Category Archives: கவித்தூறல்கள்

என் கவிதை

அழும் வயிறு.. அழுக்கு ஆடையும்; வறட்சிச் சிகையும்; ஏழ்மைக்கு உரிமையாளனாய் ஏழை என்றப் பெயருடன்! அழும் வயிறுக்கு ஆதரவாய் விழிகள் விசும்ப; குடலில் உலைக் கொதிக்க; பாதம் இரண்டும் படுக்கையைத் தேடும்! எச்சம் கொண்ட மிச்ச உணவை வீசுவதற்கு முன்; வீதியில் பாருங்கள்; வக்கற்று வயிற்றில் பசி சுமந்து; என்னைப்போல எவருமுண்டா என்று! -யாசர் அரஃபாத் … Continue reading

Posted in கவித்தூறல்கள் | Leave a comment

சாதனைப் பக்கம்

எத்தனை எதிர்பார்ப்புகள் இதயத்தின் ஓரமாய்… விடியலின் அத்திவாரம் முதல் அஸ்தமனத்தின் அறுவடை வரை… வாலிப நெஞ்சங்களும் இதே மரநிழலில் தான் ஊஞ்சலாடிக் கொண்டிருக்கின்றனர் ஆனாலும் களைப்புகள் உணரப்படுவதில்லை. ஒரு மயான வீதியைப் போல் மனம் அமைதியாயிருக்க ஆந்தையின் அலறலும் அழகிய கவிதையாகும்… நீண்ட பெருமூச்சுக்கள் சுகமானதாகவே தெறிக்க சொந்தக்காலில் நிற்க வேண்டும் என்ற துடிப்பு… எல்லோருக்குள்ளும் … Continue reading

Posted in கவித்தூறல்கள் | Leave a comment

என் இறைவா

Posted in Uncategorized, கவித்தூறல்கள் | Leave a comment