, சிந்தனையில் ஏற்று அநுதினம் ஓதி உணர்ந்து, இன்மை, மறுமை, இரண்டிற்குமான நன்களைச் சேர்ப்பது போன்று மாண்பு மிகு அல்-குர்ஆனின் புனிதம் பேணி அதற்கான சங்கையை அளிப்பதானது அதன் உரிமையாளனும், ஏக வல்ல நாயனுமான அல்லாஹ்வை சங்கை, செய்வதாக அமைகின்றது.
அருள் மறை கூறும், சன்மார்க்க சட்டதிட்டங்களுக்கமைய வாழ்வை அமைத்துக்கொள்வது, அல்-குர்ஆனுக்குச் செய்யும் யதார்த்தமான சங்கையாக இருந்த போதிலும் அதன் முதற்படியாக அதற்குரிய வெளிப்படையான மரியாதை அளிப்பது புனிதம் காப்பது, சிறப்புப் பேணுவது, தூய்மையைக் கையாள்வது, உண்மை விசுவாசிகளின் பொறுப்பும் கட்டாயக் கடமையுமாகின்றது.
புனித அல்-குர்ஆனையையே அச்சொட்டாகக் கொண்டு நல்வாழ்வு வாழ்ந்து நல்வழி காட்டிச் சென்ற அல்லாஹ்வின் தூதர், நபி முஹம்மது (ஸல்) அவர்களும் குர்ஆனின் மாண்பினைப் பேணி சங்கை செய்யுமாறு, தன் உம்மத்தினருக்கு வலியுறுத்தி உபதேசித்துள்ளார்கள். அல்-குர்ஆனும் இதனையே விளக்கி நிற்கின்றது.
சுத்தமான நிலையில் உள்ளவர்களன்றி அதனைத் தொடக்கூடாது (56:79) குர்ஆன் தொடர்பான சில சட்ட திட்டங்கள்.
குர்ஆன் வசனங்கள் எழுதப்பட்ட தாள், பத்திரங்கள் போன்றவற்றை வேண்டுமென்று நஜீஸாக்குவது, ஹராமாகும். அதன் மீது நஜீஸ் பட்டால் உடனே சுத்தப்படுத்தி விட வேண்டும். தாமதித்தல் கூடாது. அதனை சுத்தப்படுத்தும் வேளை, மனிதனின் கைகள், அதன் மீது படுமாக இருப்பின் அதற்கான முன்கூட்டி வுளு செய்து கொள்ள வேண்டும். வுளு செய்து நஜீஸை நீக்கத்தாமதிப்பதாக இருப்பின் அதனால் குர்ஆனின் சங்கை மீறப்படுமாக இருப்பின், வுளு இல்லாமே நஜீஸை நீக்க வேண்டும்.
நஜீஸான இரத்தம், மலம், சலம், இறந்த பிராணி போன்ற வற்றின் மீது குர்ஆனை வைப்பது ஹராமாகும். அவை காய்ந்திருப்பினும் சரியே குறித்த நஜீஸ்களின் மீது வைக்கப்பட்ட குர்ஆனை உடனே எடுப்பது வாஜிபாகும்.
நஜீஸான கைகளால் குர்ஆனின் வசனங்களை எழுதுவது ஹராமாகும்.
குர்ஆன் வசனங்கள் எழுதப்பட்டதும், அல்லாஹ்வின் திருநாமங்கள், இறை நேசர்களின் பெயர்கள் எழுதப்பட்டதுமான தாள்கள், அட்டைகள், மலசல கூடத்தில் வீழ்ந்து கிடந்தால் அவைகளை எடுத்துச் சுத்தப்படுத்துவது வாஜிபாகும். அதற்காக செலவு செய்ய நேரிடினும் சரியே! குறித்த பொருட்களை மலசல கூடத்திலிருந்து எடுத்து சுத்தப்படுத்தும் நிலையில் அவை இல்லாமல் உக்கிப்போயிருந்தால். அந்த மலசல கூடத்தைப் பயன்படுத்தக்கூடாது.
குர்ஆன் வசனங்கள் கொண்ட செய்தித்தாள்கள், சஞ்சிகைகளை குப்பை கூளங்களில் வீசக்கூடாது.
பாவிக்க முடியாத நிலையிலுள்ள குர்ஆன் பிரதிகளை அல்லது தாள்களை நெருப்பிலிட்டு எரிப்பது ஹராமாகும். ஒன்றில் அவைகளை சங்கையான மண்ணில் புதைத்து விட வேண்டும். அல்லது அவைகளை, ஓடக்கூடிய நீரில் அமிழ்த்தி நிரோட்டத்தில் கரைந்து போகும் படி செய்ய வேண்டும். அல்லது அப்பிரதிகளைப் புதுமைப்படுத்த வேண்டும்.
காபிரான மனிதனின் மேனி குர்ஆனில் படாமல் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும். அப்படிப்படும் பட்சத்தில் அதனை உடனே எடுத்துவிட வேண்டும். ஒரு காபிரான மனிதனின் கைகளில் குர்ஆனைக் கொடுப்பதால் அதன் சங்கைக்கு பங்கம் ஏற்படுமாக இருந்தால், அதனை கொடுப்பது ஹராமாகும். எனினும் குர்ஆனைப்படித்து விளங்கிக் கொள்ள விரும்பும் காபிரிடம் கொடுப்பதில் தவறில்லை.
குர்ஆனிய எழுத்துக்கள், வசனங்கள், வரையப்பட்ட கட்டடங்களை உடைக்க நேர்ந்தால், அவ்வெழுத்துக்கள், வசனங்கள் வரையப்பட்டிருந்த பகுதியை மண்ணில் புதைத்து விட வேண்டும். அல்லது நீரோடையில் கரைத்து விட வேண்டும்.
வேண்டுமென்று குர்ஆன் மீது பொய்ச்சத்தியம் செய்பவர் தெளபாச் செய்ய வேண்டும்.
முஸ்லிமான ஒருவர் கோபத்தின் காரணமாக தன் சுய உணர்வற்று, குர்ஆனை, அவமதித்தால், அதற்காக அவர் தெளபாச் செய்ய வேண்டும். அவர் உண்மையாகவே, அதனை மேற்கொண்டால் அது நுபுவத்தை மறுத்ததற்குச் சமமாகும். அவர் முர்தத்தாவார்.
குர்ஆனுக்குப் பகிரங்கமாக அவமரியாதை செய்வோரை நன்மையை ஏவி, தீமையைத்தடுக்கும், படி முறைகளை கையாண்டு எச்சரிக்க வேண்டும். (தவ்bஹுல் மஸாயில்:- நன்றி ‘விலாயத்’)
முஃமின்களே! அல்லாஹ்வின் திருவசனங்களை (சிலரால்) நிராகரிக்கப்படுவதையும், இன்னும் அவை பரிகசிக்கப்படுவதையும் நீங்கள் செவியுற்றால் அப்பொழுது அது அல்லாத (வேறு) பேச்சில், அவர்கள் ஈடுபடும் வரை அவர்களுடன் நீங்கள் உட்கார வேண்டாம்” என்று உங்கள் மீது (இவ்) வேதத்தில் திட்டமாக, (அல்லாஹ்) இறக்கி வைத்துள்ளான். (அவ்வாறு அவர்களுடன் நீங்கள் உட்கார்ந்தால்) அப்பொழுது நிச்சயமாக நீங்களும் அவர்களைப் போன்றுதான் நிச்சயமாக அல்லாஹ் முனாபிக்குள் காபிர்கள் அனைவரையுமே நரகத்தில் ஒன்று சேர்க்கிறவனாக இருக்கின்றான். (4:140)
அல்-குர்ஆன் பிரதியையோ, வசனங்கள் எழுதப்பட்ட தாள்கள் அட்டைகளை மலசலகூடம் செல்லும் பொழுது ஒருவர் தன்னிடம் வைத்திருக்கக் கூடாது. குர்ஆன் புனித வசனங்கள் ஆயத்துக்கள் எழுதப்பட்ட பொறிக்கப்பட்ட உலோகத்தட்டுகள், தாயத்துக்குள், மாலைகள் அணிந்து செல்வதுடன், இயற்கைக் கடமைகளை நிறைவேற்றும் போதும் அணிந்திருப்பதும் கூடாது.
வுளு இல்லாத ஒருவர் குளிப்பு கடமையான ஒருவர் குர்ஆனைத் தொடுவதோ அல்லது தனியாகச் சுமப்பதோ ஹராமாகும். ஆனால் அரபியில் அல்லது வேறு மொழியில், மொழி பெயர்ப்பாகியுள்ள குர்ஆன் பிரதிகளை தொடுவதும், தன்னிடம் வைத்திருப்பதும் பாவமன்று. இவ்வாறு வேறு புத்தகங்கள், பொருட்களுடன், குர்ஆன் இருக்குமாயின் அப்பொழுது வுளு இல்லாதவரும், ஜுனூபாளியும் தொடுவதும், சுமப்பதும் அனுமதிக்கப்படுகின்றது.
அல்லாஹ்வின் தூதர் நபி முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் வுளுவுடன் இருந்த போதிலும் இல்லாத நிலையிலும் குர்ஆனை ஓதினார்கள், என ஹதீஸ்கள் அறிவிக்கின்றன. எனவே வுளு இல்லாத நிலையில் உள்ளவர்களும் குர்ஆனை மனப்பாடமாக, அல்லது நேரடியாக கையால், தொடாது, தூய்மையான தடி, அட்டைத்துண்டு கொண்டு தாள்களை புரட்டி ஓதுவது ஆகுமானதாகும்.
குளிப்பது கடமையாளர்கள் குர்ஆனைத் தொடுவதும், அதைப்பார்த்து கொண்டே மானப்பாடமாகவோ ஓதுவது ஹராமாகும். என்பது பெரும்பாலான மார்க்க அறிஞர்களின் கருத்தாகும். நபியவர்கள் ஜுனூபாளியாக இருந்த போது மட்டுமே, அல்-குர்ஆனை ஓதவில்லை என அலி (ரலி) அவர்கள் அறிவித்திருக்கிறார்கள். எனவே ஜுனூபாக உள்ளவர்கள் குளித்த அல்லது தயம்மம் செய்து சுத்தமாகிய நிலையில் மட்டுமே குர்ஆனை ஓதவேண்டும்.
ஹைழ் நிபாஸ் (மாதவிடாய் பிள்ளைப்பேறு) நிலையிலுள்ள பெண்களில் குர்ஆனைக் கற்றுக்கொள்வோரும், கற்றுக்கொடுப்போரும், குர்ஆனை மட்டும் தனியாகத் தொடாது பார்த்து ஓதுவது கூடுமென சிலர் கருதுகின்றனர். என ஷைக் பின் பாஸ், அவர்கள் பத்வா வழங்கியுள்ளார்கள். குர்ஆனையோ அதன் ஆயத்துகளையோ, பரிகாசப்படுத்துவதும், ஓதுவதும் அவற்றை முஸ்லிமான அல்லது காபிரான எவரும் அனுமதிக்ககூடிய முறையில் அவற்றை விட்டு வைப்பதும் ஹராமாகும்.

தொடர்பூடக ஒழுக்கவியல்: அல்குர்ஆனின் வழிகாட்டல்

இஸ்லாம் முழு மனித சமுதாயத்துக்கும் வழிகாட்டல்களைக் கொண்டுள்ள மார்க்கம். அது ஊடகவியல் துறைசார்ந்தோருக்கு மிகச் சரியான வழிகாட்டல்களை சொல்லித் தருகின்றது. அந்த வகையில் இஸ்லாம் சொல்லுகின்ற தொடர்பூடக ஒழுக்கவியல் கோட்பாடுகள் பற்றிய அடிப்படையான சில குறிப்புகளை இங்கே தருகிறNhம். இவை இன்னும் ஆழமாக ஆராயப்பட்டு, மெருகூட்டப்பட்டு ஊடகவியலாளர்களை நெறிப்படுத்தும் ஷஇஸ்லாமிய ஊடக ஒழுக்கக் கோவை ஒன்று தயாரிக்கப்பட வேண்டும்.
உலகில் ஊடகத்துறை எப்போது துவங்கப்பட்டதோ அன்று முதல் ஊடவியலுக்கான ஒழுக்கங்கள் (Ethics) பற்றியும் பேசப்பட்டே வந்துள்ளது.
15ம் நூற்றாண்டில் ஐரோப்பாவில் பத்திரிகைத்துறை ஆரம்பமானது முதல் அத்துறைக்கான உரிமைகள், கடமைகள், ஒழுக்கங்கள் பற்றி விவாதிக்கப்பட்டுள்ளது. 1920ஆம் ஆண்டிலேயே இத்துறைக்கான பொதுவான ஒழுக்கவியல் கோவை வகுக்கப்பட்டது. 1926 இல் Plan American Press எனும் அமைப்பு ஒழுக்கவியல் கோவை ஒன்றை உருவாக்கியது. 1950 இல் Inter American Press எனும் அமைப்பு இது தொடர்பான மற்றுமொரு முன்மொழிவை முன்வைத்தது. 1952 இல் ஐ.நா.சபை இதழியல்துறை தொடர்பான ஓர் ஒழுக்கவியல் சட்டக்கோவை குறித்து ஓர் ஆய்வை நடத்தியது. 1954 இல் ஐ.நா.சபை இது தொடர்பில் சர்வதேச கட்டமைப்பு ஒன்றை உருவாக்குவது சிக்கலானது எனக் கூறியது. 1974 ஷஇல் ஐரோப்பிய சமூகப் பத்திரிகைகள் வர்த்தக சங்கம்| எனும் அமைப்பு ஓர் ஒழுக்கக் கோவையை அறிமுகம் செய்தது. இதே காலப்பிரிவில் சர்வதேசப் பத்திரிகை அமைப்பு இது தொடர்பில் கூடிய கரிசனை செலுத்தியது.
1977 இல் அரபுப் பத்திரிகைகளுக்கான ஒழுக்கவியல் பிரமாணங்கள் தயாரிக்கப்பட்டன. அவ் ஒழுக்கவியல் கோவை இஸ்லாமிய அடிப்படைகளுக்கு அமைவாக இல்லாவிட்டாலும், மனித விழுமியங்கள் மற்றும் பொதுவான ஆன்மிக, தார்மிக ஒழுக்கப் பண்பாடுகளை கவனத்திற் கொண்டு தயாரிக்கப்பட்டமை குறிப்பிடத்தக்கது.
இப்படி காலத்துக்கு காலம் இதழியல் துறைக்கான ஒழுக்கக் கோவைகள் வகுக்கப்பட்டபோதும் அவை வெறும் கோட்பாட்டளவில் மாத்திரமே இருக்கின்றன.