Category Archives: பெண்கள் பகுதி

பெண்களின் ஆடை

الحجاب
by ash sheikh jabir moulawi (dheeni)
1. அவ்ரத்

பெண் முழுமையாக மறைப்புக்குரியவள், அவளின் முழு உடலும் அவ்ரத் ஆகும் என்ற ஸுனனுத் திர்மிதியில் பதிவாகியுள்ள ஹதீஸின் அடிப்படையில் ஒரு பெண் தனது உடலை முழுமையாக மறைக்கும் விதத்தில் ஆடை அணிதல் வேண்டும். இது பற்றி அல்குர்ஆன் பின்வருமாறு கூறுகின்றது:

”மேலும் (நபியே!) முஃமினான பெண்களிடம் கூறும்: அவர்கள் தங்களுடைய பார்வைகளைத் தாழ்த்திக் கொள்ளட்டும்;; தங்களது வெட்கத் தலங்களைப் பாதுகாத்துக் கொள்ளட்டும். தங்களது அழகை வெளியில் காட்டாதிருக்கட்டும். அதிலிருந்து தாமாக வெளியே தெரிகின்றவற்றைத் தவிர. மேலும் தங்களுடைய மார்புகள் மீது முந்தானைகளைப் போட்டுக் கொள்ளட்டும்.”(அந்நூர்:31)

மேலே குறிப்;பிட்ட அல்குர்ஆன் வசனத்தில் இடம்பெற்றுள்ள ‘வெளியில் தெரிவன’ என்பதன் விளக்கம் என்ன என்பதில் கருத்து வேறுபாடு நிலவுகின்றது. இது வெளியே தெரியும் ஆடைகள் முதலான தவிர்க்க முடியாமல் வெளியே தெரியக் கூடியவற்றைக் குறிக்கும் என இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் கருதுகின்றார்கள். இமாம்களான ஹஸன் அல்பஸரி, இப்னு ஸீரின், நஸாஈ போன்றோரும் இக்கருத்தையே கொண்டுள்ளார்கள். இங்கு ‘வெளியே தெரிவன’ என்பது முகத்தையும் இரு கைகளையும் குறிக்கும் என்பது இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களின் கருத்தாகும். ழஹ்ஹாக், இக்ரிமா, அதா (ரஹ்) ஆகியோரும் இக்கருத்தை ஆதரிக்கின்றனர். மற்றும் சிலர், இது வெளியே தெரியக்கூடிய மோதிரம், கழுத்துச் சங்கிலி போன்றவற்றைக் குறிக்கும் என்று அபிப்பிராயப்படுகின்றனர்.

பொதுவாக ஓர் இஸ்லாமியப் பெண் முகத்தையும் இரு கைகளையும் மூடாமல் திறந்துவிடுவது தொடர்பான சட்டப்பிரச்சினை மேற்கண்ட குர்ஆன் வசனத்தில் இடம்பெற்றுள்ள ‘வெளியே தெரிவன தவிர’ என்ற சொற்றொடரை வைத்தே எழுந்துள்ளது. சுருங்கக் கூறின் இது விடயத்தில் இரு கண்ணோட்டங்கள் காணப்படுகின்றன.

1. முகமும் கரங்களும் கூட தெரியலாகாது. அதனால் முகத்தையும் கரங்களையும் மறைக்க வேண்டும்.
2. முகத்தையும் கரங்களையும் மூட வேண்டிய அவசியம் இல்லை.

பெரும்பாலான ஆரம்பகால இமாம்கள் இரண்டாம் கருத்தையே கொண்டுள்ளனர். இவர்கள் தமது நிலைப்பாட்டுக்கு முன்வைக்கும் சான்றுகளில் ஒரு ஹதீஸ் குறிப்பிடத்தக்கது. அது பின்வருமாறு:
ஒரு முறை அஸ்மா பின்த் அபீபக்ர் (ரழி) அவர்கள் ஒரு மெல்லிய ஆடை அணிந்து ரஸூலுல்லாஹ்விடம் வந்திருந்தார்கள். இதைக் கண்ட நபியவர்கள் உடன் தனது திருமுகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டு பின்வருமாறு கூறினார்கள்:
‘அஸ்மாவே! ஒரு பெண் பருவமடைந்து விட்டால் அவளின் உடலில் இதனையும், இதனையும் தவிர வேறு எப்பகுதியும் வெளியே தெரியலாகாது’ என்று கூறி தனது முகத்தையும் இரு கரங்களையும் காண்பித்தார்கள். ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கும் இந்த ஹதீஸ் ஸுனன் அபீதாவூதில் பதிவாகியுள்ளது.ஆயினும் முகமும், கரங்களும் கூட ‘அவ்ரத்’ எனக் கூறும் உலமாக்கள் இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் வரிசையில் உள்ள ஒரு கோளாறைச் சுட்டிக்காட்டி இதனை ஒரு பலவீனமான ஹதீஸ் எனக் கூறுகின்றனர்.

பொதுவாக ஒரு பெண் தனக்கோ தன் மூலம் பிறருக்கோ ‘பித்னா’ ஏற்படாது என்று காண்கின்றபோது தனது முகத்தையும் கைகளையும் மூடாமல் திறந்துவிட அனுமதி பெறுகிறாள். ஆனால் கவர்ச்சியும் அழகும் உள்ள ஒரு பெண் ஒரு பக்குவமற்ற சமூகத்தில் முகத்தையும் கைகளையும் கூட மறைத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்ற கருத்தை பெரும்பாலான அறிஞர்கள் கொண்டுள்ளார்கள். இங்கு கைகள் என்பது மணிக்கட்டுக்கு கீழ் உள்ள பகுதியையே குறிக்கும். அதற்குமேல் உள்ள பகுதி அவ்ரத் ஆகும் என்பதில் கருத்து வேறுபாடு இல்லை.

2. கனமான ஆடை

பெண்களின் ஆடைக்குரிய இரண்டாம் நிபந்தனை அணியும் ஆடை கனமானதாக இருத்தல் வேண்டும் என்பதாகும். மேனியை – உடலமைப்பை வெளிக்காட்டும் மெல்லிய துணியாக அது இருத்தல் கூடாது. ஆடை மெல்லிய துணியால் அமைந்திருப்பதை ஒரு வகை நிர்வாணமாக இஸ்லாம் கருதுகின்றது. நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
‘எனது உம்மத்தில் பிந்திய காலத்தில் சில பெண்கள் தோன்றுவார்கள். அவர்கள் ஆடை அணிந்த நிர்வாணிகளாக இருப்பார்கள். அவர்களின் தலைகளின் மேல் ஒட்டகங்களின் திமில் போன்றவை (தலைமுடி வைக்கப்பட்டு) இருக்கும். அவர்களைச் சபியுங்கள். நிச்;சயமாக அவர்கள் சபிக்கப்பட்ட வர்களே. (அல்லது சபிக்கப்பட வேண்டியவர்களே.)'(அத்தபரானி)

மெல்லிய ஆடை அணியும் பெண்கள் தமது உடலின் வனப்பை, கவர்ச்சியை வெளிக்காட்டுபவர்களாவர். இவர்கள் ஆடை அணிந்தும் நிர்வாணமாக காட்சி தருபவர்களாவர் என்ற கருத்தையே நபி (ஸல்) அவர்கள் இந்த ஹதீஸின் மூலம் சொல்கின்றார்கள் என இமாம் ஸுயூத்தி கூறுகின்றார்கள்.

இவ்வாறு அரைகுறையாக ஆடை அணியும் பெண்களை எச்சரிக்கும் மற்றுமொரு ஹதீஸும் இங்கு குறிப்பிடத்தக்கதாகும்.

‘இரு பிரிவினர் நரகவாதிகள் ஆவர். அவர்களை நான் கண்டதில்லை. (அவர்களுள்) ஒரு சாரார் மாட்டின் வாலைப் போன்ற சாட்டைகளை வைத்திருப்பர். அவற்றைக் கொண்டு மக்களை அவர்கள் அடிப்பர். மறுசாரார் உடை அணிந்த நிலையில் நிர்வாணமாக இருக்கும் பெண்களாவர். அவர்கள் (தீய வழியில்) செல்வதுடன் (பிறரையும்) தீய வழியில் செலுத்துவர். அவர்களின் தலைகள் ஆடி அசையும் ஒட்டகங்களின் திமில்களைப் போன்று காணப்படும். இத்தகையவர்கள் சுவனம் நுழைய மாட்டார்கள். அதன் வாடையைக் கூட நுகரமாட்டார்கள்.’ (முஸ்லிம்)

3. இறுக்கமற்ற உடை

பெண்களின் ஆடைக்குரிய மூன்றாம் நிபந்தனை அணியும் ஆடை இறுக்கமானதாக உடலுடன் ஒட்டியதாக இருத்தல் கூடாது. மாறாக தளர்வாக, தாராளமானதாக, பெரிதாக இருத்தல் வேண்டும். ஆடை இறுக்கமாக இருந்தால் அது உடலமைப்பைக் காட்டும். இது பெண்ணுக்குரிய இஸ்லாமிய உடையின் நோக்கத்தைப் பாழ்படுத்தி விடும்.

‘பெண்கள் முந்தானைகளால் தங்கள் மார்புகளை மறைத்துக் கொள்ளட்டும்’ என்ற அல்குர்ஆனின் கட்டளை அருளப்பட்டபோது பெண்கள் தம் மெல்லிய ஆடைகளை கைவிட்டனர். தடித்த (கம்பளி போன்ற) துணிகளால் முந்தானைகளைத் தயாரித்துக் கொண்டனர் என ஆஇஷா (ரழி) அவர்கள் கூறுகின்றார்கள். (அபூதாவுத்)

ஒருமுறை நபி (ஸல்) அவர்கள் தனக்குப் பரிசாகக் கிடைத்த ஒரு எகிப்திய ஆடையை உஸாமா (ரழி) அவர்களுக்குக் கொடுத்தார்கள். அவர் அதனை தனது மனைவிக்கு அணியக் கொடுத்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள், நீர் அணியவில்லையா? என உஸாமாவிடம் கேட்டபோது, அதனை அவர் தனது மனைவிக்குக் கொடுத்து விட்டதாகக் கூறினார். அப்போது அன்னார், ‘அதனை அணியும்போது அதனுள்ளே ஓர் உள்ளாடையை அணிந்து கொள்ளும்படி கூறும். ஏனெனில் அது அவளது உடலின் கட்டமைப்பை காட்டுவதாக இருக்குமோ என நான் அஞ்சுகின்றேன்’ என்றார்கள். இந்த ஹதீஸை இமாம்களான அஹ்மத், அத்தபரானி, அல்பைஹகி, இப்னு ஸஅத் ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர். இந்த ஹதீஸ் பலவீனமான ஒன்று என சிலர் கூறியபோதும் இமாம் தஹபி போன்றவர்கள் இந்த ஹதீஸின் நம்பகத்தன்மையை உறுதி செய்துள்ளனர்.

4. மணம் பூசாமை

பெண்கள் தாம் அணியும் ஆடைகளுக்கு நறுமணம் பூசக்கூடாது என்பதும் மற்றுமொரு நிபந்தனையாகும். இதுபற்றி நபி (ஸல்) அவர்கள் எச்சரிக்கை செய்தார்கள்:

‘ஒரு பெண் மணம் பூசி, அதன் நறுமணத்தை ஒரு கூட்டத்தினர் நுகரும் வகையில் அவர்களைக் கடந்து செல்வாளாயின் அவள் ஒரு விபசாரியாவாள்.’

ஆயினும் ஒரு பெண் வீட்டில் தனது கணவனுக்கு முன்னாலும் குழந்தைகள், மஹ்ரமிகளுக்கு மத்தியில் இருக்கும் போதும் நறுமணங்களைப் பூசிக் கொள்வதில் தவறில்லை. அவ்வாறே வெளியிலும் துர்நாற்றம் வீசும் நிலையில் அதனைப் போக்கிக் கொள்ளும் அளவுக்கு மாத்திரம் இலேசாக நறுமணம் பூசிக்கொள்ளவும் அனுமதி உண்டு.

5. ஆண்களுக்கு ஒப்பாகாதிருத்தல்

பெண்களின் ஆடை ஆண்களின் ஆடையை ஒத்ததாக இருத்தல் கூடாது என்பதும் ஒரு நிபந்தனையாகும். இதற்கு பின்வரும் நபிமொழிகள் ஆதாரங்களாக உள்ளன:

‘ஆண்களைப் போன்று ஆடை அணியும் பெண்களும், பெண்களைப் போன்று ஆடை அணியும் ஆண்களும் எங்களைச் சேர்ந்தவர்கள் அல்ல.’ (அஹ்மத், நஸாஈ, ஹாகிம்)

‘நபி (ஸல்) அவர்கள் பெண்களுக்குரிய ஆடைகளை அணியும் ஆண்களையும், ஆண்களுக்குரிய ஆடைகளை அணியும் பெண்களையும் சபித்தார்கள்.’ (அபூதாவுத், இப்னுமாஜா, ஹாகிம்)

‘மூவர் சுவனம் புகமாட்டார்கள். அல்லாஹ் மறுமையில் அவர்களை ஏறெடுத்தும் பார்க்கமாட்டான். (அவர்கள் யாரெனில்) தனது பெற்றோருக்கு அநியாயம் செய்தவன், ஆண்களைப் போன்று நடந்து கொள்ளும் பெண், தனது மனைவி விபசாரத்தில் ஈடுபடுவதை அங்கீகரித்து அதற்கு ஒத்தாசையாக இருப்பவன் ஆகியோராவார்.’
(அஹ்மத், இப்னு ஹுஸைமா, இப்னு ஹிப்பான்)

6. காபிர்களுக்கு ஒப்பாகாதிருத்தல்

காபிரான பெண்களின் ஆடைகளை ஒத்ததாகவும் முஸ்லிம் பெண்கள் அணியும் ஆடை அமைதல் கூடாது. அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

‘நான் மஞ்சள் நிறத்திலான இரு ஆடைகளை அணிந்திருப்பதைக் கண்ட நபி (ஸல்) அவர்கள், இவை காபிர்களுடைய ஆடைகள். எனவே இவற்றை அணியாதீர்!’ என்றார்கள். (முஸ்லிம்)

7. எளிமையானவை

சமூகத்தில் புகழையும் பிரபல்யத்தையும் நாடி காலத்திற்குக் காலம் வரும் நவீன வடிவமைப்புக்களில் ஆடை அணிவதும் தவிர்க்கப்படல் வேண்டும். அணியும் ஆடை பல வர்ணங்களிலும், நிறங்களிலும் வேலைப்பாடு களுடனும் கூடியதாக அமையாமல் எளிமையானதாகவும் கவர்ச்சியற்றதாகவும் இருத்தல் வேண்டும்.

இதுவரை நாம் குறிப்பிட்ட நிபந்தனைகளுக்கும் வரையறைகளுக்கும் உட்பட்ட ஆடையே ஒரு பெண்ணுக்குரிய இஸ்லாமிய உடையாகும்.
ஓர் இஸ்லாமியப் பெண் வெளியில் செல்லும் போது மேற்குறிப்பிட்ட நிபந்தனைகளுக்குட்பட்ட ஆடைகளையே அணிந்து செல்லல் வேண்டும். ஷரீஅத் கூறும் ஹிஜாப் உடைக்கான மேற்குறிப்பிட்ட நிபந்தனைகள் குர்ஆன், ஸுன்னாவின் ஒளியில் பெறப்பட்டவையாகும்.

ஹிஜாபின் பயன்கள்

பெண்கள் மேற்குறிப்பிட்ட ஷரீஆ வரையறைகளைப் பேணி உடையணிவதனால் அவர்கள் இம்மையிலும் மறுமையிலும் அடையும் நன்மைகளும் பயன்களும் அளப்பரியன. உண்மையில் பெண்களுக்கு இஸ்லாம் வரையறை செய்துள்ள ‘ஹிஜாப் உடை அவர்களுக்கு ஒரு கௌரவமாகும். அது அவர்களுக்கு சமூகத்தில் அந்தஸ்த்தையும், மதிப்பையும் பெற்றுக்கொடுக்கிறது. ஒரு பெண்ணின் கற்பொழுக்கத் திற்கும், அடக்கத்திற்கும், நாணத்திற்கும் அவள் அணியும் ஹிஜாப் உடை சான்றாக விளங்குகிறது. இதனால் அவளை காண்போர் அவளை மதிக்கிறார்கள்;. கௌரவிக்கிறார்கள்;;;. கெட்ட எண்ணத்துடன் அவளை அணுக முனைய மாட்டார்கள். அந்த வகையில் ஹிஜாப் உடை பெண்ணின் பாதுகாப்;பிற்கான உத்தரவாதமாக விளங்குகிறது. இந்த உண்மையை அல்குர்ஆன் அழகாகச் சொல்கிறது.

”நபியே! உங்களது மனைவிகள், உங்களது புதல்விகள் மற்றும் முஃமின்களின் மனைவியர் ஆகியோரிடம் கூறுவீராக! அவர்கள் தங்கள் முந்தானைகளை தம்மீது போட்டுக் கொள்ளட்டும். இது அவர்களை அறியப்படுத்துவதற்கும் அவர்கள் தொல்லைகளுக்கு உள்ளாகாமல் இருப்பதற்கும் மிகவும் ஏற்ற முறையாகும்.”
(அஹ்ஸாப் :59)

இந்த வசனத்தில் ‘அவர்கள் அறியப்படுவதற்கு’ அவர்களின் ‘ஜில்பாப்’ எனும் முந்தானை உதவும் என்பதன் பொருள் இந்த அடக்கமான உடை, அந்தப் பெண் ஒரு கௌரவமான, கற்புடைய, அடக்கமும், நாணமும் உடைய தூய்மையான ஒரு பெண் என்பதை பிறர் அறிய உதவும் என்பதாகும். ஒரு பெண் ஹிஜாபை பேணாத போது எவ்வாறு பாதுகாப்பை இழக்கிறாள் என்பதை நபி (ஸல்) அவர்கள் பின்வருமாறு விளக்குகிறார்கள்:

‘எவரேனும் ஒரு பெண் தனது கணவனது வீடல்லாத மற்ற இடங்களில் தனது ஆடைகளை களைவாளாயின் அவள் தனக்கும் அல்லாஹ்வுக் குமிடையே உள்ள தனக்கான பாதுகாப்பை -மறைப்பை- தகர்த்துக்கொள்கிறாள்.’

இந்த ஹதீஸின் மூலம் நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறவரும் கருத்து யாதெனில், ஒரு பெண் தனது ஆடைகளைக் களைவதன் மூலம் தனக்கிருந்த பாதுகாப்பை நீக்கி அந்நியருக்கு தனது அழகை காட்டும் போது அவள் அல்லாஹ்வின் பாதுகாப்பில் இருந்து நீங்கிக் கொள்கிறாள் என்பதாகும்.

மேலும் பெண்கள் ஹிஜாப் உடையை ஷரீஆ வரையறைகளைப் பேணி முறையாக அனுஷ்டிக்கின்ற போது சமூக உறுப்பினர்களும் சூழலும் தூய்மை பெற வழிபிறக்கிறது. ஹிஜாப் பார்வைக்கு திரையிடுகிறது. தீய எண்ணங்கள் ஏற்படாமல் இருக்க வழியமைக்கிறது. பித்னா விளைவதை தடுக்க துணைபுரிகின்றது. இதனால் உள்ளங்கள் தூய்மை பெறுகின்றன. அத்துடன் ஹிஜாப் நோயுற்ற உள்ளங்களுக்கு வேலியாகவும் அமைகின்றது. காலக்கிரமத்தில் அத்தகைய உள்ளங்களும் கூட திருந்தி தூய்மை அடைய இது வழிவகுக்கிறது.

”(நபியின் மனைவியான) அவர்களிடம் நீங்கள் ஏதேனும் கேட்க வேண்டுமென்றால் திரைக்குப் பின்னால் இருந்து கேளுங்கள். உங்களதும், அவர்களதும் உள்ளங்களின் தூய்மைக்கு இதுவே மிகவும் ஏற்ற முறையாகும்.”(அஹ்ஸாப்:53)

இஸ்லாம் வெட்;கமெனும் பண்புக்கு கூடிய முக்கியத்துவம் அளிக்கிறது.

‘ஒவ்வொரு மதத்திற்குமுரிய ஒரு விஷேட ஒழுக்கப் பண்பு உண்டு. இஸ்லாத்திற்குரிய ஒழுக்கப் பண்பு வெட்கமாகும் என்றார்கள் நபி (ஸல்) அவர்கள்.’ (முவத்தா)

‘வெட்கம் ஈமான் சார்ந்தது. ஈமான் சுவனத்திற்குரியது’ என்பதும் ஒரு நபிமொழி. (திர்மிதி)

‘வெட்கமும் ஈமானும் ஒன்றோடொன்று இணைந்தவை. பின்னிப்பிணை ந்தவை. இவற்றுள் ஒன்றை எடுத்துவிட்டால் மற்றதும் எடுபட்டு விடும்’ என்ற ஹதீஸும் இங்கு குறிப்பிடத்தக்கதாகும். (ஹாகிம்)

இந்தளவு முக்கியத்துவம் வாய்ந்த வெட்க உணர்வு ஆண்களை விட பெண்களிடம் அதிகம் எதிர்ப்பார்க்கப்படுகிறது. அத்தகைய வெட்க உணர்வின் அடையாளமாகவும் வெளிப்பாடாகவும் இருப்பதே பெண்களுக்குரிய இஸ்லாமிய உடையாகும்.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் சொல்கிறார்கள்: ‘ரஸூலுல்லாஹி (ஸல்) அவர்களும் எனது தந்தையும் அடக்கம் செய்யப்பட்ட அறையினுள் நான் எனது மேலாடை இல்லாது பிரவேசிப்பது வழக்கமாக இருந்தது. அவர்கள் இருவரும் எனது கணவரும், தந்தையும் தானே என்ற கருத்திலேயே அப்படி நான் நடந்து கொண்டேன். எனினும் உமர் (ரழி) அவர்கள் அங்கு அடக்கப்பட்ட பின்னர் அதனால் எனக்கேற்பட்ட கூச்ச உணர்வின் காரணமாக நான் மேலாடையில்லாது அந்த அறையினுள் பிரவேசிப்பதில்லை.’ (இப்னு அஸாகிர்)

அந்நிய ஆடவர் விடயத்தில் அன்னை ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் எத்தகைய கருத்தை கொண்டிருந்தார்கள் என்பதை இச்சம்பவம் காட்டுகின்றது. மரணத்திற்குப் பின்னாலேயே அவர்கள் இப்படி நடந்து கொண்டார்கள் என்றால் உயிரோடிருப்பவர்களுக்கு முன்னால் எப்படி நடந்து கொண்டிருப்பார்கள் என்பதை ஊகிக்க முடியும்.

உண்மையில் அந்நிய ஆண்களுக்கு முன்னால் பெண்கள் இந்தளவு நாணத்துடனும் அடக்கமாகவும் நடந்து கொள்ளல் வேண்டும் என்பதே இஸ்லாமிய ஷரீஆவின் எதிர்;பார்ப்பாகும். மற்றொரு நபிமொழி இங்கு எமது சிந்தனைக்குரியதாகும்.

‘அல்லாஹ் நாணமிக்கவன். மிகவும் மறைந்திருக்கக் கூடியவன். அவன் வெட்கத்தையும், மறைப்பையும் விரும்புகிறான்.’ (அபூதாவுத்)
இந்த ஹதீஸ் வெட்க உணர்விற்கும் மறைத்தலுக்கும் இடையே உள்ள இறுக்கமான தொடர்பை எடுத்துக்காட்ட போதுமானதாகும்.

அனைத்திற்கும் மேலாக ஹிஜாப் ஈமானினதும், தக்வாவினதும் வெளிப்பாடாக விளங்குகிறது. அல்லாஹ் அல்குர்ஆனில் ஈமான் கொண்ட பெண்களை விளித்துத்தான் ஹிஜாபை அணியுமாறு பணிக்கிறான். ஈமானின் பெயராலேயே இது பற்றிய கட்டளைகள் வந்துள்ளன. ”நபியே! முஃமினான பெண்களைப் பார்த்துக் கூறுங்கள்” முஃமின்களின் மனைவியர் என்றே ஹிஜாப் பற்றிய வசனங்கள் அமைந்துள்ளன.

பனூதமீம் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த சில பெண்கள் ஒரு முறை அன்னை ஆயிஷா (ரழி) அவர்களைச் சந்திக்க வந்தார்கள். அவர்கள் மெல்லிய ஆடை அணிந்திருந்தார்கள். இதை அவதானித்த ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள், அவர்களைப் பார்த்து பின்வருமாறு கூறினார்கள்:

‘உண்மையில் நீங்கள் முஃமினான பெண்களாயின் அணிந்திருக்கும் இந்த ஆடைகள் ஈமான் கொண்டவர்களுக்குரிய ஆடைகள் அல்ல. நீங்கள் ஈமான் கொள்ளாத பெண்களாயின் இதனை அணியுங்கள்.’

‘ஹிஜாப்’ என்பது பெண்கள் தமது ‘அவ்ரத்’தையும், அழகையும், உடலின் கவர்ச்சியான பகுதிகளையும் மூடிமறைத்துக் கொள்வதற்கு இஸ்லாம் தந்துள்ள உடை அமைப்பாகும். இதற்கெதிரானது ‘தபர்ருஜ்’ எனும் வட்டத்தில் அடங்கும்.

‘சிலவேளை ஒரு பெண் மற்றவரின் கவனத்தை ஈர்க்கும் எண்ணத்துடன் தலையை மூடும் துணியை பளிச்சிடும் பல வண்ண நிறத்தில் கவர்ச்சிகரமாக அணிந்தால் அதுவும் ‘தபர்ருஜ்’ எனும் தடை செய்யப்பட்ட கவர்ச்சிகாட்டலாகும்;’ என மௌலானா மௌதூதி (ரஹ்) அவர்கள் தனது அல்ஹிஜாப் எனும் நூலில் விளக்குகிறார்கள்.
ஹிஜாபிற்கு எதிரான ‘தபர்ருஜ்’ ஐத் தடைசெய்யும் அல்குர்ஆன் வசனம் பின்வருமாறு கூறுகிறது:

”மேலும் உங்களுடைய வீடுகளில் தங்கியிருங்கள். முன்னைய ஜாஹிலிய்யாக் காலங்களில் (பெண்கள்) வெளிப்படுத்தியது போன்று வெளிப்படுத்தாதீர்கள்.”(அஹ்ஸாப்: 33)

உமையா பின்த் ருகையா (ரழி) அவர்கள் இஸ்லாத்தைத் தழுவுவதற்காக நபியவர்களிடம் வந்தபோது அன்னார் அவருக்குப் பின்வருமாறு அறிவுறுத்தினார்கள்:

‘நீர் அல்லாஹ்வுக்கு எதனையும் இணைவைக்கக்கூடாது, திருடக் கூடாது, விபசாரத்தில் ஈடுபடக் கூடாது, நீர் உமது குழந்தைகளைக் கொல்லக் கூடாது, அவதூறு கூறலாகாது, ஓலமிட்டு அழுது புலம்பக் கூடாது, நீர் ஜாஹிலிய்யத்தில் போல ‘தபர்ருஜ்’ எனும் அழகையோ கவர்ச்சியையோ வெளிக்காட்டக் கூடாது.’ (அஹ்மத்)

இங்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் பெரும் பாவங்களின் வரிசையில் ‘தபர்ருஜ்’யைக் குறிப்பிட்டிருப்பதைக் காணமுடிகிறது.

பெண்களின் ஆடை – பெண்களின் உடை எவ்வாறு அமைதல் வேண்டும் என்பது பற்றி அல்குர்ஆனும் ஸுன்னாவும் விளக்குகின்றன.

nikab
பெண்களின் உடை எவ்வாறு அமைதல் வேண்டும் என்பது பற்றி அல்குர்ஆனும் ஸுன்னாவும் விளக்குகின்றன.

1. அவ்ரத்

பெண் முழுமையாக மறைப்புக்குரியவள், அவளின் முழு உடலும் அவ்ரத் ஆகும் என்ற ஸுனனுத் திர்மிதியில் பதிவாகியுள்ள ஹதீஸின் அடிப்படையில் ஒரு பெண் தனது உடலை முழுமையாக மறைக்கும் விதத்தில் ஆடை அணிதல் வேண்டும். இது பற்றி அல்குர்ஆன் பின்வருமாறு கூறுகின்றது:

”மேலும் (நபியே!) முஃமினான பெண்களிடம் கூறும்: அவர்கள் தங்களுடைய பார்வைகளைத் தாழ்த்திக் கொள்ளட்டும்;; தங்களது வெட்கத் தலங்களைப் பாதுகாத்துக் கொள்ளட்டும். தங்களது அழகை வெளியில் காட்டாதிருக்கட்டும். அதிலிருந்து தாமாக வெளியே தெரிகின்றவற்றைத் தவிர. மேலும் தங்களுடைய மார்புகள் மீது முந்தானைகளைப் போட்டுக் கொள்ளட்டும்.”(அந்நூர்:31)

மேலே குறிப்;பிட்ட அல்குர்ஆன் வசனத்தில் இடம்பெற்றுள்ள ‘வெளியில் தெரிவன’ என்பதன் விளக்கம் என்ன என்பதில் கருத்து வேறுபாடு நிலவுகின்றது. இது வெளியே தெரியும் ஆடைகள் முதலான தவிர்க்க முடியாமல் வெளியே தெரியக் கூடியவற்றைக் குறிக்கும் என இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் கருதுகின்றார்கள். இமாம்களான ஹஸன் அல்பஸரி, இப்னு ஸீரின், நஸாஈ போன்றோரும் இக்கருத்தையே கொண்டுள்ளார்கள். இங்கு ‘வெளியே தெரிவன’ என்பது முகத்தையும் இரு கைகளையும் குறிக்கும் என்பது இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களின் கருத்தாகும். ழஹ்ஹாக், இக்ரிமா, அதா (ரஹ்) ஆகியோரும் இக்கருத்தை ஆதரிக்கின்றனர். மற்றும் சிலர், இது வெளியே தெரியக்கூடிய மோதிரம், கழுத்துச் சங்கிலி போன்றவற்றைக் குறிக்கும் என்று அபிப்பிராயப்படுகின்றனர்.

பொதுவாக ஓர் இஸ்லாமியப் பெண் முகத்தையும் இரு கைகளையும் மூடாமல் திறந்துவிடுவது தொடர்பான சட்டப்பிரச்சினை மேற்கண்ட குர்ஆன் வசனத்தில் இடம்பெற்றுள்ள ‘வெளியே தெரிவன தவிர’ என்ற சொற்றொடரை வைத்தே எழுந்துள்ளது. சுருங்கக் கூறின் இது விடயத்தில் இரு கண்ணோட்டங்கள் காணப்படுகின்றன.

1. முகமும் கரங்களும் கூட தெரியலாகாது. அதனால் முகத்தையும் கரங்களையும் மறைக்க வேண்டும்.
2. முகத்தையும் கரங்களையும் மூட வேண்டிய அவசியம் இல்லை.

பெரும்பாலான ஆரம்பகால இமாம்கள் இரண்டாம் கருத்தையே கொண்டுள்ளனர். இவர்கள் தமது நிலைப்பாட்டுக்கு முன்வைக்கும் சான்றுகளில் ஒரு ஹதீஸ் குறிப்பிடத்தக்கது. அது பின்வருமாறு:
ஒரு முறை அஸ்மா பின்த் அபீபக்ர் (ரழி) அவர்கள் ஒரு மெல்லிய ஆடை அணிந்து ரஸூலுல்லாஹ்விடம் வந்திருந்தார்கள். இதைக் கண்ட நபியவர்கள் உடன் தனது திருமுகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டு பின்வருமாறு கூறினார்கள்:
‘அஸ்மாவே! ஒரு பெண் பருவமடைந்து விட்டால் அவளின் உடலில் இதனையும், இதனையும் தவிர வேறு எப்பகுதியும் வெளியே தெரியலாகாது’ என்று கூறி தனது முகத்தையும் இரு கரங்களையும் காண்பித்தார்கள். ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கும் இந்த ஹதீஸ் ஸுனன் அபீதாவூதில் பதிவாகியுள்ளது.ஆயினும் முகமும், கரங்களும் கூட ‘அவ்ரத்’ எனக் கூறும் உலமாக்கள் இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் வரிசையில் உள்ள ஒரு கோளாறைச் சுட்டிக்காட்டி இதனை ஒரு பலவீனமான ஹதீஸ் எனக் கூறுகின்றனர்.

பொதுவாக ஒரு பெண் தனக்கோ தன் மூலம் பிறருக்கோ ‘பித்னா’ ஏற்படாது என்று காண்கின்றபோது தனது முகத்தையும் கைகளையும் மூடாமல் திறந்துவிட அனுமதி பெறுகிறாள். ஆனால் கவர்ச்சியும் அழகும் உள்ள ஒரு பெண் ஒரு பக்குவமற்ற சமூகத்தில் முகத்தையும் கைகளையும் கூட மறைத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்ற கருத்தை பெரும்பாலான அறிஞர்கள் கொண்டுள்ளார்கள். இங்கு கைகள் என்பது மணிக்கட்டுக்கு கீழ் உள்ள பகுதியையே குறிக்கும். அதற்குமேல் உள்ள பகுதி அவ்ரத் ஆகும் என்பதில் கருத்து வேறுபாடு இல்லை.

2. கனமான ஆடை

பெண்களின் ஆடைக்குரிய இரண்டாம் நிபந்தனை அணியும் ஆடை கனமானதாக இருத்தல் வேண்டும் என்பதாகும். மேனியை – உடலமைப்பை வெளிக்காட்டும் மெல்லிய துணியாக அது இருத்தல் கூடாது. ஆடை மெல்லிய துணியால் அமைந்திருப்பதை ஒரு வகை நிர்வாணமாக இஸ்லாம் கருதுகின்றது. நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
‘எனது உம்மத்தில் பிந்திய காலத்தில் சில பெண்கள் தோன்றுவார்கள். அவர்கள் ஆடை அணிந்த நிர்வாணிகளாக இருப்பார்கள். அவர்களின் தலைகளின் மேல் ஒட்டகங்களின் திமில் போன்றவை (தலைமுடி வைக்கப்பட்டு) இருக்கும். அவர்களைச் சபியுங்கள். நிச்;சயமாக அவர்கள் சபிக்கப்பட்ட வர்களே. (அல்லது சபிக்கப்பட வேண்டியவர்களே.)'(அத்தபரானி)

மெல்லிய ஆடை அணியும் பெண்கள் தமது உடலின் வனப்பை, கவர்ச்சியை வெளிக்காட்டுபவர்களாவர். இவர்கள் ஆடை அணிந்தும் நிர்வாணமாக காட்சி தருபவர்களாவர் என்ற கருத்தையே நபி (ஸல்) அவர்கள் இந்த ஹதீஸின் மூலம் சொல்கின்றார்கள் என இமாம் ஸுயூத்தி கூறுகின்றார்கள்.

இவ்வாறு அரைகுறையாக ஆடை அணியும் பெண்களை எச்சரிக்கும் மற்றுமொரு ஹதீஸும் இங்கு குறிப்பிடத்தக்கதாகும்.

‘இரு பிரிவினர் நரகவாதிகள் ஆவர். அவர்களை நான் கண்டதில்லை. (அவர்களுள்) ஒரு சாரார் மாட்டின் வாலைப் போன்ற சாட்டைகளை வைத்திருப்பர். அவற்றைக் கொண்டு மக்களை அவர்கள் அடிப்பர். மறுசாரார் உடை அணிந்த நிலையில் நிர்வாணமாக இருக்கும் பெண்களாவர். அவர்கள் (தீய வழியில்) செல்வதுடன் (பிறரையும்) தீய வழியில் செலுத்துவர். அவர்களின் தலைகள் ஆடி அசையும் ஒட்டகங்களின் திமில்களைப் போன்று காணப்படும். இத்தகையவர்கள் சுவனம் நுழைய மாட்டார்கள். அதன் வாடையைக் கூட நுகரமாட்டார்கள்.’ (முஸ்லிம்)

3. இறுக்கமற்ற உடை

பெண்களின் ஆடைக்குரிய மூன்றாம் நிபந்தனை அணியும் ஆடை இறுக்கமானதாக உடலுடன் ஒட்டியதாக இருத்தல் கூடாது. மாறாக தளர்வாக, தாராளமானதாக, பெரிதாக இருத்தல் வேண்டும். ஆடை இறுக்கமாக இருந்தால் அது உடலமைப்பைக் காட்டும். இது பெண்ணுக்குரிய இஸ்லாமிய உடையின் நோக்கத்தைப் பாழ்படுத்தி விடும்.

‘பெண்கள் முந்தானைகளால் தங்கள் மார்புகளை மறைத்துக் கொள்ளட்டும்’ என்ற அல்குர்ஆனின் கட்டளை அருளப்பட்டபோது பெண்கள் தம் மெல்லிய ஆடைகளை கைவிட்டனர். தடித்த (கம்பளி போன்ற) துணிகளால் முந்தானைகளைத் தயாரித்துக் கொண்டனர் என ஆஇஷா (ரழி) அவர்கள் கூறுகின்றார்கள். (அபூதாவுத்)

ஒருமுறை நபி (ஸல்) அவர்கள் தனக்குப் பரிசாகக் கிடைத்த ஒரு எகிப்திய ஆடையை உஸாமா (ரழி) அவர்களுக்குக் கொடுத்தார்கள். அவர் அதனை தனது மனைவிக்கு அணியக் கொடுத்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள், நீர் அணியவில்லையா? என உஸாமாவிடம் கேட்டபோது, அதனை அவர் தனது மனைவிக்குக் கொடுத்து விட்டதாகக் கூறினார். அப்போது அன்னார், ‘அதனை அணியும்போது அதனுள்ளே ஓர் உள்ளாடையை அணிந்து கொள்ளும்படி கூறும். ஏனெனில் அது அவளது உடலின் கட்டமைப்பை காட்டுவதாக இருக்குமோ என நான் அஞ்சுகின்றேன்’ என்றார்கள். இந்த ஹதீஸை இமாம்களான அஹ்மத், அத்தபரானி, அல்பைஹகி, இப்னு ஸஅத் ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர். இந்த ஹதீஸ் பலவீனமான ஒன்று என சிலர் கூறியபோதும் இமாம் தஹபி போன்றவர்கள் இந்த ஹதீஸின் நம்பகத்தன்மையை உறுதி செய்துள்ளனர்.

4. மணம் பூசாமை

பெண்கள் தாம் அணியும் ஆடைகளுக்கு நறுமணம் பூசக்கூடாது என்பதும் மற்றுமொரு நிபந்தனையாகும். இதுபற்றி நபி (ஸல்) அவர்கள் எச்சரிக்கை செய்தார்கள்:

‘ஒரு பெண் மணம் பூசி, அதன் நறுமணத்தை ஒரு கூட்டத்தினர் நுகரும் வகையில் அவர்களைக் கடந்து செல்வாளாயின் அவள் ஒரு விபசாரியாவாள்.’

ஆயினும் ஒரு பெண் வீட்டில் தனது கணவனுக்கு முன்னாலும் குழந்தைகள், மஹ்ரமிகளுக்கு மத்தியில் இருக்கும் போதும் நறுமணங்களைப் பூசிக் கொள்வதில் தவறில்லை. அவ்வாறே வெளியிலும் துர்நாற்றம் வீசும் நிலையில் அதனைப் போக்கிக் கொள்ளும் அளவுக்கு மாத்திரம் இலேசாக நறுமணம் பூசிக்கொள்ளவும் அனுமதி உண்டு.

5. ஆண்களுக்கு ஒப்பாகாதிருத்தல்

பெண்களின் ஆடை ஆண்களின் ஆடையை ஒத்ததாக இருத்தல் கூடாது என்பதும் ஒரு நிபந்தனையாகும். இதற்கு பின்வரும் நபிமொழிகள் ஆதாரங்களாக உள்ளன:

‘ஆண்களைப் போன்று ஆடை அணியும் பெண்களும், பெண்களைப் போன்று ஆடை அணியும் ஆண்களும் எங்களைச் சேர்ந்தவர்கள் அல்ல.’ (அஹ்மத், நஸாஈ, ஹாகிம்)

‘நபி (ஸல்) அவர்கள் பெண்களுக்குரிய ஆடைகளை அணியும் ஆண்களையும், ஆண்களுக்குரிய ஆடைகளை அணியும் பெண்களையும் சபித்தார்கள்.’ (அபூதாவுத், இப்னுமாஜா, ஹாகிம்)

‘மூவர் சுவனம் புகமாட்டார்கள். அல்லாஹ் மறுமையில் அவர்களை ஏறெடுத்தும் பார்க்கமாட்டான். (அவர்கள் யாரெனில்) தனது பெற்றோருக்கு அநியாயம் செய்தவன், ஆண்களைப் போன்று நடந்து கொள்ளும் பெண், தனது மனைவி விபசாரத்தில் ஈடுபடுவதை அங்கீகரித்து அதற்கு ஒத்தாசையாக இருப்பவன் ஆகியோராவார்.’
(அஹ்மத், இப்னு ஹுஸைமா, இப்னு ஹிப்பான்)

6. காபிர்களுக்கு ஒப்பாகாதிருத்தல்

காபிரான பெண்களின் ஆடைகளை ஒத்ததாகவும் முஸ்லிம் பெண்கள் அணியும் ஆடை அமைதல் கூடாது. அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

‘நான் மஞ்சள் நிறத்திலான இரு ஆடைகளை அணிந்திருப்பதைக் கண்ட நபி (ஸல்) அவர்கள், இவை காபிர்களுடைய ஆடைகள். எனவே இவற்றை அணியாதீர்!’ என்றார்கள். (முஸ்லிம்)

7. எளிமையானவை

சமூகத்தில் புகழையும் பிரபல்யத்தையும் நாடி காலத்திற்குக் காலம் வரும் நவீன வடிவமைப்புக்களில் ஆடை அணிவதும் தவிர்க்கப்படல் வேண்டும். அணியும் ஆடை பல வர்ணங்களிலும், நிறங்களிலும் வேலைப்பாடு களுடனும் கூடியதாக அமையாமல் எளிமையானதாகவும் கவர்ச்சியற்றதாகவும் இருத்தல் வேண்டும்.

இதுவரை நாம் குறிப்பிட்ட நிபந்தனைகளுக்கும் வரையறைகளுக்கும் உட்பட்ட ஆடையே ஒரு பெண்ணுக்குரிய இஸ்லாமிய உடையாகும்.
ஓர் இஸ்லாமியப் பெண் வெளியில் செல்லும் போது மேற்குறிப்பிட்ட நிபந்தனைகளுக்குட்பட்ட ஆடைகளையே அணிந்து செல்லல் வேண்டும். ஷரீஅத் கூறும் ஹிஜாப் உடைக்கான மேற்குறிப்பிட்ட நிபந்தனைகள் குர்ஆன், ஸுன்னாவின் ஒளியில் பெறப்பட்டவையாகும்.

ஹிஜாபின் பயன்கள்

பெண்கள் மேற்குறிப்பிட்ட ஷரீஆ வரையறைகளைப் பேணி உடையணிவதனால் அவர்கள் இம்மையிலும் மறுமையிலும் அடையும் நன்மைகளும் பயன்களும் அளப்பரியன. உண்மையில் பெண்களுக்கு இஸ்லாம் வரையறை செய்துள்ள ‘ஹிஜாப் உடை அவர்களுக்கு ஒரு கௌரவமாகும். அது அவர்களுக்கு சமூகத்தில் அந்தஸ்த்தையும், மதிப்பையும் பெற்றுக்கொடுக்கிறது. ஒரு பெண்ணின் கற்பொழுக்கத் திற்கும், அடக்கத்திற்கும், நாணத்திற்கும் அவள் அணியும் ஹிஜாப் உடை சான்றாக விளங்குகிறது. இதனால் அவளை காண்போர் அவளை மதிக்கிறார்கள்;. கௌரவிக்கிறார்கள்;;;. கெட்ட எண்ணத்துடன் அவளை அணுக முனைய மாட்டார்கள். அந்த வகையில் ஹிஜாப் உடை பெண்ணின் பாதுகாப்;பிற்கான உத்தரவாதமாக விளங்குகிறது. இந்த உண்மையை அல்குர்ஆன் அழகாகச் சொல்கிறது.

”நபியே! உங்களது மனைவிகள், உங்களது புதல்விகள் மற்றும் முஃமின்களின் மனைவியர் ஆகியோரிடம் கூறுவீராக! அவர்கள் தங்கள் முந்தானைகளை தம்மீது போட்டுக் கொள்ளட்டும். இது அவர்களை அறியப்படுத்துவதற்கும் அவர்கள் தொல்லைகளுக்கு உள்ளாகாமல் இருப்பதற்கும் மிகவும் ஏற்ற முறையாகும்.”
(அஹ்ஸாப் :59)

இந்த வசனத்தில் ‘அவர்கள் அறியப்படுவதற்கு’ அவர்களின் ‘ஜில்பாப்’ எனும் முந்தானை உதவும் என்பதன் பொருள் இந்த அடக்கமான உடை, அந்தப் பெண் ஒரு கௌரவமான, கற்புடைய, அடக்கமும், நாணமும் உடைய தூய்மையான ஒரு பெண் என்பதை பிறர் அறிய உதவும் என்பதாகும். ஒரு பெண் ஹிஜாபை பேணாத போது எவ்வாறு பாதுகாப்பை இழக்கிறாள் என்பதை நபி (ஸல்) அவர்கள் பின்வருமாறு விளக்குகிறார்கள்:

‘எவரேனும் ஒரு பெண் தனது கணவனது வீடல்லாத மற்ற இடங்களில் தனது ஆடைகளை களைவாளாயின் அவள் தனக்கும் அல்லாஹ்வுக் குமிடையே உள்ள தனக்கான பாதுகாப்பை -மறைப்பை- தகர்த்துக்கொள்கிறாள்.’

இந்த ஹதீஸின் மூலம் நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறவரும் கருத்து யாதெனில், ஒரு பெண் தனது ஆடைகளைக் களைவதன் மூலம் தனக்கிருந்த பாதுகாப்பை நீக்கி அந்நியருக்கு தனது அழகை காட்டும் போது அவள் அல்லாஹ்வின் பாதுகாப்பில் இருந்து நீங்கிக் கொள்கிறாள் என்பதாகும்.

மேலும் பெண்கள் ஹிஜாப் உடையை ஷரீஆ வரையறைகளைப் பேணி முறையாக அனுஷ்டிக்கின்ற போது சமூக உறுப்பினர்களும் சூழலும் தூய்மை பெற வழிபிறக்கிறது. ஹிஜாப் பார்வைக்கு திரையிடுகிறது. தீய எண்ணங்கள் ஏற்படாமல் இருக்க வழியமைக்கிறது. பித்னா விளைவதை தடுக்க துணைபுரிகின்றது. இதனால் உள்ளங்கள் தூய்மை பெறுகின்றன. அத்துடன் ஹிஜாப் நோயுற்ற உள்ளங்களுக்கு வேலியாகவும் அமைகின்றது. காலக்கிரமத்தில் அத்தகைய உள்ளங்களும் கூட திருந்தி தூய்மை அடைய இது வழிவகுக்கிறது.

”(நபியின் மனைவியான) அவர்களிடம் நீங்கள் ஏதேனும் கேட்க வேண்டுமென்றால் திரைக்குப் பின்னால் இருந்து கேளுங்கள். உங்களதும், அவர்களதும் உள்ளங்களின் தூய்மைக்கு இதுவே மிகவும் ஏற்ற முறையாகும்.”(அஹ்ஸாப்:53)

இஸ்லாம் வெட்;கமெனும் பண்புக்கு கூடிய முக்கியத்துவம் அளிக்கிறது.

‘ஒவ்வொரு மதத்திற்குமுரிய ஒரு விஷேட ஒழுக்கப் பண்பு உண்டு. இஸ்லாத்திற்குரிய ஒழுக்கப் பண்பு வெட்கமாகும் என்றார்கள் நபி (ஸல்) அவர்கள்.’ (முவத்தா)

‘வெட்கம் ஈமான் சார்ந்தது. ஈமான் சுவனத்திற்குரியது’ என்பதும் ஒரு நபிமொழி. (திர்மிதி)

‘வெட்கமும் ஈமானும் ஒன்றோடொன்று இணைந்தவை. பின்னிப்பிணை ந்தவை. இவற்றுள் ஒன்றை எடுத்துவிட்டால் மற்றதும் எடுபட்டு விடும்’ என்ற ஹதீஸும் இங்கு குறிப்பிடத்தக்கதாகும். (ஹாகிம்)

இந்தளவு முக்கியத்துவம் வாய்ந்த வெட்க உணர்வு ஆண்களை விட பெண்களிடம் அதிகம் எதிர்ப்பார்க்கப்படுகிறது. அத்தகைய வெட்க உணர்வின் அடையாளமாகவும் வெளிப்பாடாகவும் இருப்பதே பெண்களுக்குரிய இஸ்லாமிய உடையாகும்.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் சொல்கிறார்கள்: ‘ரஸூலுல்லாஹி (ஸல்) அவர்களும் எனது தந்தையும் அடக்கம் செய்யப்பட்ட அறையினுள் நான் எனது மேலாடை இல்லாது பிரவேசிப்பது வழக்கமாக இருந்தது. அவர்கள் இருவரும் எனது கணவரும், தந்தையும் தானே என்ற கருத்திலேயே அப்படி நான் நடந்து கொண்டேன். எனினும் உமர் (ரழி) அவர்கள் அங்கு அடக்கப்பட்ட பின்னர் அதனால் எனக்கேற்பட்ட கூச்ச உணர்வின் காரணமாக நான் மேலாடையில்லாது அந்த அறையினுள் பிரவேசிப்பதில்லை.’ (இப்னு அஸாகிர்)

அந்நிய ஆடவர் விடயத்தில் அன்னை ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் எத்தகைய கருத்தை கொண்டிருந்தார்கள் என்பதை இச்சம்பவம் காட்டுகின்றது. மரணத்திற்குப் பின்னாலேயே அவர்கள் இப்படி நடந்து கொண்டார்கள் என்றால் உயிரோடிருப்பவர்களுக்கு முன்னால் எப்படி நடந்து கொண்டிருப்பார்கள் என்பதை ஊகிக்க முடியும்.

உண்மையில் அந்நிய ஆண்களுக்கு முன்னால் பெண்கள் இந்தளவு நாணத்துடனும் அடக்கமாகவும் நடந்து கொள்ளல் வேண்டும் என்பதே இஸ்லாமிய ஷரீஆவின் எதிர்;பார்ப்பாகும். மற்றொரு நபிமொழி இங்கு எமது சிந்தனைக்குரியதாகும்.

‘அல்லாஹ் நாணமிக்கவன். மிகவும் மறைந்திருக்கக் கூடியவன். அவன் வெட்கத்தையும், மறைப்பையும் விரும்புகிறான்.’ (அபூதாவுத்)
இந்த ஹதீஸ் வெட்க உணர்விற்கும் மறைத்தலுக்கும் இடையே உள்ள இறுக்கமான தொடர்பை எடுத்துக்காட்ட போதுமானதாகும்.

அனைத்திற்கும் மேலாக ஹிஜாப் ஈமானினதும், தக்வாவினதும் வெளிப்பாடாக விளங்குகிறது. அல்லாஹ் அல்குர்ஆனில் ஈமான் கொண்ட பெண்களை விளித்துத்தான் ஹிஜாபை அணியுமாறு பணிக்கிறான். ஈமானின் பெயராலேயே இது பற்றிய கட்டளைகள் வந்துள்ளன. ”நபியே! முஃமினான பெண்களைப் பார்த்துக் கூறுங்கள்” முஃமின்களின் மனைவியர் என்றே ஹிஜாப் பற்றிய வசனங்கள் அமைந்துள்ளன.

பனூதமீம் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த சில பெண்கள் ஒரு முறை அன்னை ஆயிஷா (ரழி) அவர்களைச் சந்திக்க வந்தார்கள். அவர்கள் மெல்லிய ஆடை அணிந்திருந்தார்கள். இதை அவதானித்த ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள், அவர்களைப் பார்த்து பின்வருமாறு கூறினார்கள்:

‘உண்மையில் நீங்கள் முஃமினான பெண்களாயின் அணிந்திருக்கும் இந்த ஆடைகள் ஈமான் கொண்டவர்களுக்குரிய ஆடைகள் அல்ல. நீங்கள் ஈமான் கொள்ளாத பெண்களாயின் இதனை அணியுங்கள்.’

‘ஹிஜாப்’ என்பது பெண்கள் தமது ‘அவ்ரத்’தையும், அழகையும், உடலின் கவர்ச்சியான பகுதிகளையும் மூடிமறைத்துக் கொள்வதற்கு இஸ்லாம் தந்துள்ள உடை அமைப்பாகும். இதற்கெதிரானது ‘தபர்ருஜ்’ எனும் வட்டத்தில் அடங்கும்.

‘சிலவேளை ஒரு பெண் மற்றவரின் கவனத்தை ஈர்க்கும் எண்ணத்துடன் தலையை மூடும் துணியை பளிச்சிடும் பல வண்ண நிறத்தில் கவர்ச்சிகரமாக அணிந்தால் அதுவும் ‘தபர்ருஜ்’ எனும் தடை செய்யப்பட்ட கவர்ச்சிகாட்டலாகும்;’ என மௌலானா மௌதூதி (ரஹ்) அவர்கள் தனது அல்ஹிஜாப் எனும் நூலில் விளக்குகிறார்கள்.
ஹிஜாபிற்கு எதிரான ‘தபர்ருஜ்’ ஐத் தடைசெய்யும் அல்குர்ஆன் வசனம் பின்வருமாறு கூறுகிறது:

”மேலும் உங்களுடைய வீடுகளில் தங்கியிருங்கள். முன்னைய ஜாஹிலிய்யாக் காலங்களில் (பெண்கள்) வெளிப்படுத்தியது போன்று வெளிப்படுத்தாதீர்கள்.”(அஹ்ஸாப்: 33)

உமையா பின்த் ருகையா (ரழி) அவர்கள் இஸ்லாத்தைத் தழுவுவதற்காக நபியவர்களிடம் வந்தபோது அன்னார் அவருக்குப் பின்வருமாறு அறிவுறுத்தினார்கள்:

‘நீர் அல்லாஹ்வுக்கு எதனையும் இணைவைக்கக்கூடாது, திருடக் கூடாது, விபசாரத்தில் ஈடுபடக் கூடாது, நீர் உமது குழந்தைகளைக் கொல்லக் கூடாது, அவதூறு கூறலாகாது, ஓலமிட்டு அழுது புலம்பக் கூடாது, நீர் ஜாஹிலிய்யத்தில் போல ‘தபர்ருஜ்’ எனும் அழகையோ கவர்ச்சியையோ வெளிக்காட்டக் கூடாது.’ (அஹ்மத்)

இங்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் பெரும் பாவங்களின் வரிசையில் ‘தபர்ருஜ்’யைக் குறிப்பிட்டிருப்பதைக் காணமுடிகிறது.

பட்டுச்சாரம்

இஷாத் தொழுகையை முடித்து விட்டு முன் மண்டபத்துக்குள் வந்த ஆசியத்தும்மா, அங்கே மேசையொன்றின் மேல் வைக்கப்பட்டிருந்த குத்து விளக்கை முதற்காரியமாக ஏற்றி வைத்தாள். அதன் பிறகு ஒரு கைப்பிடி அளவு ஊது பத்திகளை எடுத்துப் பற்ற வைத்து குத்து விளக்குக்குப் பக்கத்தில் வைக்க, அவற்றின் வாசனை தாம் உயர்ந்த ரகமானவையென எடுத்தியம்பிய வண்ணம் புகைந்து கொண்டு இருந்தன.
அதற்கடுத்த காரியமாக அவள் பித்தளைச் சாம்பிராணிச் சட்டியுடன் அடுப்பங்கரை வரை ஓடோடிச் சென்றாள். அங்கே சமையலில் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருந்த முத்து பீபியின் உதவியுடன் சாம்பிராணிச் சட்டிக்குள் நெருப்புத் தணலை அள்ளி நிறைத்துக் கொண்டாள்.
அதன் பிறகு சாம்பிராணிச் சட்டியை ஏந்திய வண்ணம் மண்டபம் வரை ஓடி வந்து அங்கே ஒரு மூலையில் அதை வைத்தாள்.
அவளைத் தொடர்ந்து வந்த முத்து பீபியின் கைகளில இருந்த கிண்ணத்தை வாங்கி அதற்குள் கையை விட்டு இரண்டு மூன்று பிடிச் சாம்பிராணியை அள்ளி அள்ளி சட்டியில் இட்டாள்.
குபு குபு என எழுந்த சாம்பிராணிப் புகையாலும் ஊது பக்திப் புகையாலும் மண்டபம் மட்டுமல்ல வீடும், வீட்டின் சுற்றுப்புறச் சூழலும் மணங்கமழ ஆரம்பித்தது.
எழுபது வயதைத் தாண்டிய நிலையிலும் அங்கே ஆசியத்தும்மா மிகவும் சுறு சுறுப்பாக இயங்கிக் கொண்டிருந்தாள். இஷாத் தொழுகை முடிந்ததிலிருந்து நள்ளிரவு வரை அவளுக்கு ஏகப்பட்ட வேலைகள் காத்துக் கொண்டிருந்தன.
அதனால் அவள் ஓடோடி வந்து சுவர்க்கடிகாரத்தை நோட்டமிட்ட அவள் ராகிலா இருந்த அறைக்குள் மெதுவாக எட்டிப் பார்த்தாள்.
அங்கே நிலத்தில் விரிக்கப்பட்டிருந்த முஸல்லா ஒன்றில் ராகிலா அமர்ந்திருந்தாள். அவளின் கண் ஜாடை ஆசியத்தும்மாவை அருகே அழைத்தது.
“உம்மா ஒங்களோட பேசுரத்துக்கு எனக்கிட்ட ஒரு விஷயம் ஈக்கு”
“ஏண்ட உம்மா எத வேண்டுமானாலும் பேசு. தாயே. நீ காலால் உடுற கட்டளய தலயால செய்யப்பொறந்தவள் உம்மா நான்”
“உம்மா ரெண்டு மூனு தடவ பால்குடி பாவாவ எனக்கு மனாவுல தெரிபட்டாரு. அதிலிருந்து எனக்கு சரியான பயமாக ஈக்கு உம்மா”
இதைக் கேட்க ஆசியத்தும்மாவின் கண்கள் அகல விரிந்தன. அவள் ராகிலாவை நெருங்கி தலையை தடவிவிட்டவாறு கனவில் கண்ட, மேற்கொண்ட தகவல்களைப் பெற்றுக்கொள்ள முயற்சி எடுத்தாள்.
“உம்மா அவ்லியாக்காள் பாக்கப் பசுந்தா ஈந்தாக, வெள்ள ஜுப்பா உடுத்து, வெள்ள தலப்பா கட்டி, வெள்ள தாடியும் வெச்சிக் கொண்டு எனக்கிட்ட வந்த அவர், ‘மகளே ஒன்ட மகள் ஜென்னத்துக்கு இன்னம் மூணு மாசத்துக்குள்ள கலியாணம் நடக்க வேணும்.
அதுக்குப் பொறகு அவள் கொழந்தயொன்டுக்குத் தாயாக வேணும், அந்தக் கொழந்த எனக்கு வாரிசாகி, பொறகு ஒரு காலத்துல என்னப் போல ஒரு அவ்லியாவாக வேணும். அதனால் ஒண்ட மகள் ஜென்னத்துட கலியாணம் மூணு மாதத்துக்குள்ள கட்டாயம் நடந்தே ஆக வேணும்.
அத ஆர் எதிர்த்தாலும் அவகளுக்கு தண்டன கட்டாயம் கெடச்சும். அது நீயா ஈந்தாலும் சரி, ஒண்ட உம்மாவா ஈந்தாலும் சரி’ என்டு செல்லிட்டு மறஞ்சி பெய்த்தாரு”
“யா அல்லா…. என்னயும் ஏன்ட இந்தச் சிறுக்கியையும் நீதான் காப்பாத்த வேணும்”
ஆசியத்தும்மாவின் உள்ளம் பயந்து உடல் புல்லரித்தாலும் அவள் அதை ராகிலாவிடம் காட்டிக் கொள்ளவில்லை.
“உம்மா, அதுல ஈந்து எனக்கு பயமா ஈக்கு உம்மா”
“பால்குடி பாவாட கிருப எண்டெய்க்கும் ஈக்கக்குள்ள நீ என்னத்துக்கென் உம்மா பயப்பட வேணும். சும்மா மனச அலட்டிக்கொள்ளாம அடுத்துச் செய்ய ஈக்குற விஷயங்களக் கவனி உம்மா”
ராகிலாவுக்கு ஜின் வாசலாகும் நேரமான ஒன்பது மணி ஒன்பது நிமிடம் நெருங்கி விட்டதால் அதற்கான வேலைகளைக் கவனிக்க ஆசியத்தும்மா அங்கிருந்து அகன்று முன் வாசலுக்கு வந்து சேர்ந்தாள்.
வெளியே கொட்டிலுக்குள் ஏகப்பட்ட சனம் கூடியிருந்தது.
‘மதார் தம்பி கொஞ்சம் கிட்ட வாங்கோ”
ஆசியத்தும்மா மதார் தம்பியிடம் மிகவும் நெருங்கினாள். அவள் சுற்று முற்றும் பார்த்துவிட்டு மிக மெல்லிய குரலில் அவரிடம் சில விடயங்களைக் கதைத்தாள்.
“மதார் தம்பி, நம்பர் குடுத்தத்துக்கு மட்டும் போதா, வந்தவங்கட ஊர், பேர், வந்த விஷயம், நோய் நொம்பலம், சண்ட தக்கம், வழக்குக் கணக்கு, செய்வின சூனியம், கண்ணூறு வாயூறு, புடிச்சீற பேய் பிசாக எல்லாத்தையும் கேட்டறிய வெச்சீர ஆட்களிடம் கேட்டறிஞ்சி, அதெல்லாத்தையும் சரிவர எழுதிக் கொண்டு வந்து குத்து வெளக்குக்கு அடியால வெச்சிடுங்கோ, நேத்துத் தந்த ஊர் பேர் வெபரத்துல பிழ ஒன்டு இருந்திச்சி, ஜின்ன ஒத்தராலேயும் ஏமாத்தேலாதே. சரி சரி போங்கோ பெய்த்து மத்த விஷயங்களக் கவனியுங்கோ”
இதைச் சொல்லி முடிய நசீர் அவளின் கண்களில பட்டான்.
“நசீர் மகன் கொஞ்சம் இங்க வந்துட்டுப் போங்கோ”
உயர்ந்து பருத்து முறுக்கேறிய உடலுடன் நசீர் ஓடோடி வந்து கைகளைக் கட்டி அடக்க ஒடுக்கமாக ஆசியத்தும்மாவின் முன் நின்று கொண்டான். முறுக்கிய மீசையும் முகத்தில், இருந்த வெட்டுத் தழும்பும், இயற்கையிலேயே சிவப்பேறிய கண்களும் அவனுக்கு ஒரு முரட்டு சுபாவத்தை அளிக்க, அங்கு வந்து போவோரை கட்டுப்படுத்துவதற்கு அவை அவனுக்கு உதவின.
“மகன் கொஞ்சம் ஊட்டுள்ளுக்கு வாங்கோ”
ஆசியத்தும்மாவின் பின்னால் அவன் வீட்டுக்குள் நுழைத்தான். அவள் அவனை வீட்டின் ஒரு மூலைக்கு அழைத்துச் சென்றாள்.
“இந்தா மகன் நீ கேட்ட காசு”
அவள் ஏற்கனவே வைத்திருந்த காசுத் தாளை அவனின் கையைப் பற்றி அதற்குள்ளே வைத்துத் திணித்து விட்டாள்.
“இந்தக் காச நான் ஓன்ட சம்பளத்துல ஈந்து கொறச்ச இல்ல. ஒன்ன நம்பித்தான் நான் இந்த வேல வெட்டிகள் எல்லாத்தையும் செய்யுற, ஆரு சரி தக்கம் தகராறுக்கு வந்தா கன்னத்துல ரெண்ட போட்டு வெரட்டிடுவாய் என்ட நம்பிக்க எனக்கு ஈக்கு.
ஒண்ட ஒதவிக்கு கஜி, றெஜி, பாரக்கு, பய்லரு எல்லாம் ஈர தானே, சரி வாப்பா, அங்கால பணியாரம், வாழப் பழம் எல்லாம் வெச்சீக்கற. அதுகளால ரெண்டத் திண்டுட்டு கோப்பியொரு கோப்பையும் குடிச்சிட்டு ஈக்கிர வேல வெட்டிகள் செய்ய ரெடியாகு தொரே”
ராகிலாவுக்கு ஜின் வாசலாகி பல வருடங்கள் ஆகிவிட்டன. அன்று முதல் ஆசியத்தும்மாவுக்கு வருமானத்துக்கு பல வழிகளும் பிறந்துவிட்டன.
அவளின் குடும்பத்தில் இருந்த நம்பிக்கைக்குரிய சிலர் அவளுக்கு உதவி ஒத்தாசைகள் புரிந்தனர். மதார் தம்பி, நசீர் மகன், தேயின் காக்கா, அசனார் ஆலிம், மைமூன் பெத்தா, முத்து பிபீ உட்பட பலர் அதில் அடங்கினர். இவர்கள் அனைவரையும் வழி நடத்தி அங்கு வந்து போகும்.
பக்தர்களுக்கு ஜின்னின் சிறந்த சேவையைப் பெற்றுக் கொடுக்கும் சூத்திரதாரியாக ஆசியத்தும்மா செயல்பட்டாள். அவளின் மதி நுட்பமும், கூர்ந்த பார்வையும், பல்வேறு பட்ட அனுபவங்களும் இவ்விடயத்தில் அவளுக்கு பேருதவி புரிந்தன.
ஆசியத்தும்மா அடுத்து அசனார் ஆலிமிடம் வந்தாள். அவர் மண்டபத்தின் ஒரு மூலையில் மேசையொன்றுக்குப் பக்கத்தில் அமர்ந்திருந்தார். இஸ்மஸ்மாக்கள் எழுதும் வேலை அவரிடமே ஒப்படைக்கப்பட்டிருந்தது.
அத்துடன் சூனியம், செய்வினை, கொடிவினை என்பவற்றை வெட்டுவதற்கு தேவையான பூசணிக்காய், தேசிக்காய் என்பனவற்றில் இருந்து பரிகாரங்களுக்குத் தேவைப்படும் சேவல்களின் ஆட்டுக் கடாக்களின் நிறத்தை முடிவு செய்வது வரை சகல விடயங்களும் அவரிடமே இருந்தது.
மேலும் பண வசூல்களையும் அவரே செய்தார். அவரிடம் வந்த ஆசியத்தும்மா முக்காட்டை இழுத்து தலையை நன்றாக மூடிய வண்ணமே பேச்சைத் தொடர்ந்தாள்.
‘ஆலிம் காக்கா ஒங்கட வேலயெல்லாம் கராரா நடக்குது தானே”
“ஆசியத்துத் தங்கச்சி ஒங்கட கால் எழும்புற தூசி கூட மதிக்காத ஜனங்கள நாங்க. நீங்க செய்யிற வேலையில் நூறுல ஒரு பங்காவது நாங்க செய்யுரோமா…?”
“காக்கா… காக்கா…. அப்பிடியெல்லா பேச வேணாம். என்ன விட ஓதிப் படிச்ச ஆலிம் நீங்க இந்த வேலைகள கொற நெற பார்த்து செறப்பாச் செஞ்சு தர வேணும்”
தனக்குக் கீழ் வேலை செய்யும் உதவியாளர்களுக்கு ஏவல்களையும், கட்டளைகளையும் இட்ட ஆசியத்தும்மா முன் மண்டபத்துக்குள் வந்து மணிக்கூட்டைப் பார்த்தாள். ஜின் வசமாவதற்கு கொஞ்ச நேரமே இருந்தது.
அவள் உடனே திரையை விலக்கி உள்ளே சென்றாள். ராகிலா நிலத்தில் விரிக்கப்பட்டிருந்த பச்சைக் கம்பளமொன்றில் அமர்ந்திருந்தாள். அவளுக்குச் சிறிது தூரத்தில் மைமூன் பெத்தா நிலத்தில் குந்த வைத்துக் கொண்டிருந்தாள்.
ஒன்பது மணியும் ஒன்பது நிமிடத்துக்கு சற்று நேரமிருக்க ராகிலாவின் உடல் சக்கரம் ஒன்று போல் சூழல ஆரம்பித்தது.
அதைக் காண ராகிலாவின் உடலில் ஜின் வாசலாகும் நேரம் நெருங்கி விட்டதென்பதை ஆசியத்தும்மா உணர்ந்த கொண்டாள்… அதை மைமூன் பெத்தாவுக்கு சைகை மூலம் உணர்த்தி விட்டு கையில இருந்த மணியை குலுக்கிவிட்டாள்.
“மொதலாம் நம்பர் உள்ளுக்குப் போங்கோ”
திரைக்கு வெளியே இருந்த தேயின் காக்கா சத்தமிட்டுக் கத்தினார். அதைத் தொடர்ந்த முதலாம் இலக்கத்தை உடையவர் உள்ளே செல்ல, அங்கே தலைலிரி கோலத்தில் நின்ற ராகிலா அரைக் கண் பார்வையால் அவரை உற்று நோக்கினாள்.
“உக்கார்…. உக்கார்… நீ…. நீ… நீ… ஒரு ராஜ யோகத்துல பொறந்தவன், பத்துப் பேர அடக்கி ஆள வல்லம கொண்டவன். ஒழப்ப நம்பி ஈக்கிறவன், ஒலகத்தையே புடிச்ச ஆசப்பட்டவன். ஆனா… ஆனா… ஒனக்கு ஊட்டுக்குள்ளயும் பிரச்சின. ஊட்டுக்கு வெளியவும் பிரச்சின. நீயும் ஒண்ட பெஞ்சாதியும் கீரி, பாம்பு போல, ஒனக்கு ஒர மகன் ஈக்கிறான். அவன் ஒனக்கு கட்டுப்பட மாட்டான். ஒன்ட மகள்… ஒன்ட மகள்… வாழா வெட்டியா ஒன்னோட வந்து சேந்துட்டாள். ஒனக்கு.. ஒனக்கு,,, சூனியம் செஞ்சீராக. சூனியத்த வெட்ட… சூனியத்த வெட்ட…. ஒன்பது தேசிக்கா… ஒன்பது பூசனிக்கா… ஒன்பது மொழம் வெள்ளப் பொடவ… கருத்த… ஆட்டுக்கிடா ஒன்டு இதெல்லாம் வேணும். இன்னமும் வேணும், இனி… இனி.. போ… போ… மத்த விஷயங்கள் ஆலமிட்ட கேட்டுக்கோ”
தன்னைப் பற்றியும் தனக்கிருக்கும் பிரச்சினைகள் பற்றியும் சொல்லப்பட வந்தவருக்க ஜின்னில் பூரண நம்பிக்கை ஏற்பட்டது. அதனால் அவர் திரைக்கு வெளியே வந்து மேற்கொண்ட விடயங்களுக்காக ஆலிம் இடம் சென்றார். ஆசியத்தும்மா மீண்டுமொரு முறை கையில் இருந்த மணியைக் குலுக்கி விட்டாள்.
“இப்ப ரெண்டாம் நம்பர் உள்ளுக்குப் போங்கோ”
மீண்டும் தெயின் காக்காவின் குரல் ஒலித்ததைத் தொடர்ந்து வாட்ட சாட்டமான ஓர் இளைஞன் திரையை விலக்கிக் கொண்டு உள்ளே நுழைந்தான்.
“வா…வா…. வந்து உக்காந்துக்கோ. நீ இங்க வந்தது ஓன்ட உம்மாவோட… ஒன்ட வாப்பா ஹயாத்தோட இல்ல. நான் சரியா… நான் சரியா… அவர் பேரோடு புகழோட ஈந்தவரு. ஏழு தலமொறைக்கு காசு பணம் சேத்து வச்சவரு. ஒனக்கு ஒனக்கு நோய் நோம்பலம் ஒண்டும் இல்ல.
கலியாணம் சொனங்குறது ஏனென்டு பாக்கத்தான் நீ வந்தீக்கிறாய். ஒனக்கு சூனியமொன்று செஞ்சீராக. சூனியத்த செஞ்சது.. செஞ்சாது… ரத்த ஒறவுக் காரரு தான். எனக்குத் தெரிபடுது. முன் வாசலுக்கு முன்னால தான் சூனியத்த பொதச்சீராக.
ஹா.. ஹா.. சரி.. சரி.. சூனியத்த செஞ்சீகிறவகளும் தெரிபடுறாக. அது… அது… ஒனக்கு மாமி மொற. அவட மகள ஒன்ட கழுத்துல கட்டத்தான் அப்பிடிச் செஞ்சீராக.. பயப்புடாதே… பயப்படாதே… இந்த ஜின்னிட்ட அந்த சூனியம் ஒன்டும் பலிக்காது… நீ… நீ… பெரியொரு பாக்கியசாலி.
ஓண்ட ரத்தத்துல அவ்லியா ஒன்டச் சொமந்து கொண்டு ஈக்கிறாய். அந்த அவ்லியாட உம்மா இந்த ஊருல தான் இருக்கிறா. அவதான் ஒனக்கு மணவாட்டியா வரப் பொறாக.
அவளும் ஒன்னப் போல பெரிய பாக்கியசாலி. அவள் பால்குடி பாவாட பரம்பரேல வந்தவ. ஒனக்கேத்த பொன். அழகானவள். அறிவுள்ளவள். பால்குடி பாவாதான் இங்க வர ஒனக்கு வழி காட்டீராக”
கோபம் அவளின் முழு உடம்பையும் ஆக்கிரமித்து இருந்தது. அதற்கேற்றவாறு அவளின் உடல் குலுங்கியது. அந்தக் குலுங்களுக்கு ஏற்றவாறு அவளின் இரு கைகளிலும் இருந்த தங்க வளையல்கள் மெல்லிய ஒலியொன்றை எழும்பிய வண்ணம் இருந்தன.
அவளின் ஆவேச நிலையைக் காண இம்ரானின் கைகால்கள் நடுங்க ஆரம்பித்தன. சாம்பிராணிப் புகையும், ஊதுபத்திப் புகையும், பாக்குப் பூரிகளின் வாசனையும் சேர்ந்து அவனுக்கு ஒரு மயக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. வசமாக வந்து மாட்டிக்கொண்டோம் என்று நினப்பில் அவன் செய்வதறியாது திகைத்து நின்றான்.
பயப்படாதே.. பயப்படாதே… ஒன்ட நன்மக்கித்தான் எல்லாம் நடக்கும். இப்ப போ… இப்ப போ… பெய்த்து ஒன்ட உம்மாவுக்கு இங்க வரச் செல்லு”
நடந்தது கனவா நனவா என்று தீர்மானிக்க முடியாமல் இம்ரான் திரைக்கு வெளியே வந்தான்.
“என்ன மகென் நீ இது பேயறஞ்சது போல வந்து நிக்கிறாய்?”
“உம்மா எனக்குப் பயமாய்…”
அப்போது ஆசியத்தம்மா ஓடோடி வந்து தாயுக்கும் மகனுக்குமிடையில் நின்று கொண்டாள்.
“மகள்… ஒங்கல ஜின் கூப்பிடுவது பெய்த்து என்னதென்டு கெளுங்க உம்மா”
“ஜின் என்னக் கூப்பிடுதா…?
ஜெசீமா தயக்கத்துடனே ஆசியம்தும்மாவைத் தொடர்ந்தாள்.
“வா… வா… வந்து உக்கார். ஒன்ட புள்ளெக்கி நோய் நொம்பலம் ஒண்டுமில்ல. சூனியம் ஒண்டு செஞ்சீக்கிறதால கல்யாணம் தான் சொனங்கிட்டுது. சூனியத்த வெட்டவும், கல்யாணம் நடக்கவும் பரிகாரம் ஒண்டு மகனுட்ட செல்லி வெச்சீக்கிறேன். அதன்படி நடந்துக்கோ. நீ பாக்யசாலி.
சந்தோசப்படு. ஒன்ட மகனுக்கு பொண் ஈக்குற எடத்த நான் செல்லுறேன் கேட்டுக்கோ. பொண் இப்ப இந்த ஊட்டக்குள்ள தான் ஈக்குறாள். நான் வாசலா ஈர ராகிலாட மகள் ஜெஸ்மின் தான் அவள். ஜாடிக்கி ஏத்த மூடி போல நல்ல பொருத்தம். ஒன்ட மகனுக்கு ஜெஸ்மின் தான் மணவாட்டி.
அவக ரெண்டு பேருக்கும் அவ்லியா ஒண்டு பொறக்க ஈராக. அதனால அந்த விஷயத்த முடிச்சி வெச்ச மூணு மாசம் தவண தருவேன். இதுல குறுக்கிடாதே.
குறுக்கிட்டா அதற்குரிய தண்டன ஒனக்கும் ஒன்னச் சேந்தவங்களுக்கும் கெடச்சும். கவனம். ஆசியத்தும்மா இப்ப இந்த மனுசிய வீட்டுக்கு வெளியே அழச்சிட்டுப் போ”
ஆசியத்தும்மா, ஜெkமாவை அழைத்துக் கொண்டு வீட்டுக்கு வெளியே வந்தாள்.
“மகள் நாங்க நல்ல நேரம் ஒண்டு பாத்து ஒங்கட ஊட்டுக்கு வந்துட்டுப் போக வருவோம்”
“நல்லம், நல்லம் மிச்சம் நல்லம் மாமி”
ஏதோ சொல்ல வேண்டும் என்பதற்காகவே அவ்வாறு சொல்லிட்டு ஜெசீமா அங்கிருந்து விடை பெற்றுக்கொண்டாள். அதன் பிறகு இருவரும் தாம் வந்த வாகனத்தில் ஏறி வீடு நோக்கிப் புறப்பட்டனர்.
அங்கு இருவருக்குமிடையில் எந்தக் கருத்துப் பரிமாற்றல்களும் இடம்பெறவில்லை. பக்கத்தில் டிரைவர் இருந்ததும் அதற்கொரு காரணமாக இருந்திருக்கலாம்.
அன்று அவர்கள் வீடு வந்து சேரும் போது நள்ளிரவு அண்மித்துக் கொண்டிருந்தது.
“என்ன மகன் இப்ப நாங்க செய்யிர. எனக்கு ஒன்டும் வெலங்கல்ல வாப்பா”
“உம்மா இந்த ஜின்களப் பத்தி எனக்கென்டா நம்பிக்கக இல்ல. நான் போகக்குள்ள உம்மாட்ட சென்னேன் தானே, நான் அங்க வரவும் புரியம் இல்ல என்டு”
“ஏண்ட உம்மோ… அப்படியெல்லாம் பேசாதே மகன். மனுவப் போல ஜின்னும் அல்லாட படப்பு என்டு குருவான், ஹதிஸ்ல வருகுதே வாப்பா”
“குருவான், ஹதீஸ் பொய் என்டு செல்லல்ல நான். அந்த மாமி பொய் செல்லி எங்கள ஏமாத்ராவோ தெரியாதே?”
“சரி சரி மணி பன்னிரெண்டும் ஆகப் போகுது. நீ இப்ப சாப்பிட் டுட்டு படு மகன். உடிஞ்சத்துக்குப் பொறகு பேசிக் கொள்வோம்.”
ஜெசீமா அவ்வாறு சொல்லி விட்டு நித்திரைக்குச் சென்றாலும் அடுத்த நாள் விடிந்ததிலிருந்து அந்தப் பிரச்சினை அவர்களின் மனதைக் குடைந்த வண்ணம் இருந்தது. இது இவ்வாறிருக்க திடீரென ஒரு நாள் ஆசியத்தும்மா ராகிலா உட்பட, அவர்களின் குடும்ப அங்கத்தவர் பலர் ஜெசீமா வீட்டுக்கு மாப்பிள்ளை பார்க்க வந்துவிட்டனர். இம்ரானும் அன்று வீட்டில் இருந்ததனால் ஜெசீமா ஒருவாறு அவர்களுக்கு விருந்துபசாரமளித்து அனுப்பி வைத்தாள். ஜெசீமாவுக்கு கணவனும் இல்லாத நிலையில் இந்த விடயத்தில் ஒரு முடிவெடுப்பது மிகவும் சிரமமாகவே இருந்தது. அதனால் அவள் தன் குடும்ப அங்கத்தவர்களிடமும், ஊர் பிரமுகர்கள் பலரிடமும் ஆலோசனை கேட்டு நின்றாள்.
“நல்ல கத உம்மா இது. அகமது ஹாஜியாருட தரம் என்ன? அந்தஸ்து என்ன? இந்த ஜின் சென்னதெண்டு ராகிலா வீட்டுல சம்பந்தம் வெச்சுறதா?”
“மகள் எனக்குப் படுகிற மாதி ரிக்கு இந்த ஜின் கின் கதயெல்லாம் பொய். இம்ரான் தொரேட சொத்து சொகங்கள அபகரிச்சுக் கொள்ள ஆசியத்துக் கெழவி விரிச்ச வலயொன்டு போலத்தான் இது எனக்குப் படுது”
“மகளே ராகிலாவுக்கு கூடியீரது சாலிகான ஜின்னொன்டு என்டு ஊருல எல்லாரும் பேசுராங்க. நல்ல விஷயங்கள தானாம் அது செல்லும். நல்ல விஷயங்களத் தானாம் அது செய்யும். பகச்சுக் கொண்டா பொல்லாப்பு நடக்கும் என்டும் பேசிக் கொள்ராங்க”
இவ்வாறு பலரும் பலவாறு ஆலோசனை சொல்ல இறுதி முடிவொன்றுக்கு வர அவளுக்கு மிகவும் சிரமமாகவே இருந்தது. இதற்கிடையில் ஆசியத்தும்மாவின் அடிவருடிகள் சிலர் ஜின்னை இணங்கிப் போவதால் ஏற்படும் நன்மைகளையும் பகைத்துக் கொள்வதால் விளையும் இன்னல்களையும் அடிக்கடி வந்து ஜெkமாவின் காதில் வைத்து விட்டுச் சென்றனர். இதனால் ஏற்பட்ட அச்சம், பயம், பீதி என்பவை அவளை வாட்ட இம் ரானிடமும், குடும்பத்தவரிடமும் கதைத்து அவள் ஒரு முடிவுக்கு அதன் படி இம்ரான் – ஜென்னத் இருவரின் திருமணம் மிக்க விமர்சையாக நடந்தேறியது.
திருமணத்துக்கு வந்தவர்கள் இம்ரான் – ஜென்னத் இருவரையும் பற்றிப் பல விடயங்களையும் கதைத்தனர்.
“பொண், மாப்புள்ள ரெண்டு பேரும் பாக்கியசாலிகள்”
“அதென்னத்துக்குச் செல்லுரீங்க. ரெண்டு பேருக்கும் பொறக்கப் போறது அவ்லியா ஒன்டாமே”
“அவ்லியா ஒன்டு பொறந்தா முன்னுக்கு ஏழு தலமொற பின்னுக்கு ஏழு தலமொற செஞ்ச பாவமெல்லாம் மன்னிச்சப் படுதாமென்டு நேத்து கடக்கிப் பெய்த்துட்டு வரக்குள்ள காசிம் மாமா செல்லிட்டு வந்தார்.”
“செல்லாமலே ஈப்பார். அவர் ஆசியத்தும்மா மாமிக்கு தம்பி தானே. இந்த ஊருக்கு வந்தீர வந்தான். வருத்தோட்டிக் குடும்பங்கள் நாலாஞ்சத் தவிர மத்தவங்க எல்லாம் ஆசியத்தும்மா மாமிடேயும், அகமது ஹாஜியாருடேயும் குடும்பங்கள் தானே. அப்பிடிப் பாத்தா, இந்த ஊருல வந்தான் வருத்தோட்டிகளத் தவிர மத்த அத்தன பேருட பாவமும் மன்னிச்சப்பட்டும் போகும். அதுக்குள்ள நீங்க நாங்க எல்லாரும் ஈரோம். சந்தோஷம்தான். துவாச் செஞ்சிக் கொள்வோம்.
“சரி நானா அவ்லியா பொறக்குறதா ஈந்தா ஜென்னத் மகளுக்கு தலப் புள்ள ஆம்புளப் புள்ளயாவே பொறக்குமெண்டு ஊருள் கதச்சிக்கிறாங்க. அவ்லியாக்கள் பொம்புளயாப் பொறக்குற இல்லயா நானா…?
‘பொம்புளகளால அவ்லியாவாக முடியாது. ஹவ்வா நாயகி கோதுமக் கனியத் திண்ட அன்டே பொம்புளகளுக்கு அந்தப் பாக்கியத்த அல்லா இல்லாமச் செஞ்சிட்டான்”
அன்று திருமணத்துக்கு வருகை தந்த அதிகமான பேர் அவ்லியாக்களின் பிறப்பைப் பற்றியே கதைத்த வண்ணம் இருந்தனர். இந்தத் திருமணத்தில் பங்கேற்க வைத்ததும் அல்லா. தமக்களித்த பாக்கியங்களில் ஒன்று என நினைத்த அவர்கள் அங்கிருந்து விடை பெற்றுச் சென்றனர்.
திருமணம் நடந்த இரண்டொரு தினங்களில் இருந்தே அவ்வியாக்களின் வருகையை வைத்து ஜின்னின் புகழ் மேலும் பல ஊர்களில் பரவிவிட்டது. ஏற்கனவே அதனிடம் பரிகாரத்துக்கு வந்த பக்தர்களின் எண்ணிக்கை இரண்டு மடங்காகிவிட்டது.
திருமணத்தின் பின் ஒரு வார காலமளவு மட்டும்தான் இம்ரானுக்கு தனது மனைவியுடன் அவனது வீட்டில் வாழ்வதற்கு ஆசியத்தும் மாவிடம் இருந்து அனுமதி கிடைத்தது. அத்துடன் இம்ரானுக்கு பல கட்டுப்பாடுகளும், விதி முறைகளும் ஆசியத்தும்மாவினால் விதிக்கப்பட்டன.
அத்துடன் ஆசியத்தும்மா ஜென்னத்தை தினமும் கூர்ந்து அவதானித்த வண்ணமாக இருந்தாள். அதன்படி ஒருநாள் ஜென்னத்தின் உடல் அமைப்பில் ஏற்பட்ட மாற்றத்தை அவள் புரிந்துகொண்டு விட்டாள். அதன் பிறகு அவள் ஜென்னத்தை மெதுவாக அணுகி சுற்றி வளைத்து கேள்விக்கு மேல் கேள்வி பல கேட்டு ஜென்னத்தின் தாய்மையை உறுதி செய்து கொண்டாள். தருணம் பார்த்து ராகிலாவிடமும் விஷயத்தை எட்ட வைத்தாள்.
அதன் பிறகு பல முன்னாயத்தங்கள் செய்யப்பட்டன. ஜின் இட்ட கட்டளையெனக் கூறி காலத்திற்கேற்ற எந்த வைத்திய ஆலோசனையையும் ஜென்னத் பெறுவதற்கு ஆசியத்தும்மா தடுத்துவிட்டாள். வைத்திய வசதிகள் அறிமுகமாகாத காலங்களில் வீடு வீடாகச் சென்று பிரசவங்களுக்கு உதவி செய்த நாகூர் பெத்தா தான் இடையிடையே வந்து ஜென்னத்துக்கு சில ஆலோசனைகளை வழங்கிவிட்டுச் சென்றாள்.
ஆசியத்தும்மா நேர்ச்சை வைத்திருந்த பெரிய கந்தூரியையும் ஊர் நிய்யத்தையும் பிரசவத்துக்கு ஒரு மாத காலத்துக்கு முன்பே மிகவும் பயபக்தியோடும், விமரிசையாகவும் நிறைவேற்றி வைத்தாள்.
பிரசவம் வீட்டில் தான் நடைபெற வேண்டுமென ஜின் ஒரு நாள் கட்டளை பிறப்பித்தது. அதன்படி நாகூர் பெத்தாவை மருத்துவச்சியாக அழைக்க ஆசியத்தும்தா முடிவு செய்தாள்.
எல்லாப் பெண்களுக்கும் போல் ஜென்னத்துக்கும் ஒரு நாள் பிரசவ வேதனை ஏற்பட்டது. ஆசியத்தும்மா முதற் காரியமாக பால்குடி பாவா பேரில் பாத்திஹா ஒன்று ஓதுவதற்கு காணிக்கை ஒன்றை முடிந்து வைத்தாள். அதன் பிறகு முத்து பீபியை ஏவி நாகூர் பெத்தாவை அழைத்துக் கொண்டாள்.
‘பெத்தா ஒங்கள நம்பித்தான் இந்தப் பாரப்பட்ட வேலய ஒப்படச்சேன்”
“மகள் நீ ஒண்டுக்கும் கவலப்படாதே உம்மா, நாங்க எல்லாரும் குதுபு நாயகங்களுட முரீதுகள். அவகட கிருப கடாச்சம் எங்களுக்கு எப்போதும் ஈக்குது உம்மா.”
நாகூர் பெத்தா எழுபத்தைந்து வருடங்களைத் தாண்டியவளாக இருந்தாலும் குரலிலோ, கை, கால்களிலோ எந்த வித நடுக்கமும் அவளிடம் காணப்படவில்லை. நவீன வைத்திய வசதிகள் ஏற்படுவதற்கு முன்பு தனது ஊரிலும் பக்கத்து ஊர்களிலும், அவள் பிரசன்னமாகாமல் எந்தப் பிரசவமும் நடந்தது இல்லை. அப்போது இருந்த தைரியம் இப்போது இல்லாவிட்டாலும் அவ்லியாவொன்று பிறக்கும் தருவாயில் அதற்கு உருதுணையாய் நிற்பதை அவள் பெருமையாகவும், பாக்கியமாகவும் கருதினாள்.
ஆசியத்தும்மா ஓடோடிப் போய் அலுமாரியைத் திறந்து அதில் இருந்து பட்டுச் சாரமொன்றை எடுத்து வந்தாள்.
“பெத்தா பொறக்குறது அவுலியாவல்லேன். அதனால அத கட்டாயம் ஆம்புளப் புள்ளயாகத்தான் ஈக்கும். அதால இன்ன ஈக்கு பட்டுச்சாரம். அவ்லியாக்கள இதமால சுத்தித்தான் சபெக்கி ஹாளிராக்க வேணும்”
ஆண் குழந்தையொன்று பிறக்க அதைப்பட்டுச் சாரத்தில் சுற்றிய அனுபவமொன்று நாகூர் பெத்தாவுக்கு இதுவரை இல்லையெனினும் பிறக்கப்போவது அவ்லியாவாக இருப்பதனால் அவள் அந்தப் பட்டுச்சாரத்தை மிக்க பய பக்தியோடு பெற்றுக்கொண்டாள்.
ஜென்னத்துக்கு பிரசவ வேதனை ஏற்பட்டிருக்கும் செய்தி ஆளுக்காள் கேள்விப்பட வீட்டுக்கு உள்ளேயும், வெளியேயும் பெண்கள் நிரம்பி வழிந்தனர். ஜெசீமாவுக்கு செய்தி அனுப்பப்பட அவள் தனது பரிவாரங்களுடன் நேர காலத்துடனயே அங்கு வந்து சேர்ந்து விட்டாள். அப்போது அங்கு கூடியிருந்த அனைவரது முகத்திலும் பிறக்கப் போகும் அவ்லியாக்களின் முகத்தை பார்க்கும் ஆவலே குடி கொண்டிருந்தது. நாகூர் பெத்தா பிரசவத்துக்கு மிகவும் உறுதுணையாக இருக்க குழந்தை பிறந்துவிட்டது.
அதன் குரலைக் கேட்டு அங்கு கூடியிருந்த அனைவரும் பக்திப் பரவசத்தில் ஆழ்ந்துவிட்டனர். ஆனால் குழந்தையைக் குளிப்பாட்டி எடுத்த நாகூர் பெத்தாவின் முகம் வாடிக் கறுத்துப் போய் விட்டது. அவள் தனக்குத் துணையாக இருந்த முத்து பீபியிடம் சொல்லி ஆசியத்தும்பாவை பிரசவ அறைக்கு அழைப்பித்துக் “மகள் புள்ள பட்டுச்சாரத்துள் சுத்தித்தர ஏழா. பட்டுக்கம்பாயம் ஒன்ட எடுத்துட்டு ஓடி வாங்கோ”
நாகூர் பெத்தா தனது கைகளில் இருந்த பட்டுச்சாரத்தை ஆசியத்தும்மாவின் கையில் திணித்தாள்.
“ஏ பெத்தா என்னத்துக்கேன் பட்டுக்கம்பாயம்”
“ஆசியத்து… பொறந்தீரது ஆம்புளப் புளையொன்டு அல்ல. பொம்புளப் புள்ளயொண்டு”
“அல்லாட கட்டள”
ஆசியத்தும்மாவின் கண்களில் ஏற்பட்ட அதிர்ச்சி அவளின் கைகளில் வைத்திருந்த பட்டுச்சாரத்தில் பட்டுத்தெறிக்க அது தவறி கீழே விழுந்துவிட்டது.