భక్తీ విశ్వాసాల బీజం మొలకెత్తినప్పుడు………………………..

44231N~1

బిస్మిల్లాహిర్రహ్మనిర్రహీం
పరమ పవిత్రుడైన అల్లాహ్ ఆలి ఇమ్రాన్ సూరహ్లో ఇలా ఆజ్ఞాపిస్తున్నాడు,

 ”యా అయ్యుహల్లజీన ఆమనుత్తఖుల్లాహ హఖ్ఖ  తుఖాతిహీ వలా తమూతున్న ఇల్లా వ అన్తుం ముస్లిమూన్.”
(3:102 )
(విశ్వసించిన ప్రజలారా! అల్లాహ్ కు ఏ విధంగా భయపడాలో ఆ విధంగా భయపడండి. ముస్లిములుగా తప్ప మీరు  మరనించకండి ) పై వాక్యాలు ఖుర్ఆన్ వెలుగులో మనకేమాజ్ఞాపిస్తున్నాయో చూద్దాం. ఓ విశ్వసించిన ప్రజలారా!  అని సంబోధించబడింది. విశ్వాసం (ఈమాన్) అనే పదము ‘అమన్’ నుండి వెలువడింది. అమన్ అంటే శాంతి
భద్రతలు, ఎలాంటి భయాందోళన లేకుండా ఉండడం అని అర్థం. ఈమాన్ అంటే నమ్మకం, భరోసా, హృదయ స్వీకారం మరియు అమలు ద్వారా దాని ధృవీకరణ అని అర్థం. ము-మిన్ అనగా విశ్వాసి లేక శాంతి భద్రతలతో కూడిన వాడు, భయాన్దోళనల నుండి సురక్షితంగా ఉన్నవాడు అని కూడా అర్థం.
 ఖుర్ఆన్ పరిభాషలో విశ్వాసి తనను తాను సరిదిద్దుకునేవాడు, అల్లాహ్ ఆజ్ఞలను బాధ్యతతో పాటించేవాడు, అల్లాహ్ కోరిన గుణాలను తనలో ఇమిదిమ్పజేసుకునేవాడు, సర్వదా కృతజ్ఞతా భావంతో నిండి ఉండేవాడు, నిరాశా నిస్పృహలకు జీవితంలో చోటివ్వనివాడు, సదాచార సంపన్నుడు, శారీరక పరిశుద్ధతతోపాటు తన విశ్వాసాన్ని అన్ని విధాలా మాలిన్యం నుండి కాపాడుకునేవాడు అని అర్థం.
నిజానికి శాతి, విశ్వాసం అనగా నమ్మకం కూడాను, ఈ నమ్మకమనేది ఎవరిపై లేక ఏ అంశాలపై అనే ప్రశ్న జనిస్తుంది మానసుల్లో. ఐతే విశ్వాసాంశాలు ఆరు: (౧) అల్లాహ్ పట్ల విశ్వాసం(౨) దైవదూతల పట్ల విశ్వాసం
(౩)ప్రవక్తల పట్ల విశ్వాసం (౪) ఆకాశ గ్రంథాల పట్ల విశ్వాసం (౫) మరణానంతర జీవితంపై విశ్వాసం (౬) విధివ్రాతపట్ల విశ్వాసం.
విశ్వాసులు ఈ విషయాలను హృదయపులోతుల్లో నుంచి నమ్మడమే కాక తమ చేతల ద్వారా నిరూపించుకోవాలి.  అల్లాహ్ మరియు ప్రవక్త ముహమ్మద్ (స.అ.వ.స) పట్ల విధేయులై ఉండేవారై, ధర్మాన్ని స్థాపించేవారై, నమాజు చేసే వారు, జకాతు చెల్లించేవారై దౌర్జన్యంగా ఇతరుల సొమ్ము కాజేసే వారు కాక, అల్లాహ్
ఇచ్చిన ధనాన్ని అల్లాహ్ మార్గంలో ఇష్టపూర్వకంగా ఖర్చు పెట్టేవారై, పిసినారితనానికి గురికానివారై అల్లాహ్ ఇచ్చిన శుభాలపై గర్విష్టులు కాక, కృతజ్ఞతా భావంతో వినమ్రులై, మంచిని ఆగ్నాపించేవారై, అల్లాహ్ అభీష్టాన్ని కొరేవారై,  అల్లాహ్ ఆజ్ఞలను మనసా వాచా కర్మణా తమ జీవితంలో ప్రవేశ పెట్టేవారై ఉంట్టారు.

ఇంకా వారు తమ తల్లిదండ్రులతో, పొరుగువారితో, బంధువులతో, అనాథలతో, పెదసాదలతో, ప్రయాణీకులతో బానిసలతో చక్కగా మెలిగి, వారిని ఆదుకుని ఆశ్రయం కల్పించేవారై ఉంటారు. ఈ కార్య నిర్వహనల్లో ఏదైనా తప్పు జరిగితే అల్లాహ్ను ”ఓ అల్లాహ్ ఏ మరుపాటులో జరిగిన మా తప్పులను మన్నించ’ మని కోరుతారు. ఇలాంటి వారికి ప్రపంచంలోనూ మరియు పరలోకంలోనూ చీకూ చింతా ఉండవు. వారికి ఎల్లప్పుడూ ఇహపర సాఫల్యాలే ఇన్షా అల్లాహ్.

విశ్వాసం (ఈమాన్) తరువాత పరమ పవిత్రుడైన అల్లాహ్ తఖ్వా యొక్క ప్రాముఖ్యతను తెలియ పరుస్తున్నాడు. ‘ఇత్తఖుల్లాహ హఖ్ఖ తుఖాతిహీ,- అల్లాహ్ కు ఏ విధంగా భయ పడాలో ఆ విధంగా భయపడండి అని.
తఖ్వా ‘వఖా’ నుండి వెలువడింది. దీని అర్థం ఎక్కువగా జాగ్రత్త పడడం, తనను తాను సురక్షితంగా ఉంచుకోవడం, అల్లాహ్ నియమించినఅల్లాహ్ నియమించిన హద్దులు మీరకుండడం, కలిమిలో లేమిలో కూడా అల్లాహ్ మార్గంలో ఖర్చు పెట్టడం, అల్లాహ్ అవిదేయతకు భయపడడం, అల్లాహ్ శాసనాన్ని భంగపరచుటకు భయపడడం, న్యాయానికి ప్రతీక, వాగ్దానాలను పూర్తిచేయడం, బంధు మిత్రుల సంబంధాలను, బలపరచడం, తమ కోపాన్ని అణచివేయడం. ఇతరుల తప్పులను మన్నించడం, హరాం హలాల్లలోని ఆంతర్యాన్ని తెలుసుకుని ఆచరించడం అనేది తఖ్వా, అల్లాహ్ యొక్క భయ భీతి. తఖ్వా అనేది ఒక స్పందన, స్పృహ, సకల లోకాలకు ప్రభువైన అల్లాహ్ నాకు అతి చేరుకవలో ఉన్నాడు, నా ప్రాణ నాళికన్నా దగ్గరగా ఉన్నాడు, నా ఊహ, నా చర్య అంతా గమనించే వాడు, నా మంచి చెడు కర్మలను వ్రాసుకునే ఇద్దరు భటులను నాపై నియమించి ఉంచాడు. వారు ప్రతీదీ భద్రంగా వ్రాసి పెడ్తున్నారు. ఆయన ప్రళయ దినాన సమస్త మానవజాతి ముందు  మరియు మహోన్నతుడైన ఆల్లాహ్ సమక్షంలో నా తప్పొప్పులు బహిర్గతం చేయ బడతాయి అనే స్పృహ. మన హృదయం నిరంతరం దిక్సూచి సూదిలా ఆల్లాహ్ వైపే ఉండాలి.ఒకవేళ కాస్సేపటికి సమయ సందర్భాలకు అనుకూలంగా ఇటూ అటూ అయినప్పటి కీ మరలా ఆల్లాహ్ వైపునకే తిరగ గలగాలి. అప్పుడే ఆ హృదయం భయభక్తుల హృదయంగా పరిగణించ  బడుతూంది.

ఒకసారి హజ్రత్ ఉమర్ (ర.అ) హజ్రత్ కఅబ్ (ర. అ)ను ‘తఖ్వా అనగా నేమి?’

తఖ్వా అనగా నేమి? అని అడిగినప్పుడు వారు ఇలా జవాబు ఇచ్చారు: ”ఒక ఇరుకైన దారి ఇరువైపులా ముళ్ళ
కన్చేలతో నిండి ఉన్నప్పుడు ఏ వ్యక్తి అయినా తన దుస్తులను వాటిలో చిక్కుబదకుండా జాగ్రత్తపడుతూ ముందుకు సాగిపోవటం. ఆ జాగ్రత్తే ‘తఖ్వా’, ఇలాంటి ‘తఖ్వా’ కొన్ని క్షణాల పాటో లేక కొన్ని సందర్భాల్లోనో కాక సర్వదా ఉండాలి. అప్పుడు ఆ వ్యక్తి అస్థిత్వం లోకానికి లాభ దాయకం అవుతుంది . అతని వల్ల ఎవరికీ ఎలాంటి కీడు
కలగదు. అతని ఉనికి చల్లని నీడను, ఆక్సీజన్ను ఇచ్చే మహా వృక్షం లాంటిదవుతుంది. దాని నీడలో ఎల్లరూ సేద తీరుతారు. అతని జీవితం మానవత్వాన్ని పరిమళించే సుధా ఝరి అవుతుంది. దాన్ని అందరూ ఆస్వాదిస్తారు