Surah Al Feel

سورة الفیل کا ترجمہ اور اسکی د لچسپ تاریخ

ہو ا یوں تھا کہ ابرہہ نامی ایک عیسائی شخص تھا جس نے اپنی ہوشیاری اور عیاری سے حبشی فوج میں اثر ورسوخ حاصل کرکے شاہ حبش کی موت کے بعد یمن کا نائب بادشاہ بنا پھر دھیرے دھیرے پورے یمن پر قابض ہوکر خود مختار بادشاہ بن گیا۔ یمن کا بادشاہ بننے کے بعد اس نے ارادہ کیا کہ وہ عرب کے ذریعے رومی مقبوضات و مشرقی دیشوں میں ہونے والی تجارت پر قبضہ کرلے اور اسکے راستوں کو ببھی یہ ہی نہیں بلکہ اسکو مکہ مکرمہ کی تقدیس بھی کھل رہی تھی کہ حج کے موقعے پر ہر سال پورا عرب مکہ میں حج کعبہ کے لیئے جمع ہوتاتھا اور وہاں تجارت بھی بڑے اچھے پیمانے پر ہوتی تھی ۔ وہ چاہتا تھا کہ عرب کے اس مرکز عبادت کو منہدم کردے اور عرب میں عیسائی مذہب کو قائم کرے ۔ اپنے ان مقاصد کو پورا کرنے کے لیئے اسنے یمن کے دارالسلطنت صنعاءمیں ایک عظیم الشان کلیسا (گرجا گھر ) تعمیر کروایا اور علی الاعلان منادی کروادی کہ وہ عربوں کاحج کعبہ سے اس کلیسا کی طرف موڑے بغیر نہ رہیگا۔

اس اعلان کا مقصد عربوں کو مشتعل کرنا اور اپنا الو سیدھا کرنا یعنی کعبہ کو منہدم کرنے کا راستہ پانا تھا۔ اور اس کے پلان کے مطابق عرب غصے سے بھڑک اٹھے اور ایک عربی نے کسی نہ کسی طرح کلیسا میں گھس کر رفع حاجت کردی اور قریش کے کچھ نوجوانوں نے کلیسا کو ہی آگ لگا دی کہ ” رہے بانس نہ بجے بانسری “

جب ابرہہ کو پتا چلا کہ اسکی امیدوں اور آرزوﺅں کے مرکز کو قریشیوں نے توہین کی اور اسکو جلا کر بھسم کردیا تو وہ غٓصے سے پاگل ہو اٹھا اور قسم کھائی کہ وہ اسوقت تک چین نہ لیگا جبتک کہ وہ کعبہ کو ڈھا نہ لے۔

اسکے بعد وہ ۵۷۱ عیسوی میں ۶۰ ہزار فوج اور ۱۳ ہاتھیوں کے لشکر کو لیکر مکہ کی طرف روانہ ہوا۔ راستے میں کعبہ کی دفع کے لیئے یمن اور ختعم کے ذونفر اور نفیل بن حبیب نامی عرب سرداروں نے ابرہہ سے مقابلہ کرنے کی کوشش کی لیکن وہ شکست کھاکر گرفتار ہو گئے۔ جب ابرہہ طائف پہنچا تو وہانں بنی ثقیف کے معبود لات کا ایک مندر تھا کہیں وہ اسی مندر کو کعبہ سمجھکر منہدم نہ کردے یہ سوچ کر بنی ثقیف کے سردار نے اپنا مندر بچانے کے لیئے ابرہہ سے ملاقات کی اور چاپلوسانہ انداز میں اسکو مکہ کی رہبری کی پیشکش کی جسے ابرہہ نے بخوشی قبول کر لیا۔

بنی ثقیف نے ابو رغال نامی ایک شخص کو ابرہہ کی رہبری کے لیئے بھیج دیا لیکن وہ راستے ہی میں المغمس نامی ایک مقام پر جو کہ مکہ سے صرف تین کوس رہ گیا تھا انتقال کر گیا۔ عرب کے لوگ مدتوں اسکی قبر پر

پتھر برساتے رہے اور بنی ثقیف کو بھی طعنے دیتے رہے کہ انہوں نے لات کے مندر کو ببچانے کے لیئے بیت اللہ پر حملہ کرنے والوں کا تعاون کیا۔ ( اس بات سے ہمیں پتہ چلتا ہیکہ عرب کے دلوں میں کعبةاللہ کی کتنی عزت تھی اور وہ گھر انکے لیئے کتنا عزیز تھا)

جب ابرہہ المغمس چھوڑ کر اپنی فوج کو لے کر آگے بڑھ رہا تھا تو راستے میں اہل تہاما اور قریش کے مویشی چر رہے تھے تو اس نے وہاں سے بہت سے مویشی لوٹ لیئے جن میں نبی صلی اللہ علیہ و سلم کے دادا عبدالمطلب کے بھی دو سو اونٹ تھے۔اسنے اپنے ایک ایلچی( میسینجر) کو ایک پیغام کے ساتھ مکہ بھیجا ۔ پیغام یہ تھا کہ وہ اہل مکہ سے لڑنے نہیں آیا بلکہ کعبہ کو ڈھانے کے لیئے آیا ہے اگروہ اس سے نہ لڑیں تو وہ انکے جان و مال کو کوئی نقصان نہیں پہنچائیگا اور اسنے اپنے ایلچی کو ہدایت کی کہ اگر سردار مکہ اس سے کوئی بات کرنا چاہے یا مصالحت کرنا چاہے تو وہ انہیں اپنے ساتھ لے آے۔

اسوقت مکہ کے سب سے بڑے سردار عبدالمطلب تھے ۔ جب ایلچی نے انہیں ابرہہ کا پیغام سنایا تو انہوں نے کہا کہ ہم میں ابرہہ سے لڑنے کی طاقت نہیں ہے ۔ یہ گھر اللہ کا ہے اگر وہ چاہےگا تو اسکو بچا لیگا

ایلچی نے انہیں اپنے ساتھ ابرہہ کے پاس چلنے کو کہا تو وہ مان گئے۔

ابرہہ نے عبد المطلب کی وجیہ و شاندار شخصیت کو دیکھا تو متاثر ہوگیا اور اپنا تخت چھوڑ کر انکے پاس جاکر بیٹھ گیا ، انکا حال چال پوچھا اور پوچھا ” آپ کیا چاہتے ہیں؟“

عبدالمطلب نے جواب دیا” میرے جو اونٹ پکڑ لیے گیئے انہیں واپس دے دئےے جائےں“

ابرہہ جو انکی شخصیت سے متاثر ہوا تھا مگر آپکی یہ بات سنکر کہا” آپکی یہ بات نے آپکو میری نظروں سے گرادیا، آپ اونٹوں کا مطالبہ کررہے ہیں اور وہ گھر کے بارے میں کچھ نہیں کہتے جو آپکے دین آبائےی کا مرجع ہے، ؟

انہوں نے جو کلاسک جواب دیا وہ سنہری حرفوں میں لکھنے کے قابل ہے۔ کہا ” ’میں تو صرف اپنے اونٹوں کا مالک ہوں اور انہیں کی بات کرونگا اور انہیں کے بارے میں آپ سے درخواست کررہا ہوں۔

رہی بات کعبة اللہ کی تو اسکا ایک رب ہے وہ اسکی حفاظت خود کریگا“

ابرہہ نے کہا ”وہ مجھ سے اسکو نہ بچا سکے گا“

عبدالمطلب نے کہا ”آپ جانیں اور وہ جانے“ یہ کہکر وہ ابرہہ کے پاس سے اپنے اونٹ لیکر اٹھ آئے۔

عبد المطلب مکہ کے سردار تھے اور وہا ں کے لوگوں کی جانیں بچانا انکی ذمہ داری تھی اسی لیئے انہوں نے واپس آکر قریش والوں سے کہا کہ اپنے بال بچوں کو لے کر پہاڑوں میں چلے جائیں تاکہ انکا قتل عام نہ ہو پھر وہ اور قریش کے چند سردار حرم میں حاضر ہوئے اور کعبے کا دروازہ پکڑ کر انہوں نے اللہ تعالی سے دعائیں مانگیں کہ وہ اپنے گھر اور اسکے خادموں کی حفاظت فرمائے۔ حالانکہ اسوقت خانئہ کعبہ میں ۳۶۰ بت تھے لیکن وہ ان سبکو بھول گئے اور انہوں نے صرف اللہ کے آگے دست سوال دراز کیا وہ جانتے تھے کہ اس سے ہٹکر انہیں اس مصیبت سے بچانے والا کو ئی نہیں ۔

انہوں نے کہا ” اے میرے رب تیرے سوا میں ان کے مقابلے میں کسی سے امید نہیں رکھتا ۔ اے میرے رب ان سے اپنے حرم کی حفاظت فرما، اس گھر کا دشمن تیرا دشمن ہے اپنی بستی کو تباہ کرنے سے انکو روک“

یہ دعائیں مانگ کر عبدالمطلب اور انکے ساتھی بھی پہاڑوں میں چلے گئے اور دوسرے روز ابرہہ مکے میں داخل ہونے کے لیئے آگے بڑھا مگر اس کا خاص ہاتھی محمود جو آگے آگے تھا

ایکایک بیٹھ گیا۔ اسکو اٹھانے کی سبھی کوششیں بیکار گیئیں۔ اسکو مارا گیا، سلاخوں سے کچوکے لگائے گیئے ، زخمی کیا تب بھی وہ ٹس سے مس نہ ہوا۔ اگر اسکو شمال، جنوب یا مشرق کی طرف بھگایا جاتا تو وہ اٹھکر بھاگنے لگتا پر مکہ کی طرف جوں ہی اسکا رخ کیا جاتا تو وہ فورا بیٹھ جاتا۔ اسکو نہ اٹھنا تھا نہ اٹھا ۔ اتنے میں پرندوں کے جھنڈ کے جھنڈ اپنی اپنی چونچوں اور پنجوں میں سنگریزے لیئے ہویے آئے اور ابرہہ کے لشکر پر ان سنگریزوں کی بارش کردی، جس پر بھی یہ کنکر گرتا اسکا جسم گلنا شروع ہو جاتا، عکرمہ اور محمد بن اسحاق کے اقوال کے مطابق یہ چیچک کا مرض تھا جو عرب میں اسی سال دیکھا گیا اس سے پہلے عرب اس مرض سے نا واقف تھے۔ جس کسی پر کنکری گرتی وہاں کھجلی شروع ہوتی اور کھجلاتے ہی جلد پھٹ جاتی اور گوشت جھڑکر خون اور پانی کی طرح بہنے لگتا اور ہڈیاں نکل آتیں ۔ خود ابرہہ کا بھی یہی حشر ہو ا تھا ۔ اسکا جسم ٹکڑے ٹکرے ہو کر گررہاتھا اور جہاں سے کوئی ٹکڑا گرتا وہاں سے پیہپ اور خون بہنے لگتاَ ۔ لوگوں نے بھاگنا شروع کیا یمن کی طرف ، انہیں راستے کا پتہ نہیں تھا جس شخص نے انہیں آنے کا راستہ بتایا تھا انہوں نے اس سے جانے کے راستے کے متعلق پوچھا تو اس نے صاف انکار کردیا اور کہا کہ اب کہاں جاوگے اللہ تمہارے تعاقب میں ہے ابرہہ مغلوب ہے عالب نہیں ۔ اس بھگدڑمیں لوگ جگہ جگہ گر کر مررہے تھے۔ سب وہیں نہیں مرے بلکہ کچھ وہا ں اور کچھ راستے میں اور ابرہہ ملک ختعم پہنچ کر مرا۔ اس طرح نہ صرف ابرہہ کا خاتمہ ہوا بلکہ یمن سے حبشیوں کیے اقتدار کا خاتمہ ہوگیا۔ یہ واقعہ مزدلفہ اور منی کے درمیان وادئی محصب کے قریب محسر نامی مقام پر ۵۷۱ میں نبی صلی اللہ علیہ و سلم کی پیدائش سے ۵۰ دن قبل پیش آیا۔ اس سال کو اہل عرب عام الفیل (ہاتھیوں کا سال) کہتے ہیں ۔

اس واقعے کے بعد مکہ کے لوگ ۱۰ سال تک اپنے بتوں کو بھول کر اللہ کی عبادت کرتے رہے پھر رفتہ رفتہ انہوں نے اللہ کو بھلادیا اور جب نبی صلی اللہ علیہ و سلم کو اللہ نے آخری پیغمبر منتخب کیا اور انہوں نے اسی ایک وحدہءلا شریک کی عبادت کے لیئے پکارا تو لوگوں نے نبی سلم پر اور حق پرستوں پر ظلم و ستم کرنے لگے تو اللہ تعالی نے انہیں سورة الفیل کے ذریعے سے بھولے ہوے اس واقعہ کو یاد دلایا اور جتایا کہ وہ اللہ جس نے ہاتھی والوں کے مقابلے میں عربوں کی مدد کی اور حبشیوں کو تباہ و تاراج کیا ، اسی طرح اگروہ نبی سلم کا انکار کرینگے اور اپنے آباءکا دین ، دین ابراہیم کو بھولیں گے تو انکی بھی ایسی درگت بنتے دیر نہیں لگےگی ۔

اللہ تعالی نے فرمایا

” تم نے دیکھا نہیں کہ تمہارے رب نے ہاتھی والوں کے ساتھ کیاکیا؟

کیا اس نے انکی تدبیر کو اکارت نہیں کردیا؟

اور ان پر پرندوں کے جھنڈ کے جھنڈ بھیج دیے جو ان پر پکیی ہوئی مٹی کے پتھر پھینک رہے تھے

پھر انکا یہ حال کردیا جیسے جانوروں کا کھایا ہوا بھوسا“ (سورة الفیل)

تفھیم القرآن سے

The life of Mary and Jesus (Isa (AS) in the words of Holy Qur’an

Allah the Almighty said: Allah chose Adam, Noah, the family of Abraham and the family of Imran above the Alamin (mankind and jinns)(of their times). Offspring, one of the other, and Allah is All-Hearer, All-Knower.

Remember when the wife of Imran said: “O my Lord! I have vowed to You what (the child that) is in my womb to be dedicated for Your services (free from all worldly work; to serve Your Place of worship), so accept this, from me. Verily, You are the All-Hearer, the All Knowing.”

Then when she delivered her (child Mary), she said: “O my Lord! I have delivered a female child,” and Allah knew better what she delivered, – “and the male is not like the female, and I have named her Mary, and I seek refuge with You (Allah) for her and for her offspring from Satan, the outcast.”

This is a part of the news of the Ghaib (unseen, i.e. the news of the past nations of which you have no knowledge) which We inspire you with (O Muhammad ). You were not with them, when they cast lots with their pens as to which of them should be charged with the care of Maryam (Mary); nor were you with them when they disputed

So her Lord (Allah) accepted her with goodly acceptance. He made her grow in a good manner and put her under the care of Zechariah. Every time he entered Al-Mihrab (a praying place or a private room), he found her supplied with sustenance.

He said: “O Mary! From where have you got this?”

She said: “From Allah. Verily, Allah provides sustenance to whom He wills, without limit.” (Ch 3:33-37 Quran)

.And (remember) when the angels said: “O Maryam (Mary)! Verily, Allah has chosen you, purified you (from polytheism and disbelief), and chosen you above the women of the ‘Alamin (mankind and jinns) (of her lifetime).”

“ O Mary! “Submit yourself with obedience to your Lord (Allah, by worshipping none but Him Alone) and prostrate yourself, and Irka’i (bow down etc.) along with Ar-Raki’un (those who bow down etc.).”

And mention in the Book (the Qur’an, O Muhammad , the story of) Maryam (Mary), when she withdrew in seclusion from her family to a place facing east.

She placed a screen (to screen herself) from them; then We sent to her Our Ruh [angel Jibrael (Gabriel)], and he appeared before her in the form of a man in all respects.

She said: “Verily! I seek refuge with the Most Beneficent (Allah) from you, if you do fear Allah.”

(Remember) when the angels said: “O Maryam (Mary)! Verily, Allah gives you the glad tidings of a Word [“Be!” – and he was! i.e. ‘Iesa (Jesus) the son of Maryam (Mary)] from Him, his name will be the Messiah ‘Iesa (Jesus), the son of Maryam (Mary), held in honour in this world and in the Hereafter, and will be one of those who are near to Allah.”

“He will speak to the people in the cradle and in manhood, and he will be one of the righteous.”

She said: “O my Lord! How shall I have a son when no man has touched me.” He said: “So (it will be) for Allah creates what He wills. When He has decreed something, He says to it only: “Be!” and it is.

And He (Allah) will teach him [‘Iesa (Jesus)] the Book and Al-Hikmah (i.e. the Sunnah, the faultless speech of the Prophets, wisdom, etc.), (and) the Taurat (Torah) and the Injeel (Gospel).

She said: “How can I have a son, when no man has touched me, nor am I unchaste?”

He said: “So (it will be), your Lord said: ‘That is easy for Me (Allah): And (We wish) to appoint him as a sign to mankind and a mercy from Us (Allah), and it is a matter (already) decreed, (by Allah).’ “

So she conceived him, and she withdrew with him to a far place (i.e. Bethlehem valley about 4-6 miles from Jerusalem).

And the pains of childbirth drove her to the trunk of a date-palm. She said: “Would that I had died before this, and had been forgotten and out of sight!”

Then [the babe ‘Iesa (Jesus) or Jibrael (Gabriel)] cried unto her from below her, saying: “Grieve not! Your Lord has provided a water stream under you;

“And shake the trunk of date-palm towards you, it will let fall fresh ripe-dates upon you.”

“So eat and drink and be glad, and if you see any human being, say: ‘Verily! I have vowed a fast unto the Most Beneficent (Allah) so I shall not speak to any human being this day.'”

Then she brought him (the baby) to her people, carrying him. They said: “O Mary! Indeed you have brought a thing Fariya (an unheard mighty thing).

“O sister (i.e. the like) of Harun (Aaron) [not the brother of Musa (Moses), but he was another pious man at the time of Maryam (Mary)]! Your father was not a man who used to commit adultery, nor your mother was an unchaste woman.”

Then she pointed to him. They said: “How can we talk to one who is a child in the cradle?”

“He [‘Iesa (Jesus)] said: Verily! I am a slave of Allah, He has given me the Scripture and made me a Prophet;”

And He (Allah) will teach him [‘Iesa (Jesus)] the Book and Al-Hikmah (i.e. the Sunnah, the faultless speech of the Prophets, wisdom, etc.), (and) the Taurat (Torah) and the Injeel (Gospel).

“And He has made me blessed wheresoever I be, and has enjoined on me Salat (prayer), and Zakat, as long as I live.”

“And dutiful to my mother, and made me not arrogant, unblest.

“And Salam (peace) be upon me the day I was born, and the day I die, and the day I shall be raised alive!”

Such is ‘Iesa (Jesus), son of Maryam (Mary). (it is) a statement of truth, about which they doubt (or dispute).

And because of their (Jews) disbelief and uttering against Maryam (Mary) a grave false charge. (4;156

It befits not (the Majesty of) Allah that He should beget a son [this refers to the slander of Christians against Allah, by saying that ‘Iesa (Jesus) is the son of Allah]. Glorified (and Exalted be He above all that they associate with Him). When He decrees a thing, He only says to it, “Be!” and it is.

Jesus said: “And verily Allah is my Lord and your Lord. So worship Him (Alone). That is the Straight Path. (Allah’s Religion of Islamic Monotheism which He did ordain for all of His Prophets).”

And will make him [‘Iesa (Jesus)] a Messenger to the Children of Israel (saying): “I have come to you with a sign from your Lord, that I design for you out of clay, as it were, the figure of a bird, and breathe into it, and it becomes a bird by Allah’s Leave; and I heal him who was born blind, and the leper, and I bring the dead to life by Allah’s Leave. And I inform you of what you eat, and what you store in your houses. Surely, therein is a sign for you, if you believe.

And I have come confirming that which was before me of the Taurat (Torah), and to make lawful to you part of what was forbidden to you, and I have come to you with a proof from your Lord. So fear Allah and obey me.

And (remember) when ‘Iesa (Jesus), son of Maryam (Mary), said: “O Children of Israel! I am the Messenger of Allah unto you confirming the Taurat [(Torah) which came] before me, and giving glad tidings of a Messenger to come after me, whose name shall be Ahmed . But when he (Ahmed i.e. Muhammad) came to them with clear proofs, they said: “This is plain magic.”

Truly! Allah is my Lord and your Lord, so worship Him (Alone). This is the Straight Path.

The Messiah [‘Iesa (Jesus)], son of Maryam (Mary), was no more than a Messenger; many were the Messengers that passed away before him. His mother [Maryam (Mary)] was a Siddiqah [i.e. she believed in the words of Allah and His Books. They both used to eat food (as any other human being, while Allah does not eat). Look how We make the Ayat (proofs, evidences, verses, lessons, signs, revelations, etc.) clear to them, yet look how they are deluded away (from the truth).

They (Jews, Christians and pagans) say: “Allah has begotten a son (children).” Glory be to Him! He is Rich (Free of all wants). His is all that is in the heavens and all that is in the earth. No warrant you have for this. Do you say against Allah what you know not.

O people of the Scripture (Jews and Christians)! Do not exceed the limits in your religion, nor say of Allah aught but the truth. The Messiah ‘Iesa (Jesus), son of Maryam (Mary), was (no more than) a Messenger of Allah and His Word, (“Be!” – and he was) which He bestowed on Maryam (Mary) and a spirit (Ruh) created by Him; so believe in Allah and His Messengers. Say not: “Three (trinity)!” Cease! (it is) better for you. For Allah is (the only) One Ilah (God), Glory be to Him (Far Exalted is He) above having a son. To Him belongs all that is in the heavens and all that is in the earth. And Allah is All-Sufficient as a Disposer of affairs.

Surely, in disbelief are they who say that Allah is the Messiah, son of Maryam (Mary) Say (O Muhammad): “Who then has the least power against Allah, if He were to destroy the Messiah, son of Maryam (Mary), his mother, and all those who are on the earth together?” And to Allah belongs the dominion of the heavens and the earth, and all that is between them. He creates what He wills. And Allah is Able to do all things.

Surely, disbelievers are those who said: “Allah is the third of the three (in a Trinity).” But there is no ilah (god) (none who has the right to be worshipped) but One Ilah (God -Allah). And if they cease not from what they say, verily, a painful torment will befall the disbelievers among them.

Will they not repent to Allah and ask His Forgiveness? For Allah is Oft-Forgiving, Most Merciful

The Messiah will never be proud to reject to be a slave to Allah, nor the angels who are near (to Allah). And whosoever rejects His worship and is proud, then He will gather them all together unto Himself.

And when I (Allah) put in the hearts of Al-Hawarieen (the disciples) [of ‘Iesa (Jesus)] to believe in Me and My Messenger, they said: “We believe. And bear witness that we are Muslims.”

Then the sects differed (the Christians about Jesus), so woe unto the disbeliveers (those who gave false witness saying that Jesus is the son of Allah) from the meeting of a great Day (the Day of Resurrection, when they will be thrown in the blazing Fire).

How clearly will they (polytheists and disbeliveers in the Oneness of Allah) see and hear, the Day when they will appear before Us! But the Zalimun (polytheists and wrong-doers) today are in plain error. And warn them (O Muhammad) of the Day of grief and regrets, when the case has been decided, while now they are in a state of carelessness and they believe not. (Ch 19:16-39 Quran)

Remember) when Al-Hawariun (the disciples) said: “O ‘Iesa (Jesus), son of Maryam (Mary)! Can your Lord send down to us a table spread (with food) from heaven?” ‘Iesa (Jesus) said: “Fear Allah, if you are indeed believers.”

They said: “We wish to eat thereof and to be stronger in Faith, and to know that you have indeed told us the truth and that we ourselves be its witnesses.”

‘Iesa (Jesus), son of Maryam (Mary), said: “O Allah, our Lord! Send us from heaven a table spread (with food) that there may be for us – for the first and the last of us – a festival and a sign from You; and provide us sustenance, for You are the Best of sustainers.”

And (remember) when Allah will say (on the Day of Resurrection): “O ‘Iesa (Jesus), son of Maryam (Mary)! Did you say unto men: ‘Worship me and my mother as two gods besides Allah?’ ” He will say: “Glory be to You! It was not for me to say what I had no right (to say). Had I said such a thing, You would surely have known it. You know what is in my inner-self though I do not know what is in Yours, truly, You, only You, are the All-Knower of all that is hidden and unseen.

“Never did I say to them aught except what You (Allah) did command me to say: ‘Worship Allah, my Lord and your Lord.’ And I was a witness over them while I dwelt amongst them, but when You took me up, You were the Watcher over them, and You are a Witness to all things. (This is a great admonition and warning to the Christians of the whole world).

“If You punish them, they are Your slaves, and if You forgive them, verily You, only You are the All-Mighty, the All-Wise”

(Remember) when Allah will say (on the Day of Resurrection). “O ‘Iesa (Jesus), son of Maryam (Mary)! Remember My Favour to you and to your mother when I supported you with Ruh-ul-Qudus [Jibrael (Gabriel)] so that you spoke to the people in the cradle and in maturity; and when I taught you writing, Al-Hikmah (the power of understanding), the Taurat (Torah) and the Injeel (Gospel); and when you made out of the clay, as it were, the figure of a bird, by My Permission, and you breathed into it, and it became a bird by My Permission, and you healed those born blind, and the lepers by My Permission, and when you brought forth the dead by My Permission; and when I restrained the Children of Israel from you (when they resolved to kill you) since you came unto them with clear proofs, and the disbelievers among them said: ‘This is nothing but evident magic.’

Then when ‘Iesa (Jesus) came to know of their disbelief, he said: “Who will be my helpers in Allah’s Cause?” Al-Hawariun (the disciples) said: “We are the helpers of Allah; we believe in Allah, and bear witness that we are Muslims (i.e. we submit to Allah).”

Our Lord! We believe in what You have sent down, and we follow the Messenger [‘Iesa (Jesus)]; so write us down among those who bear witness (to the truth i.e. La ilaha ill-Allah – none has the right to be worshipped but Allah).

And they (disbelievers) plotted [to kill ‘Iesa (Jesus)], and Allah planned too. And Allah is the Best of the planners.

And because of their saying (in boast), “We killed Messiah ‘Iesa (Jesus), son of Maryam (Mary), the Messenger of Allah,” – but they killed him not, nor crucified him, but the resemblance of ‘Iesa (Jesus) was put over another man (and they killed that man), and those who differ therein are full of doubts. They have no (certain) knowledge, they follow nothing but conjecture. For surely; they killed him not [i.e. ‘Iesa (Jesus), son of Maryam (Mary) ]:

But Allah raised him [‘Iesa (Jesus)] up (with his body and soul) unto Himself (and he is in the heavens). And Allah is Ever All-Powerful, All-Wise.

And there is none of the people of the Scripture (Jews and Christians), but must believe in him [‘Iesa (Jesus), son of Maryam (Mary), as only a Messenger of Allah and a human being], before his [‘Iesa (Jesus) or a Jew’s or a Christian’s] death (at the time of the appearance of the angel of death). And on the Day of Resurrection, he [‘Iesa (Jesus)] will be a witness against them.

He is the Originator of the heavens and the earth. .

Such is Allah, your Lord! La ilaha illa Huwa (none has the right to be worshipped but He), the Creator of all things. So worship Him (Alone), and He is the Wakil (Trustee, Disposer of affairs, Guardian, etc.) over all things.

No vision can grasp Him, but His Grasp is over all vision. He is the Most Subtle and Courteous, Well-Acquainted with all things.

“As to those who disbelieve, I will punish them with a severe torment in this world and in the Hereafter, and they will have no helpers.”

And as for those who believe (in the Oneness of Allah) and do righteous good deeds, Allah will pay them their reward in full. And Allah does not like the Zalimun (polytheists and wrong-doers).

And who does more wrong than the one who invents a lie against Allah, while he is being invited to Islam? And Allah guides not the people who are Zalimun (polytheists, wrong-doers and disbelievers) folk.

They intend to put out the Light of Allah (i.e. the religion of Islam, this Qur’an, and Prophet Muhammad) with their mouths. But Allah will complete His Light even though the disbelievers hate (it).

Those who follow the Messenger, the Prophet who can neither read nor write (i.e.Muhammad ) whom they find written with them in the Taurat (Torah) (Deut, xviii, 15) and the Injeel (Gospel) (John xiv, 16) , – he commands them for Al-Ma’ruf (i.e. Islamic Monotheism and all that Islam has ordained); and forbids them from Al-Munkar (i.e. disbelief, polytheism of all kinds, and all that Islam has forbidden); he allows them as lawful At-Taiyibat [(i.e. all good and lawful) as regards things, deeds, beliefs, persons, foods, etc.], and prohibits them as unlawful Al-Khaba’ith (i.e. all evil and unlawful as regards things, deeds, beliefs, persons, foods, etc.), he releases them from their heavy burdens (of Allah’s Covenant), and from the fetters (bindings)

ఖాతూనె జన్నత్ ఫాతిమా (ర. అన్హా)

అఊజు బిల్లాహి మినష్శైతానిర్రజీం
బిస్మిల్లాహిర్రహ్మానిర్రహీం

ఫాతిమా (ర.అన్హా) రూపు రేఖలు:

ఫాతిమా (ర.అన్హా) సవతి తల్లియైన అయిషా(ర.అన్హా) దృష్టిలో కూతురి ప్రతి కదలికలో ఒక ప్రత్యేకత ఉండేది. ఆమెను గూర్చి అయిషా(ర.అన్హా) ఇలా అన్నారు. ”ఫాతిమా మాట తీరు, ఉచ్చారణ, ఆమె నవ్వు, చిరునవ్వు, తినటం, త్రాగటం, నడక, పడక మహజ్రత్ ఖదీజా (ర.అ) ఇసలామీయ ఉద్యమంలో అసాధారణ త్యాగాలు చేసిన గొప్ప వనితగా కీర్తి గడించారు. ఇక హజ్రత్ ఆసియా ఫిర్ఔన్ లాంటి తలబిరుసు అవిశ్వాసుని భార్య అయి ఉంది కూడా అల్లాహ్ను విశ్వసించి, భర్త హింసలను భరించి తన విశ్వాసాన్ని కాపాడుకున్నసహనశీలిగా చరిత్రలో నిలిచిపోయింది. కాగా: హజ్రత్ ఫాతిమా (ర.అన్హా) అంతిమ దైవ ప్రవక్త ముహమ్మద్ సల్లల్లాహు అలైహి వ సల్లం గారి అనుసరణకు సంపూర్ణ నిదర్శనం. ప్రాపంచిక ఆడంబరాలకు, ఆర్భాటాలకు భిన్నమైనది ఆమె జీవితం. సహనం, సేవాభావం, కృతజ్ఞత, దాతృత్వం, స్వాభిమానాలకు నిదర్శనం.రియు ముఖ కవళికలు అన్నింటిలోనూ ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వ సల్లం గారి పోఈఇకలే తొణికిసలాదేవి. తను నిలువెల్లా గొప్ప తండ్రి గొప్ప కూతురు.
బాల్యం, ఉత్తం శిక్షణ
ఫాతిమా (ర.అన్హా) బాల్యం హజ్రత్ ఖదీజా గారి పర్యవేక్షణలో జరిగింది. ముహమ్మద్ (స)కు ప్రవక్తా పదవి ఇవ్వబడిన తొలి రోజుల్లో వారికి ఇంటి పట్టున ఉంది తమ బాధ్యతలను పట్టించుకునేందుకు తీరిక ఉచిక్కేది కాదు. మక్కా సర్దారులు ఇస్లామీయ ఉద్యమాన్ని శాయశక్తులా వ్యతిరేకిస్తున్నారు. ఇలాంటి కఠిన సమయంలో ఖదీజా(ర)గారు తన సర్వస్వాన్ని ఇస్లాం కోసం అర్పించారు. అటు భర్తకు చేదోడువాదోడుగా ఇటు పిల్లలను ఇస్లామీయ కార్యకర్తలుగా తీర్చిదిద్దే ప్రయత్నం అమోఘం. అల్లాహ్ పట్ల, ప్రవక్త పట్ల ప్రేమ వారి హృదయాల్లో నూరిపోస్తే, వారంతట వారే ఇస్లామీయ కార్యాల్లో పాల్గొని ప్రానార్పనలకు వెనుకాడని ధైర్య సాహసాలను పుణికి పుచ్చుకుంటారు.

ఒకసారి ప్రవక్త ముహమ్మద్ (స) కాబా ప్రాంగణంలో నమాజు చేస్తుండగా అబూ జహ్ల్ తన ముష్కర మూకను సంబోధిస్తూ ఇలా అన్నాడు: ‘మీలో ఎవరన్నా ఒంటె ప్రేగులు తెచ్చి ముహమ్మద్ వీపుపై వేస్తే ఎంత బాగుండేది?” ఉఖ్బా బిన్ అబీ ముయీత్ పరుగున్ వెళ్లి ఒంటె ప్రేగులు తెచ్చి సజ్దాలో ఉన్న ప్రవక్త వీపుపై వేశాడు. అక్కడ ఉన్న అబూజహల్, వాడి గుంపు ఎగతాళిగా పగలబడి నవ్వసాగారు.
ఫాతిమా(ra.అన్హా) vayasu అప్పటికి ఆరు సంవత్సరాలు. ఈ వార్త తెలియగానే ఫాతిమా(ర.అన్హా) పరుగెత్తుకుని వెళ్లి తండ్రిపైనుంది ఆ ప్రేగులను తీసి నిర్భయంగా వారందర్నీ హేచ్చ్కారిస్తూ ఉఖ్బా వినాశనానికి శాపనార్థం పెట్టారు. ఖదీజ(ర) పిల్లల శిక్షణ ప్రవక్త ఇచ్చానుసారంగా స్వచ్చమైన రీతిలో చేశారు. ఇస్లామీయ విద్య వివేకం, సిద్ధాంతాలు వారిలో జీర్ణించుకునేలా చేశారు. ప్రవక్త(స) గారి ఇద్దరు కుమార్తెల (రుఖయ్య, ఉమ్మె కుల్సూం) నిశ్చితార్థం అప్పటికే అబూ లహబ్ ఇద్దరు కొడుకులైన ఉత్బా, ఉతైబాలతో జరిగి ఉండింది. అతడు ప్రవక్త కుటుంబాన్ని వారి నడవడికనూ నిశితంగా గమనిస్తూ ఆలోచించసాగాడు. ముహమ్మద్ ఇద్దరు అమ్మాయిలూ నా ఇంటి కోడళ్ళుగా వచ్చినచో వీరు నా ఇంటిని వారి రంగులో రంగారించే అవకాశముంది. కనుక వారిని తెచ్చి అపాయాన్ని కొనుక్కునే బదులు ఈ బందుత్వాన్నే తెంచుకోవటం మేలనుకొని ఆ నిష్చితార్తాలను తెంచి వేశాడు.
ఒక వైపు అవిశ్వాసులు ప్రవక్తతో బంధు మిత్ర సంబంధాలను తెంచుకునే యత్నాల్లో ఉండగా మరోవైపు విశ్వాసులు ప్రవక్త(సల్లం)తో బదుత్వాన్ని పెంచుకోవటం వారి భాగ్యంగా భావిస్తున్నారు. పెద్ద పెద్ద సహాబీలు వారి సంబంధాలను పంపిస్తున్నారు. ఈ కారణంగానే ఫాతిమా (ర.అన్హా) యుక్త వయస్సుకు చేరుకోగానే ఎందరో గొప్ప సహాబీలు వివాహ సందేశమిచ్చారు కాని ప్రవక్త (సల్లం) రెండవ హిజ్రీ సంవత్సరములో ఫాతిమా(ర.అన్హా) నీకాహ్ అలీ (ర.అంహో) తో జరిపించారు.

ఒక గృహిణిగా ఫాతిమా (ర.అన్హా) గారో జీవితం:4
హజ్రత్ ఫాతిమా(ర) గృహ జీవితం ఎంతో నిరాడంబరమైనది. సమస్త స్త్రీ జాతికే ఆదర్శప్రాయమైనది. ఒక హదీసులో ప్రవక్త(స) ఇలా తెలియ పరచారు.
”కఫాకి మినన్నిసాయిల్ ఆలమీన్ మర్యం బింత్ ఇమ్రాన్, ఖదీజా బింత్ ఖువైలద్, ఫాతిమా బిత్ ముహమ్మద్ వ ఆసియా అల్ మర్అతు ఫిర్ఔన్”.
(మీ అనుసరనకై సమస్త సతీ జాతిలో మర్యం బింత్ ఇమ్రాన్, ఖదీజా బిన్ ఖువైలద్, ఫాతిమా బింత్ ముహమ్మద్, ఫైర్ఔన్ భార్య ఆసియా చాలు”.
(తిర్మిజీ-కితాబుల్ మనాఖిబ్)
హజ్రత్ మర్యం (అలైహిస్సలాం) ను అల్లాహ్ కఠిన పరీక్షకు గురి చేసినప్పుడు ఆమె ఆ పరీక్షలో పూర్తిగా ఉత్తీర్నులైరి. ఆ విధంగా ఆ స్త్రీ మూర్తి సహన స్థైర్యాలలో మహిళావనికే ఉదాహరణ ప్రాయంగా నిలిచిరి.
హజ్రత్ ఖదీజా (ర.అ) ఇసలామీయ ఉద్యమంలో అసాధారణ త్యాగాలు చేసిన గొప్ప వనితగా కీర్తి గడించారు. ఇక హజ్రత్ ఆసియా ఫిర్ఔన్ లాంటి తలబిరుసు అవిశ్వాసుని భార్య అయి ఉంది కూడా అల్లాహ్ను విశ్వసించి, భర్త హింసలను భరించి తన విశ్వాసాన్ని కాపాడుకున్నసహనశీలిగా చరిత్రలో నిలిచిపోయింది. కాగా: హజ్రత్ ఫాతిమా (ర.అన్హా) అంతిమ దైవ ప్రవక్త ముహమ్మద్ సల్లల్లాహు అలైహి వ సల్లం గారి అనుసరణకు సంపూర్ణ నిదర్శనం. ప్రాపంచిక ఆడంబరాలకు, ఆర్భాటాలకు భిన్నమైనది ఆమె జీవితం. సహనం, సేవాభావం, కృతజ్ఞత, దాతృత్వం, స్వాభిమానాలకు నిదర్శనం.
ముఖ్య సంఘటనలు:
హజ్రత్ ఫాతిమా(ర.అన్హా) వివాహం పిదప మదీనాలో ఇస్లామీయ ప్రభుత్వం రోజురోజుకు విస్తరించాసాగింది. ముస్లిముల ప్రభావం దినదినానికి పెరుగుతూ ఉంది. అనేక దేశాలు జయిన్చాబడుతూ ఉన్నవి. యుద్ధప్రాప్తి మదీనాకు చేరుతూ ఉంది. ఆ యుద్ధ ప్రాప్తి ప్రవక్త (స) చేతుల మీదుగా పపినీ అవుతోంది. కానీ హజ్రత్ ఫాతిమా (ర.అన్హా) గారికి లభించేది పిడికెడు పిండి, దైవధ్యాన సూత్రాలు, దుఆలు మాత్రమే. ఆ మారాజు కూతురి చేతులు పిండి విసిరి కాయలు కాసేవి, నీరు మోసి భుజాలు కన్దిపోయిఏది. ఇల్లాడ్చి, వంటలు చేసి పొగలో దుస్తులు మాసేవి.
ఇదీ ఆమె జీవితం. అల్లాహ్ను సంతోష పెట్టె జీవితం. అల్లాహ్ ప్రసంనతే ఆమె జీవిత ధ్యేయం. భర్త అలీ పగలంతా చెమటోడ్చి శ్రమిచి ఇంటికి చేరుకునేటప్పుడు ఏ బీదసాదైనా చేయి చాపితే తమ చేతిలో ఉన్నది కాస్తా అతని చేతిలో పెట్టి ఖాళీ చేతులతో ఇంటికి చేరుకునే వారు. అప్పుడప్పుడు భర్త ఇంటికేమైనా తెస్తే హజ్రత్ ఫాతిమా (ర.అన్హా) వండి పెట్టేవారు. వారందరూ సపరివారంగా భోజనం చేసేవారు. ఒకసారి వారందరూ కూర్చుని భోజనం చేయనారంభించారు. అప్పుడే ఒక యాచకుడు అన్నం పెట్టమని కేక వేశాడు, అంతే నోటి వరకు పోతున్న చేతులన్నీ ఆగి పోయాయి. గబుక్కున హజ్రత్ ఫాతిమా(ర.అ) లేచి తమ వంతు అన్నాన్ని ఫకీరుకు పెట్టి, నీరు త్రాగి అల్లాహ్కు క్రుతగ్నతలర్పించుకున్నారు. ఇలా ఎన్నో సార్లు వారందరూ నోటి కాడికి వచ్చిన అన్నాన్ని ఫకీర్లకిచ్చి పస్తులుండేవారు. ఆ పూట మంచి నీళ్ళతో సరిపెట్టుకునేవారు.

అలీ (ర.అంహో) ఒకసారి తమ ప్రియ సతీమణి చేతుల్లోని పొక్కులు చూసి చలించిపోయారు. ”ధనాగారానికి బద్ర్ యుద్ధ ఫలితాలు చాలా వచ్చాయి, మీ నాన్న గారి వద్దకెళ్ళి ఇంటి పనులు చేయుటకు ఒక సేవకురాలినివ్వమని అడుగు”. అని సలహా ఇచ్చారు. తండ్రినడగాలనే ఊహకే ఆమెకు చెమటలు పట్టాయి. కాని భర్త ప్రోద్బలంపై తండ్రి వద్దకు వేల్లనైతే వెళ్ళారు కాని తమ అవసరాన్ని నోరెత్తి చ్ప్పలేక పోయారు. ఆమె వెనకే అలీ (ర.అంహో) కూడా వచ్చారు. తన భార్య సిగ్గు, ఆత్మాభిమానాలు తెలుసు గనక ఆయనే ప్రవక్త ముందు విషయాన్ని విషాద పరచారు. ప్రవక్త ముహమ్మద్ (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఇస్లామీయ రాజ్యానికి అధిపతి, అడిగినవారికెప్పుడూ కాదనని వారు, కాని అటు తండ్రే, ”అమ్మా! నీకన్నా బద్ర్
అనాథుల హక్కు ప్రధానమమ్మా” అంటూ సున్నితంగా త్రోసిపుచ్చారు. తండ్రి దర్బారు నుండి ఖాళీ చేతులతో తిరిగి వచ్చిన కూతుర్ని చూశా! ఆ దర్బారు నుండి ఎవ్వరూ, ఎప్పుడూ ఖాళీ చేతులతో రాలేదు కాని ఆ మహా భాగ్యురాలు అదే ఆస్థానంనుండి తమకవసరమైన ప్రాపంచిక వస్తువులకు బదులు కనువిప్పు వాక్యాలనండుకుని తిరిగి వచ్చారు.
మరొక సారి అల్లాగే యుద్ధప్రాప్తి సంగతి విని హజ్రత్ ఫాతిమా(ర.అన్హా) ప్రవక్త వద్దకు వెళ్ళగా అది గమనించిన ప్రవక్త (సల్లం) ఇలా అడిగారు. ”ఫాతిమా! ఈ వస్తువులకు మించిన వస్తువును నీకివ్వనా? నిద్రకు ముందు ౩౩ మార్లు సుబ్హానల్లాహ్, ౩౩ మార్లు అల్హందులిల్లాహ్,౩౪ మార్లు అల్లాహు అక్బర్ పఠించు. ఇదే నీకు మేలైనది. అని సలహా ఇచ్చారు. ఈ స్మరణే ‘తస్బీహే ఫాతిమా’ గా ప్రసిద్ధి చెందింది.
సాధారణంగా ప్రతి భర్తా తన భార్యకు ఏదన్నా కానుక ఇవ్వాలని కోరుకుంటాడు. అలాగే అలీ (ర.అన్హూ) కూడా భార్యను సంతోషపరచే యత్నాలు చేసేవారు.
ఒక సారి yuddhaphalaalO వాటాగా ఆయనకు ఒక బంగారు హారం లభించింది. దాన్ని తన భార్యకు కానుకగా ఇచ్చారు. ప్రవక్త (స)కు ఈ విషయం తెలియగానే హజ్రత్ ఫాతిమా(ర.అన్హా) ను పిలిపించి, ‘ఓ ఫాతిమా! ప్రజల నోట దైవ ప్రవక్త కూతురు అగ్ని హారం ధరిస్తుందని అనిపించుకోవాలని ఉందా?” అని అడిగారు.
ఈ మాటలు విన్న వినయ విధేయతలు గల కూతురు వెంటనే ఆ హారాన్ని అమ్మి ఒక బానిసను కొని విడుదల చేశారు.
ప్రవక్త ఏదైనా యుద్ధం నుండి వచ్చినప్పుడు అందరూ ఆనందంతో చక్కగా ముస్తాబై ఆహ్వానం పలికేవారు. అలాగే ఒకసారి ప్రవక్త (స)ఒక యుద్ధం నుండి తిరిగి రాగా హజ్రత్ ఫాతిమా(ర.అన్హా) కూడా ఇల్లు సర్ది, గుమ్మానికి తెర వ్రేలాడదీసి పిల్లలకు దుస్తులు, వెండి కంకణాలు తొడిగించి ప్రవక్త రాకకై నిరీక్షిన్చాసాగారు. ఈ ఐశ్వర్యాలు చూసిన ప్రవక్త(స) కూతురింట్లోకి ప్రవేశించక వెనుక తిరిగి వెళ్ళిపోయారు. హజ్రత్ ఫాతిమా (ర.అన్హా) కు వెంటనే అర్థమై పరదాలు చించేశారు, పిల్లల చేతి కనకనాలు తీసేశారు. వారిద్దరూ ఏడుస్తూ తాతయ్య వద్దకు వెళ్లి తల్లి నిర్వాహకాన్ని తెలియ పరచారు. అంతా విన్న ప్రవక్త(స) ”మీరు నా ఇంటి సదస్యులు, నా కుటుంబీకులు. మీరు ఇలా మట్టి నాణాలతో మాసిపోవడం నాకిష్టం లేదు”. అన్నారు. తరువాత అలీ(ర.అన్హూ) కు ఏనుగు దంతాల హారం, పిల్లలకి కంకణాలు కొని తీసుకు రమ్మని పురమాయించారు.

సామాన్యంగా కూతురు వివాహం తరువాత్ తల్లిదండ్రులు వారి జీవితంలో జోక్యం చేసుకోరు. కాని ప్రవక్త(స) తమ కూతురి శిక్షణ విషయంలో ఎప్పుడూ అజాగ్రత్తగా ఉండలేదు. వారి లోపాలను ఎప్పటికప్పుడు ఎత్తి చూపుతూ, వారిని ఉత్తీర్ణులుగా మార్చే ఏ అవకాశాన్ని వదిలేవారు కాదు. తండ్రిచ్చే సూచనలను గ్రహిచడమే కూతురి ధ్యేయం కూడా.
భార్యాభర్తల సంబంధం;
హజ్రత్ ఫాతిమా (ర.అన్హా) వివాహమైనప్పుడు ఆమె వయసు ౧౬ సంవత్సరాలు, అనుభవం లేని పిల్ల. హజ్రత్ అలీ(ర.అన్హూ) మాత్రం ప్రవక్త సాంగత్యంలో ఉత్తమ శిక్షణ పొందారు. కాని నిరుపేదగా జీవితాన్ని గడిపారు. ప్రవక్త(స)కు అలీ(ర) పై పూర్తి నమ్మకం. తాము తీర్చిదిద్దిన రూపంలో జీవితం కొనసాగిస్తారన్న ధీమా కూడా. కాని తమ కూతురు అమాయకురాలని తెలుసు కనుక అప్పుడప్పుడు వారిలోనున్న లోపాలను చూసి పరలోకాపేక్షకుడైన తండ్రిగా సలహాల ద్వారా సరిదిద్దేవారు.
పాత్రలున్నచోట శబ్దం సహజమే. భార్యాభార్తలున్న చోట చిరు కోపాలు, చిటపటలు సహజమే. అలాగే అలీ- హజ్రత్ ఫాతిమా (ర.అన్హా) మధ్య కూడా అప్పుడప్పుడు చిరు కలతలు జరిగేవి. అలాంటి సందర్భాల్లో వారిరువురూ ప్రవక్తను సంబంధించేవారు.
ఒక సారి హజ్రత్ ఫాతిమా (ర.అన్హా) ఏదో మాటలపై భర్త మనసు నొప్పించారు. అది తెలుసుకున్న ప్రవక్త వెంటనే వారి వద్దకెళ్ళి వారిలో చేరిన ఆ కలతలను దూరంచేసి, సర్దుబాటు చేశారు. సంతోషంగా ”నాకు అత్యంత ప్రియులైన వారిద్దరి మధ్య సయోధ్య కుదిర్చాన”ని చెప్పారు.
మరో సారి హజ్రత్ అలీ(ర.అన్హూ) కు హజ్రః ఫాతిమా (ర.అన్హా) గారి ఏదో వ్యవహారాన్ నచ్చలేదు, ఆమె ముందే తన అయిష్టాన్ని వ్యక్త పరచారు. దానికి హజ్రత్ ఫాతిమా (ర.అన్హా) గారి ఆత్మాభిమానం గాయ పడింది. సహించలేక ప్రవక్త (స) వద్దకు వెళ్లి ఫిర్యాదు చేశారు. అలీ(ర,అ) కూడా ఆమె వెనకే వెళ్ళారు. ప్రవక్త గారు హజ్రత్ ఫాతిమా (ర.అన్హా) తో ఇలా అన్నారు: ”ఎంతమంచి భర్త కాకపోతే తన భార్య వెనకే నిశ్శబ్దంగా వస్తాడు?” అన్నారు. ప్రవక్త (స) గారి మాటలకు వారిరువురూ ప్రభావితులయ్యారు.
హజ్రత్ ఫాతిమా (ర.అన్హా) జీవితాంతం నోటికి తాళం బిగించుకున్నారు.

అలీ(ర,a) తమ నిర్ణయాన్ని ఇలా తెలియపరచారు: ” ఈనాటి నుండి ఇంకెప్పుడూ నీకు ఇష్టం లేని పని చేయను, అల్లాహ్ఏ అన్ని ప్రశంసలకు అర్హుడు.”
ఇద్దరు వ్యక్తులు జీవితాంతం దారిద్ర్యంతో రాజీపడిపోయి సంతృప్తిగా గడపడం మామూలు విషయం కాదు. హజ్రత్ ఫాతిమా(ర. అన్హా) ధార్మికంగా, నైతికంగా ఎంత ఎత్తుకు ఎదిగారంటే ప్రవక్త ముహమ్మద్ (స) ఆమె ఘనతను ఒప్పుకోక తప్పలేదు. ప్రవక్త గారు కూతురిపై ప్రేమతో కాక వారి ఉత్తమమైన నడవడికను చూసి పొగిడారు. ప్రవక్త గారి జీవిత చరిత్ర చదివిన ప్రతి వ్యక్తికీ, ;ప్రవక్త తమ కుటుంబీకులను సమావేశ పరచి లెక్కల ఘడియ గురించి హెచ్చరించిన ఆ హెచ్చరిక గుర్తుండాలి.
వారు తమ చిన్నాన్న అబ్బాస్ ( ర) అత్త సఫియ్యా (ర) కూతురు హజ్రత్ ఫాతిమా (ర.అన్హా)లను సంబోధిస్తూ హెచ్చరించారు. ముఖ్యంగా కూతురును ఉద్దేశించి,”ఫాతిమా! ప్రవక్త కూతురున్ని మిదిసిపడకు. పరలోకంలో లేక్కచారం జరిగేటప్పుడు నేను నిన్ను ఏ విధంగానూ ఆడుకోలేను. జాగ్రత్త!”

సంతాన శిక్షణ
హజ్రత్ ఫాతిమా(ర.అన్హా) తమ పిల్లల శిక్షణ కూడా తన పితామహుని (స) శైలిలో చేయసాగారు. అల్లాహ్ను ప్రసన్నుణ్ణి చేయటమే లక్ష్యంగా పెట్టుకున్నారు. పిల్లల ముందు “అల్లాహ్ యే మన ప్రభువు, ఆయన అనంత కరుణామయుడు, ఆయన కోపాగ్ని చాలా భయంకరమైనది. ఆయన ఈ పనికిష్ట పడదు, ఆ పని అయిష్టం” అని అల్లాహ్  గుణగణాలను, ఇష్టాయిష్టాలను తెలియ పరచేవారు. పిల్లలయందు అల్లాహ్ పట్ల ప్రేమ భయాలు జనింపజేసేవారు. వారి ఆలోచనలు, చర్యలు అదే దిశలో నడిచేలా చేసేవారు.

ఒకసారి నాల్గయిదు సంవత్సరాల చిన్నారి హసన్ హుసైన్లిరువురూ ఏదో విషయంపై పోట్లాడుకుని హసన్ నాకు కొట్టాడంటే హుసైన్ నాకు కొట్టాడంటూ తల్లి వద్ద ఫిర్యాదు తీసికొచ్చారు తల్లి